در این روزهای سخت ما اجرایی را در تماشاخانه ایرانشهر به صحنه برده‌ایم که از دهه شصت و تهران نوستالژیک شروع می‌شود و به حادثه ناگوار پلاسکو منتج می‌شود!

نه…

ما پایان نمایش را تغییر دادیم زیرا زندگی تغییر کرده است و بی‌معرفتی است اگر به دیروز که همین بغل دستمان تَر و تازه است اشاره نکنیم.

ما به زمستان وحشتناک چهارصد و چهار می‌رسیم و مخاطب را بدرقه خانه‌هایشان در تهران امروز می‌کنیم تا به آنها بگوییم بازی برقرار است و آدم‌های بازی زنده و پویا…

ما با تئاتر حرف می‌زنیم و می‌گوییم این زمانه‌ای را که زیست می‌کنید حواستان باشد خیلی زود،

اکنون؛ تبدیل به «چند سال پیش »*می‌شود.

به قول اوژن یونسکو : لحظه به گذشته سرنگون می‌شود.

ما با پنج سال متفاوت از تهران چهل سال اخیر و پنج اپیزود نمایش به امروز می‌خوریم !

ورق میخوریم تا رقمی به خاک این سال‌ها اضافه شود…

کاش این رقم آه نباشد و حسرت!

من نمی‌دانم چه می‌شویم ولی خوب می‌دانم تئاتر ما را نجات می‌دهد… همه ما را

نمایشنامه‌نویس، بازیگر و کارگردان تئاتر و عضو هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر ایران

*اجرای نمایش چند سال پیش به کارگردانی مهرداد ضیایی و نویسندگی کهبد تاراج این روزها در تماشاخانه ایرانشهر سالن سمندریان روی صحنه است.