به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، پس از گذشت 27 سال از یک پرونده، دو برادر که سالهای جوانی و میانسالی خود را در زندان سپری کرده بودند، سرانجام از ندامتگاه مرکزی کرج آزاد شدند و بار دیگر هوای آزادی را تنفس کردند. آزادی این دو زندانی که سالها درگیر روندهای قضایی، مشکلات حقوقی و موانع مالی بودند، نهتنها پایانی بر یک پرونده قدیمی، بلکه آغازی دوباره برای بازگشت آنان به زندگی و خانوادههایشان محسوب میشود.
در روز آزادی، در اصلی ندامتگاه مرکزی کرج به آرامی گشوده شد و دو مرد میانسال که بخش عمده عمر خود را پشت دیوارهای زندان سپری کرده بودند، قدم به بیرون گذاشتند. لحظهای که پس از نزدیک به سه دهه انتظار فرا رسید، با اشک، دعا و احساسی آمیخته از ناباوری و امید همراه بود. لرزش دستان، نگاههای خیره به فضای بیرون و چهرههایی که آثار سالها رنج را بر خود داشتند، تصویری از پایان یک انتظار طولانی را به نمایش میگذاشت.
ماجرای این دو برادر به زمستان سال 1379 بازمیگردد؛ زمانی که آنها در مسیر عزیمت به محل کار خود بودند. در میانه راه برای کمک به کارگرشان توقف کردند، اما حادثهای غیرمنتظره مسیر زندگیشان را تغییر داد. آن کارگر جان خود را از دست داده بود و این دو برادر بهعنوان متهمان پرونده تحت تعقیب قرار گرفتند. آنها از همان ابتدا بر بیگناهی خود تأکید داشتند، اما روند رسیدگی قضایی موجب شد که با اتهام سنگینی مواجه شوند.
این موضوع موجب شد در نهایت حکم قصاص برای آنان صادر شود. یک سال پس از بازداشت، به دلیل کافی نبودن ادله و مستندات موجود، قاضی پرونده رأی به آزادی آنها با قرار وثیقه داد. با این حال، شرایط مالی و اجتماعی خانواده مانع از تحقق این آزادی شد. نه فردی برای ضمانت آنان وجود داشت و نه امکان تأمین وثیقه فراهم بود. به این ترتیب، آنچه قرار بود یک بازداشت موقت باشد، به سالهای طولانی حبس تبدیل شد.
همان یک سال نخست در زندان، آغاز 26 سال دیگر از زندگی آنها در پشت میلهها شد؛ سالهایی که به کندی گذشت اما آثار عمیقی بر زندگی آنان و خانوادههایشان برجای گذاشت. در طول این سالها، پرونده بارها مورد رسیدگی قرار گرفت و جلسات متعدد دادگاه برگزار، احکام مختلف صادر و برخی از آنها نقض شد. با وجود این فرازوفرودهای قضایی، سرنوشت پرونده همچنان نامشخص بود و دو برادر در انتظار تعیین تکلیف نهایی روزگار میگذراندند.
در تمام این مدت، تلاش برای روشن شدن ابعاد پرونده و یافتن راهی برای حل آن ادامه داشت. در سالهای اخیر، مددکاران ندامتگاه مرکزی کرج با جدیت بیشتری پیگیر این پرونده شدند که این پیگیریها با تأکید و حمایت مدیریت ندامتگاه و همراهی اداره کل زندانهای البرز صورت گرفت. یکی از مهمترین موانع موجود، عدم دسترسی به شاکی پرونده بود. اطلاعات تماس و نشانیهای قبلی دیگر کارایی نداشت و ارتباط با وی امکانپذیر نبود.
اما مسئولان و مددکاران زندان تلاش خود را متوقف نکردند. مکاتبات متعدد با دستگاههای مختلف انجام و از ظرفیت نهادهایی همچون ثبتاحوال و شرکت مخابرات برای یافتن اطلاعات جدید استفاده شد. پس از ماهها پیگیری و جستوجو، سرانجام شماره تماس جدیدی از شاکی به دست آمد و امکان برقراری ارتباط مجدد فراهم شد. این اتفاق نقطه عطفی در مسیر حل پرونده بود زیرا پس از سالها بنبست، راه گفتوگو و پیگیری دوباره گشوده شد.
