به گزارش مشرق، روزنامه دی پرسه در مطلبی با اشاره به کناره گیری کییر استارمر، از نخست وزیری انگلیس نوشت: استارمر در حالی استعفای خود را اعلام کرد که جانشین او عملاً از قبل انتخاب شده است.
اخیرا فشارها بر استارمر به عنوان رهبر حزب کارگر و نخست وزیر انگلیس بسیار زیاد شده بود. به گفته بسیاری ناظران اندی برنهام، شهردار سابق منچستر بزرگ، میتواند تا اواسط ژوئیه جانشین وی شود.
سخنرانی کییر استارمر، نخست وزیر بریتانیا، صبح امروز دوشنبه در بیرون از اقامتگاه رسمیاش در خیابان داونینگ تقریباً هفت دقیقه طول کشید.
این سخنرانی فهرستی از آنچه او به عنوان کارهای موفق خود به عنوان نخست وزیر بریتانیا و رهبر حزب کارگر میدانست، بود که با اعلام استعفا به اوج خود رسید. او گفت که حزبش مدتهاست به این سوال که آیا او فرد مناسبی برای رهبری حزب کارگر در انتخابات بعدی است یا خیر، پاسخ داده است.
استارمر خونسرد به نظر میرسید و از مقصر دانستن کسی خودداری کرد. وی تنها زمانی که از خانوادهاش تشکر کرد، احساساتش را نشان داد و صدایش به وضوح میلرزید.
استارمر در ابتدای سخنرانی خود با اشاره به لحظهای که دو سال پیش به عنوان اولین نخستوزیر حزب کارگر پس از ۱۴ سال به خیابان داونینگ نقل مکان کرد، گفت: «قدم زدن در این خیابان غرورآفرینترین لحظه زندگی من بود.»
او گفت که شش سال پیش در یک دوره دشوار، رهبری حزب کارگر را به دست گرفته و آن را به موفقیتهای بزرگی رسانده بود.
استارمر گفت که او میخواست «بریتانیایی بهتر» بسازد، جایی که همه احساس ارزشمندی کنند. وی همچنین با اشاره به برخی موفقیت ها درزمینه سیاست داخلی و خارجی استعفای خود را اعلام کرد.
از ۹ جولای، جانشینان بالقوه استارمر در حزب او میتوانند درخواست خود را ارائه دهند و کمیتههای مربوطه نقشه راهی را تدوین خواهند کرد. مسئله جانشینی استارمر باید حداکثر تا زمانی که پارلمان بریتانیا کار خود را در ماه سپتامبر از سر میگیرد، حل شود. تا آن زمان، استارمر نخست وزیر بریتانیا باقی خواهد ماند. وی به جانشین خود اطمینان داد که از او کاملاً حمایت خواهد کرد.
استارمر پس از شکستهای سنگین در انتخابات محلی ماه مه و استعفای اعضای برجسته کابینه در اعتراض به سبک رهبری او، تحت فشار بالایی قرار گرفته بود.
اوضاع برای استارمر روز جمعه بدتر شد، چرا که رقیب درون حزبی او، اندی برنهام، در انتخابات محلی کرسی پارلمان را به دست آورد و خود را به عنوان نامزد رسمی رهبری حزب معرفی کرد.
در اولین واکنش به خبر کناره گیری استارمر هم برنهام از رهبر سابق خود به خاطر کارش تشکر کرد و قصد خود را برای نامزدی اعلام کرد.
بسیاری از اعضای حزب کارگر، برنهام را به عنوان چراغ امیدی در برابر کاهش بیشتر رأیدهندگان به سمت حزب اصلاحات بریتانیا میبینند.
برنهام در انتخابات عمومی در مقابل کاندیدایی از حزب پوپولیست راستگرای نایجل فاراژ که بیش از یک سال در نظرسنجیهای ملی پیشتاز بود، پیروز شد. با این حال، تغییر در رأس دولت خطراتی را به همراه دارد. گذشته از درخواستها برای تغییرات اساسی و کاهش هزینههای زندگی، برنهام هنوز برنامههای خود را برای سیاست خارجی، اقتصادی و دفاعی مشخص نکرده است.
پس از اعلام استعفای استارمر، نایجل فاراژ، رهبر حزب اصلاحات بریتانیا هم خواستار انتخابات جدید شد. او گفت: تظاهر به اینکه اندی برنهام اختیار قابل توجهی برای رهبری کشور دارد، مسخره است.
ناظران سیاسی انتظار دارند که برنهام حدود ۱۷ جولای به عنوان نخست وزیر جدید بریتانیا سوگند یاد کند.
دو عضو کمیته انتخابات حزب کارگر به روزنامه بریتانیایی گاردین تأیید کردند که اگر هیچ کاندیدای دیگری وجود نداشته باشد، این امر امکانپذیر خواهد بود. یکی از رقبای احتمالی برنهام، وس استریتینگ، وزیر بهداشت سابق بریتانیا، بوده است. با این حال، استریتینگ پیش از این در بیانیهای کتبی اعلام کرده است که از برنهام به عنوان رهبر آینده حزب حمایت میکند.
بهر حال هر کسی که جانشین استارمر شود، هفتمین نخست وزیر بریتانیا از زمان همهپرسی برگزیت ۱۰ سال پیش خواهد بود.
این بیثباتی بیسابقه در تاریخ اخیر بریتانیا، نشاندهنده نارضایتی رأیدهندگان از کاهش استانداردهای زندگی، فروپاشی زیرساختهای عمومی و مهاجرت غیرقانونی است.
در همهپرسی برگزیت در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶، رأیدهندگان واجد شرایط در بریتانیا با اختلاف کمی به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند و تقریباً ۵۱.۹ درصد آرا را به خود اختصاص دادند.
