به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بیش از چهل روز از آغاز سال گذشته اما هنوز تکلیف افزایش مستمری بازنشستگان تأمین اجتماعی روشن نیست؛ مسئلهای که هر روز با تماسها و گلایه های بیشتر از سوی بازنشستگان همراه میشود. آنها میگویند این تأخیر طولانی نهتنها فشار اقتصادی را بر دوششان سنگینتر کرده بلکه نشاندهنده شکاف عمیق میان صندوقها و بیتوجهی به مطالبات گروهی است که همه عمر در چرخه تولید کشور حضور داشتهاند.
سازمان تأمین اجتماعی برای میلیونها بیمهپرداز نقش یک پشتوانه بیننسلی را ایفا میکند؛ نهادی که منابع آن از حق بیمه کارگر و کارفرما شکل گرفته و اصلیترین وظیفهاش اطمینانبخشی به آینده شغلی و معیشتی بازنشستگان است.
اما طی سالهای اخیر، نحوه اداره این سازمان و بنگاههای اقتصادی زیرمجموعه آن، به یکی از دغدغههای جدی بازنشستگان تبدیل شده است.
در میان این نگرانیها، یکی از مسائل مهم، مدیریت هلدینگهای بزرگ وابسته به این سازمان است؛ هلدینگهایی که درآمد آنها بخش مهمی از منابع صندوق را تأمین میکند. تعیین مدیران ارشد این مجموعهها، شیوه اداره و جهتدهی اقتصادی آنها، همگی در کانون سؤال قرار دارد و بازنشستگان میپرسند چرا با وجود چنین دارایی گستردهای، وضعیت معیشتی مستمریبگیران همچنان شکننده است.
یکی دیگر از نگرانیهای اصلی بازنشستگان، حجم بالای بدهیهایی است که طی سالها بر دوش سازمان تأمین اجتماعی گذاشته شده و بخش مهمی از نقدینگی آن را مسدود کرده است.
این بدهیها – که ارقام آن در گزارشهای رسمی بسیار بالا اعلام شده – هنوز تسویه نشده و بازنشستگان معتقدند تا زمانی که این معوقات تعیین تکلیف نشود، مشکلات ساختاری صندوق نیز پابرجا خواهد ماند.
پیامد این کمبود منابع، خود را در حذف یا محدودسازی برخی مزایای جانبی، سختگیری در پرداختها یا ایجاد تأخیرهای طولانی در خدمات درمانی نشان داده است؛ مسائلی که بازنشستگان بارها نسبت به آن اعتراض کردهاند.
بازنشستگان تأمین اجتماعی میگویند تأخیرهای چندماهه در پرداخت سهم درمان و عدم اجرای افزایش حقوق در ابتدای سال، مستقیماً کیفیت زندگی آنها را تحت تأثیر قرار داده است.
به باور آنان، بخشی از این مشکل به ضعف جدی در سازوکار مطالبهگری و استقلال مدیریتی سازمان بازمیگردد؛ موضوعی که سبب شده در زمان کمبود منابع، ابتدا پرداختهای مربوط به بازنشستگان به تأخیر بیفتد و نه سایر بخشها.
بازنشستگان بارها تأکید کردهاند انتظارشان چیزی فراتر از افزایش مستمری است. آنها خواهان یک نظام مدیریتی پایدار، شفافیت مالی، ساماندهی بدهیها و حفظ استقلال سازمان هستند؛ مطالبهای که به گفته آنان، نه سیاسی است و نه جناحی، بلکه بنیادیترین حق صاحبان اصلی این صندوق است.
