به گزارش گروه تاریخ خبرگزاری صدا و سیما، «واشنگتن پای میز مذاکره از ایران میخواست که تسلیم شود- کاری که تحت سنگینترین فشار نظامی نتوانست به آن دست یابد»
این صحبت «چاس فریمن» دستیار پیشین وزیر جنگ آمریکا درباره دور اول مذاکرات ایران و آمریکا در اسلام آباد است.
مذاکراتی که با زیادهخواهی آمریکا به شکست منجر شد. هرچند این شکست قابل پیشبینی بود، زیرا آنچه که طرف آمریکایی در مذاکرات میخواست، همه چیز جمهوری اسلامی ایران بود.
به گفته علی خضریان، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس «دشمن چیزی فراتر از مذاکرات ژنو را مطالبه میکند. میگوید کل سانتریفیوژهایتان را باید نابود کنید. کل اورانیومتان را باید به من تحویل دهید. بروید در یک تعلیق بیست ساله قرار بگیرید...».
این نشان میدهد چالش آمریکا با جمهوری اسلامی ایران، یک چالش مبنایی و ماهوی است، نه صرفاً فنی یا مربوط به یک توافق خاص.
همانطور که مارتین اینرایک، معاون خاورمیانهای وزارت خارجه آمریکا سالها قبل به صراحت اعلام کرد: «مجازات و تنبیه انقلاب اسلامی درس عبرتی برای کشورهایی خواهد بود که در مسیر استقلال و رهایی از سلطه آمریکا گام برمیدارند.»
در واقع، خواسته آمریکا نه تنها امتیازات هستهای، بلکه تسلیم کامل و بازگشت به دوران سلطه پیش از انقلاب است؛ هدفی که با اراده ملت ایران و سابقه تاریخی مقاومتشان، هرگز محقق نخواهد شد.
*بنابراین، شکست مذاکرات در این مقطع، دور از ذهن نبود؛ و طبق پیش بینی ها، ایران به رغم تمام تهدیدات دشمن، در دومین دور از مذاکرات اسلام آباد حاضر نشد. *
*جمهوری اسلامی به عنوان دست برتر میدان، پایان جنگ را منوط به پذیرش شروطی ١٠ گانه کرده که تا زمان تحقق آن ها، اجازه خروج از جنگ را به آمریکاییها نخواهد داد. *
*در این شروط ١٠ گانه، به استیفای حقوق تضییع شده ملت و دریافت غرامت، تثبیت حقوق ذاتی کشور همچون حق اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز و همچنین دریافت تضمین عینی برای عدم تکرار تجاوز دشمن، اشاره شده است. *
*جمهوری اسلامی در این مذاکرات، هیچ گفتگویی درباره حقوق مسلم خود نیز در صنعت هستهای یا درباره دیگر ادعاهای آمریکا انجام نداده و نخواهد بود. *
*اکنون توپ در زمین آمریکا است. آنها با توجه به نیاز شدیدی که به خروج از جنگ دارند، یا باید به شروط ایران تن دهند یا در غیر این صورت، پازل شکستهای خود را تکمیل کنند. *
پژوهشگر و نویسنده:طیبه السادات حسینی
