احمد قره خانی
فرارو
ورود به مدارس سمپاد یا تیزهوشان در دوره ابتدایی پس از قبولی در آزمون خاص صورت میپذیرد که متاسفانه یکی از مشکلات و چالشهای زندگی بیشتر کودکان و نوجوانان و از دشواریهای تحصیلی شده و سبب گردیده بنای بسیاری از اختلالات را در روان کودکان و نوجوانان پایه گذاری کند.
شواهد پژوهشی زیادی وجود دارد مبنی بر این که رویدادها و مشکلات دوره کودکی و نوجوانی بر سلامت بعدی افراد تاثیر دارد و شروع اختلال روانی قابل تشخیص از قبیل: اضطراب، افسردگی، سوء مصرف مواد یا آسیب های اجتماعی مزمن اغلب از دوره کودکی یا نوجوانی شروع می شود.
در نظر گرفته شده است، شناسایی و گرد آوری این کودکان در مدارس ویژه است . مدافعان آموزش تیزهوشان معتقدند که کودکان تیزهوش یا نابغه از نظر ادراکی و فکری بسیار فراتر از حد معمول هستند؛ از این رو، تسریع در آموزش، هدایت آنان به سمت دستاوردهای تحصیلی برتر، تعیین سطح پیشرفته، برگزاری دورههای بینالمللی و غنابخشی به محتوای آموزشی، مناسبترین رویکرد برای این گروه است. به باور این گروه، استفاده از تکنیکهای آموزشی ویژه به نفع تیزهوشانی خواهد بود که در کلاسهای عادی با چالشهای کافی برای رشد مهارتهای خود مواجه نیستند.
با این حال، مخالفان بسیاری نیز برای این دیدگاه وجود دارند که بر این باورند جداسازی دانشآموزان میتواند هزینههای روانی و اجتماعی گستردهای را برای آنان به همراه داشته باشد. در کشور به دلیل عدم فرهنگ سازی مناسب و کمبود امکانات نگرانی هایی در ارتباط با پیامدههای منفی اینگونه مدارس وجود دارد و والدین بدون توجه به میزان توانایی هوشی و استعداد کودکان خود فشار مضاعفی در جهت قبولی کودکان و نوجوانان در مدارس تیزهوشان در جهت کسب افتخار کاذب در اجتماع و کسب وجه برای خود وارد می آورند که سبب می شود هزینه های عاطفی و اجتماعی فراوانی را برای فرزندان خود ایجاد کنند و تحصیل زدگی و عدم انگیزه برای یادگیری را باعث شوند .
از مهمترین اصولی که می بایست توسط والدین و مربیان در نظر گرفته شود این است که ویژگیهای فردی و خصایص مرتبط با تیزهوشی، حاصل فرآیندی تدریجی و تکاملی در طول دوران رشد است و امکان ایجاد این ویژگیها به صورت فوری یا مصنوعی با توقعات بیش از حد توان کودکان و نوجوانان وجود ندارد.
متاسفانه هدف اصلی آموزش در دوران ابتدایی که پرورش مهارتهای بنیادین یادگیری از جمله کنجکاوی، خواندن، نوشتن و حل مسئله، به همراه آمادهسازی دانشآموزان برای همزیستی اجتماعی و غنیسازی تجارب آموزشی و پژوهشی پایه در یک فضای با نشاط و صمیمی و به دور از استرس و رقابتهای نابجا است و این فرآیند یادگیری، زمینهساز تبدیل شدن دانشآموز به یک یادگیرنده مؤثر در مقاطع تحصیلی آینده فراموش شده و صرفا تمرکز بر قبولی در آزمون تیزهوشان پایه ششم ابتدایی شده است.
ورود کودکان به رقابت های زودهنگام و بی رحمانه در دوره ابتدایی آنان را در معرض مقایسه و اضطراب قرار میدهد و آنان را به افرادی تک ساحتی ، خودخواه ، کمال گرا و دارای اعتماد به نفس پایین تبدیل می کند.
بنابراین، لازم است والدین توجه کافی را به کودکان نوجوانان معطوف نمایند، اعتماد به نفس آنان را تقویت کرده و انگیزه و هدفمندی را در قبال تحصیل در آنان ایجاد نمایند و آرامش و سلامت روانی کودکان و نوجوانان نباید قربانی آزمون تیزهوشان ، تست و کتب کمک آموزشی با ضریب های دشواری بالا شود.
