یادداشت مهمان- رضا صید کارشناس مسائل سیاسی: امام خامنهای در طول حیات پربرکتشان جان بر کف را معنا کردند:از ۶ تیر ۱۳۶۰، ترور نافرجام منافقین در مسجد ابوذر تا نماز عید فطر ۱۴۰۴ در اوج تهدیدات زمان شهادت سید حسن نصرالله؛ حماسه حضور شب عاشورا و «ای ایران بخوان» و بالاخره در روز شهادت، ۹ اسفند ۱۴۰۴، با حضور در محل کارشان که دشمن مدعی بود ایشان در «زیرزمین پنهان شده»، جان برکف و عاشورایی بودن را برایمان معنا کردند.«امام خامنهای از جان خود برای حفظ ایران اسلامی گذشت و به شهادت رسید.»
امروز هم اراده دشمن بر همان منوال است؛ امام سید مجتبی خامنهای از همان روز شهادت پدر، آشکارا در معرض تهدید ترامپ کودکآزار و سران جانی رژیم صهیونی است. حال در این شرایط که داغ بر سینه داریم، نباید برای حفظ جان امام خود کاری بکنیم؟ برخی با نیت خالص انتظار دارند: امام خامنهای پیام زنده تلویزیونی بدهند، نماز عید فطر را بخوانند، شایعات را خنثی کنند اما عقلانیت در تشخیص اولویتهاست.
بله، ایشان همانند پدر بزرگوارشان جان برکف هستند، اما با مطالبات عاشقانه ولی بیجا نباید امام خود را در معرض خطر قرار دهیم. همه باید هوشیار باشیم؛ دشمن همان دشمن و با همان اهداف است؛ آنها که پدر را از ما گرفتند، حالا به دنبال پسر هستند.
پس به جای اماممان، خودمان میدان را پر کنیم و اجازه ندهیم دشمن به خواسته شوم خود برسد.خدایا، امام ما را در پناه خودت حفظ بفرما و ما را یار و یاوری بصیر برای ایشان قرار بده.
