همزمان با فرارسیدن تاسوعای حسینی، نماهنگ «علمدار» با نوای حاج محمود کریمی بار دیگر مورد توجه عزاداران اهل بیت (ع) قرار گرفته است. این اثر با فضایی حماسی و در عین حال سوزناک، به یکی از تاثیرگذارترین لحظات واقعه عاشورا یعنی حرکت حضرت عباس (ع) به سوی فرات می پردازد.

در متن این نماهنگ، تشنگی کودکان حرم و اندوه خیمه های داغدیده به تصویر کشیده می شود؛ جایی که امید همه اهل حرم به سقای کربلا دوخته شده است. حضرت عباس (ع) در این روایت، نماد ایثار، وفاداری و فداکاری است که برای آرامش کودکان تشنه، راهی میدان می شود.

بخش هایی از نوحه با اشاره به شجاعت فرزند امیرالمومنین (ع)، عظمت شخصیت حضرت عباس (ع) را یادآوری می کند. عباراتی مانند «الله اکبر انا بن حیدر» یادآور رشادت های علمدار کربلا در برابر سپاه دشمن است و فضای حماسی اثر را پررنگ تر می کند.

در کنار این حماسه، نوحه «علمدار» سرشار از عاطفه و دلدادگی نیز هست. خطاب های «عمو جون» و یاد تشنگی کودکان، از جمله بخش هایی است که احساسات مخاطب را تحت تاثیر قرار می دهد و پیوند عاطفی میان عزاداران و حماسه عاشورا را عمیق تر می سازد.

حاج محمود کریمی در سال های گذشته آثار متعددی با محوریت واقعه کربلا و شخصیت های برجسته عاشورا اجرا کرده است. «علمدار» نیز در ادامه همین مسیر، با بهره گیری از شعری روان و اجرایی تاثیرگذار، ارادت شیعیان به حضرت ابالفضل العباس (ع) را بازتاب می دهد.

این نماهنگ علاوه بر روایت رشادت های سقای دشت کربلا، یادآور جایگاه ویژه حضرت عباس (ع) در فرهنگ عاشورایی است؛ شخصیتی که نام او با وفاداری، غیرت و فداکاری گره خورده و قرن هاست الهام بخش عاشقان اهل بیت (ع) به شمار می رود.

تو خیمه های داغ دیده
عطش دوباره پا گرفته
برای بی تابی گلها
میر حرم عزا گرفته

یه سقا میره به سمت دریا
یل تموم عالم میتازه توی صحرا
یه آقا امید نا امیدا
میره که آب بیاره
زده به قلب ابرا

علمدار علمتو نگه دار
دست علی به همراهت
نقاب روتو بردار

وقتی که دنبال فراتی
دلیل تکبیرتو عشقه
الله اکبر انا بن حیدر

عمو جون اگه بباره بارون
بازم آروم نمیشه
اشک چشمای گریون

عمو جون پیش توئه دلامون
تشنگی مون بهونه است
تا تو نری به میدون

علمدار علمتو نگه دار
دست علی به همراهت
نقاب روتو بردار

منبع: کاشوب