همشهری آنلاین_مسعودمیر: با این پیش فرض و در دنیای روزنامه نگاری که به کلمه و تصویر وابسته است ما موظفیم که مسلح باشیم به زندگی، به حفظ خاطره و تجدید حال خوب. تلخی های روزگار در مختصات جنگ، شبیه چشیدن گنه گنه است در هرم آفتاب و عطش اما ما ایرانی هستیم و فارغ از هر سلیقه و اعتقادی وطن مان را می پرستیم و می دانیم که به قول ابوالفتح صحاف پیروزی رویت خواهد شد حتی اگر در کاسه چشم های من و تو گیاه روییده باشد.
روزهای آغاز جنگ بود. خبر حمله موشکی به حوالی میدان ارگ منتشر شده و لرزه های انفجار، کاخ محبوب گلستان را لرزانده بود. نگرانی ها از تلفات انسانی یک طرف و تلخکامی برای آسیب به میراث جهانی تهران یک طرف دیگر. در همان روزها بود که این عکس سراسر آرامش و امید توسط یکی از ممتازترین عکاسان مطبوعات(سید وحید حسینی) شکار شد.
یک نوازنده هنگ درام در محوطه یکی از ساختمان های دادگستری که آسیب جدی دیده بود فارغ از هیاهوی جنگ نشسته بود و نوای آرامش و زندگی را به تهرانی ها هدیه می داد. آنقدر همه چیز خواستنی بود که حتی همین گربه مضطرب هم برای اندکی حال خوب در جوار نوازنده قرار گرفت. انگار ایران خانم عزیز ما که این روزها زخمی جنگ است به تسلای دلش نشسته است...
