به گزارش خبرگزاری صدا و سیما شهروز ایری، نویسنده و کارگردان تئاتر وطنپرستی ایرانیان را برآمده از لایههای عمیق تاریخی و هویتی دانست که صرفا یک مفهوم سیاسی یا مرزبندی ساده نیست.
ایری با اشاره به لزوم همراهی هنرمندان در شرایط بحرانی کشور با دیگر اقشار جامعه، گفت: «ایران در دورهای از تاریخ خود قرار دارد که در آن تقابلهایی پیچیده سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در جریان است. این شرایط، معمولا منجر به ایجاد نوعی خستگی اجتماعی و اضطراب جمعی میشود و وقتی جامعهای با چالش و فشارهای بینالمللی چون جنگ تحمیلی رمضان روبهرو میشود، نیاز به تکیهگاه دارد و انگیزههای بقا بیشتر از پیش احساس میشود. در این شرایط، نقش هنرمندان در همراهی با مدافعان وطن و مردم ارزشمند است.»
او با اشاره به اینکه هنر، بازتابی از زیست مردم است، افزود: «وقتی صحبت از همراهی جامعه هنری میشود، هنر سه نقش کلیدی تسکین و امیدبخشی، صبر به همراه انسجام و همبستگی را ایفا میکند. این همراهی نباید صرفا یک واکنش تعارفی یا شعاری باشد بلکه باید خلاقانه باشد تا آثاری خلق کند که نه تنها جامعه در همان لحظه بحران بلکه نسل آینده را هم برای ایستادگی و عشق به میهن آماده کند.»
این هنرمند در تعریف وطن، افزود: «وطنپرستی در فرهنگ ایرانی صرفا یک مفهوم سیاسی یا مرزبندی ساده نیست، بلکه لایههای بسیار عمیقتری دارد که از دل تاریخ و هویت ما بیرون آمده است. وطنپرستی در ایرانیان یعنی وفاداری به ریشهها برای رسیدن به آسمان. یعنی حفظ اصالت و تاریخی برای اینکه بتوانیم در آیندهای روشنتر با افتخار و عزت، گام برداریم.»
ایری با ابراز تاسف از شهادت کودکان به ویژه کودکان مدرسه شجره طیبه میناب، تاکید کرد: «وقتی این خبر را شنیدم غصهای به سراغ من آمد که همچنان باعث بغض و سکوتام شده است. در توصیف این رفتار و عمل وحشیانه چیزی نمیتوان گفت. گاهی سکوت بهترین پاسخ در واکنش به برخی اتفاقات از جمله این کشتار وحشیانه از سوی دشمنان آمریکایی-صهیونی است.»
او وطن را فراتر از مرزهای جغراییایی و نقشهایی سیاسی دانست و گفت: «تعریف وطن بستگی دارد از چه زاویهای بخواهیم به آن نگاه کنیم. من در حال حاضر به وطن از زاویه مسئولیت و تعلق نگاه میکنم. وطن جایی نیست که در آن هستیم یا در آن زندگی میکنیم. بلکه جایی است که بخشی از آن به شمار میآییم. وطن، یعنی تعهد به بهتر کردن و پیشرفت آن، مشارکت در ساختن آینده روشنتر برای نسلهای آینده، عشق ورزیدن به خاک و مردمی که با آنها در یک سرنوشت مشترک هستیم. وطن جایی است که قلب ما در آن ریشه دارد.»
این هنرمند در پایان سخنانش، گفت: «سالها پیش وقتی پیشنهاد شد برای کار به کشوری دیگر بروم، ماندن در ایران را ترجیح دادم؛ چرا که با وجود محدودیتها دوست داشتم و دارم جایی فعالیت داشته باشم که مردم آن از دیدن فرهنگ ترکمنصحرا و سنتهای آن اسقبال میکنند. ترکمن صحرا، تکهای از همان سبز، سفید و سرخرنگ یعنی ایران ماست که نمیتوان از آن گذشت.»
