به گزارش رکنا، به گفته مجید حسنقمی، نایبرئیس انجمن تغذیه ایران، مطالعات نشان میدهد حدود ۲۵ تا ۴۰ درصد وزن از دسترفته در مصرفکنندگان داروهای خانواده GLP-1 ممکن است مربوط به توده بدون چربی بدن باشد.
این موضوع لزوماً به معنای تحلیل شدید عضلات نیست، اما در صورت رعایت نکردن اصول تغذیه و ورزش، میتواند سلامت و توان عضلانی فرد را تحت تأثیر قرار دهد.
متخصصان میگویند احتمال کاهش توده عضلانی در گروههای زیر بیشتر است:
امروزه متخصصان معتقدند موفقیت درمان چاقی تنها با کاهش وزن سنجیده نمیشود. حفظ توده عضلانی، کاهش چربی بدن، بهبود عملکرد عضلات و ارتقای سلامت متابولیک، معیارهای مهمتری برای ارزیابی نتیجه درمان هستند.
ممکن است دو نفر هر کدام ۱۵ کیلوگرم وزن کم کنند، اما فردی که عضلات خود را حفظ کرده، از نظر سلامت وضعیت بسیار بهتری نسبت به فردی دارد که بخش زیادی از عضلاتش را از دست داده است.
پزشکان تأکید میکنند مصرف آمپولهای لاغری باید همراه با:
باشد تا از تحلیل عضلات جلوگیری شود و کاهش وزن عمدتاً از محل چربی بدن اتفاق بیفتد.
متخصصان هشدار میدهند این داروها درمان معجزهآسا نیستند. اگر پس از کاهش وزن، رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی ادامه پیدا نکند، احتمال بازگشت وزن بسیار زیاد است.
در چنین شرایطی ممکن است چربی بیشتری نسبت به قبل جایگزین عضلات از دسترفته شود؛ اتفاقی که هم ظاهر بدن را تحت تأثیر قرار میدهد و هم خطر ابتلا به بیماریهای متابولیک را افزایش میدهد.
این داروها معمولاً برای افراد زیر تجویز میشوند:
مصرف خودسرانه این داروها میتواند با عوارض مختلفی همراه باشد، از جمله:
داروهای تزریقی مانند سماگلوتید و تیرزپاتید تحول بزرگی در درمان چاقی ایجاد کردهاند، اما مصرف آنها باید حتماً تحت نظر پزشک انجام شود. رعایت رژیم غذایی سرشار از پروتئین، انجام تمرینات قدرتی و اصلاح سبک زندگی، نقش مهمی در حفظ عضلات و جلوگیری از بازگشت وزن دارد. کاهش وزن سالم، تنها کم شدن عدد روی ترازو نیست؛ بلکه حفظ سلامت عضلات و بهبود کیفیت زندگی اهمیت بیشتری دارد.