همشهری آنلاین: «حملات شب‌های گذشته امریکای جنایتکار به جنوب ایران» برای ایرانیان فقط یک خبر نیست؛ تکرار تاریخ است؛ تداعی نخل‌های بی‌سر اما ایستاده و مقاوم؛ یادآور اشک‌های مادران و حسرت‌های پدران؛ انگیزه‌ای برای همدلی و اتحاد. حمله به جنوب فقط حمله به جنوب نیست؛ حمله به ایران است، به آب‌وخاک ما. جنوب رنج‌کشیده و زخم‌خورده است، اما راه و رسم مقاومت را خوب بلد است. جنوب یعنی جان، جنوب یعنی جان‌پرور، جنوب یعنی جان‌برکف، جنوب یعنی جنم، جنوب یعنی جربزه، جنوب یعنی جراحت، جنوب یعنی جگرگوشه، جگرخسته، جگرآور. خلاصه کلام، جنوب یعنی زندگی. جنوب هر معنایی که داشته باشد، به معنای جنگ نیست. نمی‌شود جنگ در جنوب عادی شود و ما عادت کنیم، فراموش کنیم. خدا نکند. آنها که وظیفه‌شان است، برای جنوب می‌جنگند؛ آنها که دلنگران‌اند، دعا می‌کنند؛ آنها که غمگین‌اند، همدلی می‌کنند. همدلی هنرمندان در فضای مجازی و صفحات شبکه‌های اجتماعی‌شان با مردم جنوب از سر عشق و ارادت و دل‌نگرانی و غم است. می‌خواهند بگویند جنوبی‌ها تنها نیستند؛ جنگ با آنها جنگ با ماست.

و مگر نه اینکه جنوب، سال‌هاست بار سنگین بسیاری از رنج‌های این سرزمین را بر دوش می‌کشد؟ از گرمای سوزان تابستان تا تلخی روزهای جنگ و از دست دادن عزیزان؛ اما هر بار، از میان خاکستر اندوه، دوباره قد کشیده است. مردمان جنوب خوب می‌دانند چگونه در میان طوفان بایستند و چگونه امید را زنده نگه دارند. همین است که نام جنوب، بیش از هر چیز، با استقامت و پایداری گره خورده است.

این روزها فاصله جغرافیایی میان شهرها و استان‌ها معنایی ندارد. وقتی دل‌ها نگران است، همه ایران یک خانه می‌شود؛ خانه‌ای که اگر گوشه‌ای از آن آسیب ببیند، دردش به همه ساکنانش می‌رسد. مردم جنوب امروز بیش از هر چیز به این احساس نیاز دارند که بدانند صدایشان شنیده می‌شود، نگرانی‌شان دیده می‌شود و رنج‌شان در سکوت گم نخواهد شد.

در چنین روزهایی، همدلی فقط یک واژه نیست؛ مسئولیت است. مسئولیتِ کنار هم ایستادن، از یکدیگر گفتن و برای یکدیگر نگران بودن. شاید هر کس به اندازه توان خود کاری انجام دهد؛ یکی با قلمش، یکی با صدایش، یکی با دعایش و دیگری با حضور و حمایتش. اما حاصل همه این‌ها یک چیز است؛ اینکه هیچ ایرانی در برابر رنج و تهدید تنها نماند.

جنوب همچنان همان جنوب است؛ سرزمین نخل‌هایی که خم می‌شوند اما نمی‌شکنند، سرزمین مردمانی که با همه زخم‌هایشان زندگی را دوست دارند و برای آبادانی و آرامش این خاک دل می‌سوزانند. برای همین است که نام جنوب، در ذهن ایرانیان، همیشه با مقاومت همراه است؛ مقاومتی که از عشق به وطن جان می‌گیرد و با امید به فردایی آرام‌تر ادامه پیدا می‌کند.