به گزارش خبرگزاری تسنیم از سوادکوه، این روزها زمین‌های شالیزاری مازندران نظمی سبز از نشا به خود گرفته‌اند، نظمی زیبا که حاصل هنر دستان مردان و زنان شمالی است، آنانی که وقتی سپیده می‌زند دل به دشت و شالیزار می‌زنند و دل می‌سپارند به زمینی که گیاه را به آن می‌سپارند، چشم به آسمان می‌دوزند و دست دعا برمی‌آورند تا حاصل امسالشان پر بار و پر برکت باشد، مردان و زنانی که زمین را امانت‌دار دسترنج خود می‌دانند و امیدوارانه نشا را به آن می‌نشانند تا برنج شمال قد بکشد، رنگی به چهره گیرد و بازار را مدهوش عطر خود سازد، بازاری که گاهی کشاورز را ناامید از کشت و زرع می‌کند با این حال رونق کاشت برنج از پا نمی‌افتد.

اگرچه در مازندران نشای برنج به زمین نشسته و در حال قد کشیدن است اما هنوز در مناطق کوهپایه‌ای و کوهستانی آن نشاکاری به پایان نرسیده است و در برخی ارتفاعات نیز به تازگی شروع شده است ازجمله در شهرستان سوادکوه که بهار سرد و بارانی را سپری می‌کند زمین‌های شالیزاری همچنان میزبان کشاورزان برای نشاکاری است و زمین‌های مناطق مرتفع نیز به تازگی نشاکاری را آغاز کرده‌اند آن هم درحالی که آسمان در خروش موزون ابر می‌بارد و سرمای هوای کوهستان، دشت را در بر می‌گیرد اما دل‌ها گرم همدلی برای کمک به یکدیگر در نشاکاری است.

در ارتفاعات سوادکوه جایی که کوه صلابت سنگی از خود نشان می‌دهد و ابرها را در خود می‌گیرد به تازگی نشاکاری در منطقه کوهستانی " سرتنگه رودبار" آغاز شده است، منطقه‌ای که افق دید به قله‌های پر جذبه می‌رسد و زمین‌هایش غنی از باغات پر محصول میوه و محصولات کشاورزی است با این حال کاشت برنج در این منطقه به دلیل شرایط خاص جغرافیایی مشکلات خاص خود را دارد اما صاحبان زمین باوجود تمامی مشکلات دست از تلاش برنمی‌دارند.

رسم کایری در نشاکاری سنتی 

نجمه رهنمای کنگلویی یکی از کشاورزان منطقه است که برای کمک نشاکاری زمین‌های پدری به سرتنگه رودبار آمده است و می‌گوید: در منطقه سرتنگه رودبار سوادکوه از اردیبهشت بذر شالی را برای خزانه آماده می‌کنند و تقریبا از نیمه خرداد به بعد نشاکاری را شروع می‌کنند به علت کوهستانی بودن منطقه تا زمانی که آب گرم شود و  شالی رشد کنند طول می‌کشد از این رو این بازه زمانی مناسب است.

این بانوی کشاورز با بیان اینکه برای شالی‌کاری از کارگران روزمزد استفاده نمی‌کنیم بلکه مردم این منطقه به عنوان " کایری" یا قرضی به هم کمک می‌کنند، گفت: همه اینهایی که زمین دارند به همدیگر قرضی یا کایری کمک می‌کنند و هر کدام که نشاء داشته باشند به همدیگر در نشاکاری کمک می‌کنند، فردا در زمین دیگری همین کمک انجام می شود،همین طور به ترتیب در بقیه زمین‌ها و اینجا کسی روزمزدی کار نمی‌کند بلکه همه به یکدیگر کمک می‌کنند.

مشکلات کشاورزی در منطقه کوهستانی 

رهنمای با برشمردن مشکلات کشاورزی در منطقه کوهستانی، عنوان کرد: اینکار از لحاظ اقتصادی به دلیل هزینه‌هایی که دارد خیلی به صرفه نیست به علت کوهستانی بودن هزینه کود و تراکتور زیاد است اما چون افراد بومی صاحبان زمین هستند کشت را انجام می‌دهند و برنج مورد نیاز سالانه خود را تامین می‌کنند .

وی، افزود: یکی دیگر از مشکلات بحث کم آبی است البته با تقسیم درست آب رودخانه تقریبا به همه زمین‌ها آب می‌رسد اما چون جوی مناسب و کانال بندی مناسبی نداریم وقتی یک سیلی رخ دهد کانال‌ها خراب می‌شوند و اگر کسی تازه نشا کرده باشد بعد سیل تا مدتی آب به نشا نمی‌رسد و باید وضعیت جوی آب با پیگیری درست شود و از رودخانه به سمت زمین پمپ آب گذاشته شود.

کشت و کار با نوای آهنگ شمالی 

به گزارش تسنیم، اینجا بانوان در نوای خوش آهنگ شمالی با روحیه‌ای شاداب راهی زمین‌های کشاورزی می‌شوند و در حال و هوای کوهستان مشغول کشت و زرع می‌شوند و به شیوه‌ای سنتی با رسم دیرین " کایری" همدوش هم زمین‌های شالیزاری را سبز نشاهای نوپا می‌کنند و با نظمی دلنشین بر زیبایی کوهستان می‌افزایند اگرچه سختی‌هایی در این راه وجود دارد اما چیزی از اراده آنان کم نمی‌شود.

انتهای پیام/.