خبرنگاران میدانی و حوزه والیبال یک ساعت منتظر ماندند تا سرانجام روبرتو پیاتزا سوت پایان تمرین را زد و به سوی آنها رفت تا به سوالاتشان پاسخ دهد. در حالی که مصاحبه به سوی یک گفتگوی ارام با سوالات غیر جنجالی پیش میرفت، پیاتزا که واکنشی کنایه امیز به پرسشی در مورد دستیارانش داشت، در مورد سوال بعدی با اظهاراتی تند، حرفهایی جنجالی به زبان آورد.
سوال با کلید واژه «نسل طلایی» پرسیده شد و اینکه آیا آنها دیگر جایی در تیم ملی نخواهند داشت؟ بدون اشاره به نام ستارههایی مانند محمد موسوی، میلاد عبادیپور، امیر غفور و شاید یکی دو نفر دیگر که همچنان در ایران و خارج از کشور جزو بازیکنان شاخص هستند.
پیاتزا علاوه بر جملاتی تند و کم سابقه، واکنش ظاهری خاصی هم داشت. او در حالی که با کنایه گفت «این نسل طلایی چه کار بزرگی کردهاند؟ روی سکوی کدام مسابقات FIVB روی سکو رفتهاند؟ المپیک؟ لیگ جهانی؟»
حرفهای سرمربی تیم ملی در این مورد را بی کم و کاست بخوانید: «فصل قبلی در تلویزیون از من درباره نسل طلایی پرسیدند، نسل طلایی یعنی افرادی که چیزی کسب کرده باشند و اگر مدال طلا کسب کردند می توان گفت نسل طلایی در صورتی که من هنوز مدال طلا در ایران ندیدم. چرا می خواهید آنها را نسل طلایی خطاب کنید؟»
در این لحظه خبرنگار پاسخ داد که انها قهرمان اسیا و بازیهای اسیایی شدهاند اما پیاتزا از موضع خود کوتاه نیامد: «بازی های آسیایی و قهرمانی آسیا مسابقات مهم جهانی نیست و قابل مقایسه هم نیست. این رقابتها در تقویم سالیانه FIVB نیستند.»
پیاتزا ادامه داد: «نسل طلایی یعنی چندین بار برنده و قهرمان شده باشند، ایران هیچ موقع در لیگ جهانی، قهرمانی جهان و لیگ ملت ها مدالی کسب نکرده است. حتی در بازی های المپیک هم مدال ندارد. این چهار رویداد مهمترین مسابقات جهان است. لطفا درباره نسل طلایی صحبت نکنید. می توانید بگویید نسل خوبی بودند و من هم قبول می کنم. برزیل را باید بگویم نسل طلایی که از سال ۲۰۱۸ همیشه روی سکو بوده است.»
این اظهارات سرمربی ایتالیایی در حالی است که او دستکم با یکی از بازیکنان این نسل (میلاد عبادی پور) در باشگاه میلانو ایتالیا کار کرده و حتی پیش از حضور در ایران با او برای پذیرش سرمربیگری تیم ملی مشورت کرده بود اما نشان داد که در مورد انتخاب نفرات تیمش، حتی به شناخت قبلی هم اهمیتی نمیدهد.
البته، به نطر نمیرسد که این پاسخ به منزله بسته بودن در تیم ملی به روی انها باشد اما سرمربی تیم ملی با این جواب تلاش میکند که فشار افکار عمومی را در مورد گذشته درخشان و انچه به زعم بسیاری «نسل طلایی» شناحته میشود، از روی بازیکنان فعلی بردارد.
شاید هم این پیامی به نسل فعلی تیم ملی است، اینکه اگر میخواهند با این عنوان شناخته شوند، باید دستاوردهای خود را به نقطه قابل لمس و فیزیکی برسانند، چیزی مثل مدال المپیک یا لیگ ملتها.
