به گزارش بهداشت نیوز به نقل از علم‌‌خوان، این تحقیق ارزیابی می‌کند که چگونه ترکیب سیلیبینین در یک سیمان آینومر شیشه‌ای اصلاح‌شده با رزین (RMGIC) بر توانایی آن در سرکوب استرپتوکوک موتانس - باکتری اصلی مسئول پوسیدگی دندان - تأثیر می‌گذارد، ضمن اینکه خواص فیزیکی، مکانیکی و ایمنی سلولی سیمان را نیز بررسی می‌کند.

هدف قرار دادن یک مشکل رایج ارتودنسی

وسایل ارتودنسی ثابت مانند براکت‌ها، بهداشت دهان و دندان را چالش‌برانگیزتر می‌کنند و اغلب منجر به تجمع پلاک و «ضایعات لکه سفید» - علائم اولیه پوسیدگی دندان در اطراف براکت‌ها - می‌شوند. این ضایعات عمدتاً توسط استرپتوکوک موتانس ایجاد می‌شوند که بیوفیلم‌های سرسختی را تشکیل می‌دهند که به سطوح چسبنده می‌چسبند.

برای پرداختن به این موضوع، پژوهشگران نمونه‌های RMGIC مخلوط با غلظت‌های مختلف سیلیبینین (0٪، 1٪، 2٪ و 5٪) را آزمایش کردند و آنها را با یک سیمان استاندارد و یک کنترل کلرهگزیدین - یک عامل ضد میکروبی شناخته شده - مقایسه کردند.

عملکرد قوی ضد میکروبی

این مطالعه نشان داد که RMGIC حاوی ۵٪ سیلیبینین به طور قابل توجهی سطح بیوفیلم «استرپتوکوک موتانس» را کاهش می‌دهد - که از نظر اثربخشی پس از کلرهگزیدین در رتبه دوم قرار دارد. این نشان می‌دهد که سیلیبینین پتانسیل واقعی به عنوان یک عامل ضد باکتری طبیعی را در هنگام ترکیب با سیمان ارتودنسی دارد.

حفظ استحکام فیزیکی و مکانیکی

نکته مهم این است که افزودن سیلیبینین ویژگی‌های عملکردی حیاتی سیمان ارتودنسی را تضعیف نکرد:

استحکام پیوند برشی (SBS) - یک معیار کلیدی برای میزان چسبندگی براکت‌ها به دندان‌ها - تفاوت قابل توجهی با چسب‌های رزین کامپوزیت معمولی که به طور گسترده به عنوان استاندارد بالینی استفاده می‌شوند، نداشت.

نمرات شاخص باقیمانده چسب (ARI)، که نشان می‌دهد چگونه سیمان تحت فشار از بین می‌رود، الگوهای مشابهی را در همه گروه‌ها نشان داد.

آزادسازی فلوراید و ایمنی خوب 

مشخصات آزادسازی فلوراید سیمان اصلاح‌شده - که برای محافظت از مینای دندان و اثرات ضد پوسیدگی مهم است - با افزودن سیلیبینین تغییر نکرد.

حتی دلگرم‌کننده‌تر اینکه، این ماده در آزمایش‌های آزمایشگاهی اثرات سیتوتوکسیک بر سلول‌های فیبروبلاست لثه انسان نشان نداد، که نشان می‌دهد زیست‌سازگار و برای بافت‌های دهان ایمن است.

نظرات متخصصان و مسیرهای آینده

این پژوهشگران - سارا سعید پاریزی و همکارانش در دانشگاه علوم پزشکی تهران - نتیجه می‌گیرند که ادغام سیلیبینین در سیمان‌های ارتودنسی می‌تواند یک استراتژی امیدوارکننده برای جلوگیری از تشکیل بیوفیلم باکتریایی و پوسیدگی‌های اولیه در طول درمان ارتودنسی باشد.

آنها خواستار مطالعات بالینی آینده برای بررسی عملکرد این رویکرد در محیط‌های واقعی دندانپزشکی و در دوره‌های درمانی طولانی‌تر هستند. در صورت موفقیت، سیمان‌های تقویت‌شده با سیلیبینین می‌توانند به ابزاری ارزشمند برای ارتودنتیست‌هایی تبدیل شوند که به دنبال حفظ سلامت دندان و در عین حال بهبود نتایج درمان هستند.

منبع: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1761722725001433?via%3Dihub