به گزارش خبرنگار ایرنا، میدان شهدا در همسایگی ارگ کریمخان شیراز، ۸۷ شب است که صحنه ایستادگی مداوم و پرشور مردم شیراز شده است، همچون دیگر خیابانها و میادین اصلی شهر.
این میدان همچنین از بسیاری اجتماعات محوری همچون آیین بیعت مردم شیراز با آیتالله سید مجتبی خامنهای در ۲۰ رمضان، سوگواری شهادت امام شهید و مراسم وداع با شهدای میهن میزبانی کرده است.
از دهم اسفندماه گذشته تا همین امشب که ۸۷ شب از میدانداری شبانه ملت ایران در خیابانها میگذرد، هیچگاه خالی نبوده است.
فریادهای رسای مردم بی هیچ پیرایهای
همخوانی مردم با سرودهای انقلابی و میهنی و همراهی هماهنگ پرچمهای سهرنگ ایران در نسیم شبانه با این سرودها و سرودهها شور و زیبایی خاصی به اجتماعات شبانه مردم میبخشند، اما شامگاه سهشنبه فضای اجتماع شبانه مردم شیراز در میدان شهدا متفاوت بود.
ساعت هشت و نیم بود و مردم پای کار ایران و انقلاب برای هشتاد و هفتمین شب متوالی در محل قرار حاضر شده بودند، اما سیستم صوتی میدان دچار اختلال شده بود و همراهی نمیکرد.
این اختلال اما هیچ خللی در برپایی منظم این اجتماع مردمی ایجاد نکرد و همچون شبهای گذشت، فریاد توحیدی «اللهاکبر» مردم در میدان شهدا طنینانداز شد.
امشب صدای مردم حاضر در این میدان بدون پسزمینه و آرایه و پیرایهای شنیده شد؛ آنها در ادامه «حیدر حیدر» گفتند، فریاد «نه سازش، نه تسلیم» سر دادند و در شامگاه عید قربان، شعارهای ممتد برائت از استکبار، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» دادند.
اگر چه امشب در میدان شهدای شیراز خبری از سرودها و آهنگهای حماسی و پرشور ساخته هنرمندان متعهد انقلاب اسلامی در ایام جنگ تحمیلی نبود، اما صدای مردم خاموش نشد و حضور آنها با پرچمهای پرشمار، سنگر خیابانی این میدان را همچنان پرشور نگه داشت.
حضور در خیابان با همه توان
در این اجتماع مردمی، بانویی با پای شکسته و عصای طبی در زیر پهلو آمده بود؛ مادر سالمندی که پایش یارای راه رفتن نداشت، با سربندی از پرچم ایران در خودروی پارکشده کنار خیابان نشسته بود و دیگری با ویلچر به خیابان آمده بود.
مادری جوان، نوزاد چندماهه خود را در بغل گرفته و در میدان خیابان حاضر شده بود و زن و مردی دیگر، سه فرزند خردسال و کودک خود را به این اجتماع مردمی آورده بودند.
همه اینها نشان میداد که حضور شبانه مردم در خیابانهای شهر، بیش از آنکه به فراهم بودن شرایط مربوط باشد، وابسته به آرمانهای مستحکمی است که پای آن ایستادهاند.
دستنوشتههای مردمی، روایتگر آرمانهای جمعی
مردم شیراز علاوه بر فریادهای «اللهاکبر»، «لبیک یا خامنهای»، «جاویدان ایران»، «حیدر حیدر» و «هیهات منا الذله»، با خود دستنوشتههایی فردی نیز به همراه داشتند که بیشتر آنها سخن جمع بود.
یکی نوشته بود «یا لثارات الخامنهای»، دیگری ضرورت خونخواهی رهبر شهید را یادآور شده بود.
یکی نوشته بود «نه سازش، نه ذلت، خسته نمیشه ملت» و دیگری شرطهای ایران پس از درخواست آتشبس دشمنان متجاوز را بر پلاکاردی دستساز نوشته بود.
همه اینها وجههای مردمی و خودجوش به اجتماع مردمی میدان فلکه شهرداری شیراز داده بود.
هنگامی که با تلاش جوانان میدان، سیستم صوتی برقرار شد، دهها نفر از مردم حاضر در این اجتماع شبانه «ای وطنم ایران...» را همراه با موج تماشایی پرچمها همخوانی کردند.