پس از برقراری ارتباط با شاکی، روند صلح و سازش بر اساس ماده 429 قانون مربوطه آغاز شد. در این مرحله، نقش خیرین و نیکوکاران بسیار تعیینکننده بود. افرادی که همواره در حل مشکلات زندانیان و کمک به آزادی آنان مشارکت داشتهاند، این بار نیز وارد عمل شدند و برای فراهم کردن شرایط آزادی این دو برادر تلاش کردند. در نتیجه این همکاریها، مبلغ 14 میلیارد ریال بهعنوان دیه تأمین و سایر مدارک و مقدمات قانونی نیز تکمیل شد.
با فراهم شدن شرایط لازم، مسیر قانونی آزادی این دو زندانی هموار و در نهایت رأی آزادی آنان صادر شد. صدور این رأی نهتنها دو برادر را از سالها حبس رهایی بخشید، بلکه خانوادههای آنان را نیز از رنج و نگرانی طولانیمدت خارج کرد؛ خانوادههایی که نزدیک به سه دهه چشمانتظار بازگشت عزیزان خود بوده و سالهای زیادی را با امید و نگرانی سپری کرده بودند. فضای ندامتگاه در روز آزادی این دو برادر، حال و هوایی متفاوت داشت.
اشک شوق، دعا و شکرگزاری در میان حاضران دیده میشد. حتی هنرمندانی که برای حضور در مراسمی به زندان آمده بودند، تحت تأثیر روایت زندگی این دو برادر قرار گرفتند؛ داستانی که در آن سالها انتظار، امید و استقامت در کنار یکدیگر قرار گرفته بود. یکی از این دو برادر در لحظات آزادی، با اشاره به توصیه مدیر زندان برای توسل به امام حسین(ع) گفت که با امید و اعتقاد این توصیه را پذیرفته و نتیجه آن را در آزادی خود میبیند.
برادر دیگر نیز با صدایی آرام اما سرشار از امید گفت که بزرگترین آرزویش خوشبختی و عاقبتبهخیری همه زندانیانی است که همچنان در شرایط مشابه به سر میبرند و ابراز امیدواری کرد که اعضای خانوادهاش را پس از این سالهای طولانی در سلامت ببیند و بتواند بار دیگر زندگی عادی خود را از سر بگیرد. چشمانش در آن لحظه بیش از هر چیز، شوق دیدار عزیزانی را روایت میکرد که نزدیک به سه دهه انتظار بازگشت او را کشیده بودند.
سید جواد تهامی، مدیر ندامتگاه مرکزی کرج، روند آزادی این دو زندانی را بسیار پیچیده و زمانبر توصیف و اظهار میکند: شناسایی دوباره پرونده، یافتن شاکی، ایجاد ارتباط مؤثر با وی و فراهم کردن مقدمات قانونی برای آزادی، نیازمند ماهها تلاش مستمر و هماهنگی میان بخشهای مختلف بوده و این موفقیت نتیجه همکاری و همراهی دستگاه قضایی، مسئولان زندان و تمامی افرادی است که در این مسیر نقش داشتهاند.
آزادی این دو برادر تنها پایان یک پرونده قضایی نبود، بلکه پایان سالهایی بود که در سکوت و انتظار سپری شد، سالهایی که آنان در پشت میلههای زندان آرزوی دیدن دوباره آسمان آزاد و بازگشت به زندگی عادی را در دل داشتند. اکنون پس از 27 سال، این آرزو به حقیقت پیوسته و فصل تازهای از زندگی آنان آغاز شده است. داستان این دو برادر نشان میدهد که حتی در طولانیترین و دشوارترین مسیرها نیز امید میتواند زنده بماند و گرهها باز شوند.
انتهای پیام/
