در کشاکش وقایع اخیر و روزهای دشواری که بر کشور عزیزمان گذشت، جامعه ورزش و به‌ویژه چهره‌های فوتبالی، واکنش‌های متفاوتی را در مقاطع زمانی مختلف (زود یا دیر) از خود نشان دادند؛ کنش‌هایی که به نظر می‌رسد به مذاق برخی مجریان صداوسیما خوش نیامده و موجی از واکنش‌های تند و تقابلی را به همراه داشته است.

اما حقیقت ماجرا چیست؟ واقعیت این است که جایگاه اجتماعی هر فرد، تعریفی مشخص و مرزی معین دارد. نه آن ستاره ورزشی که در مستطیل سبز محبوبیت یافته و نه این مجری که تریبون رسانه ملی را در اختیار دارد، هیچ‌کدام در مقام «مدعی‌العموم» نیستند؛ قرار نیست هیچ‌یک از طرفین، از جایگاه خود فراتر رفته و برای مصلحت کل جامعه، حکم قطعی صادر کنند.

نمی‌توان منکر شد که در میان چهره‌های ورزشی، گاه ضعف‌های شخصیتی یا تحلیل‌های شتاب‌زده اجتماعی-سیاسی دیده می‌شود، اما نباید از این نکته هم به‌سادگی عبور کرد که برنامه‌های ورزشی و مجریان آن‌ها نیز لزوما «مصلحان اجتماعی» مبرا از خطا نیستند. نقد یک موضع، نباید به تخریب شخصیت یا فرار از مسئولیت حرفه‌ای بدل شود.

وقتی سخن از مسائل کلان ملی به میان می‌آید، پیش از هر چیز باید به یاد داشته باشیم که همگی انسان‌هایی ممکن‌الخطا هستیم. رعایت حد و مرز جایگاه اجتماعی، شرط اول اخلاق حرفه‌ای است. اگر در جایگاه مجری رسانه ملی نشسته‌ایم، بزرگترین خدمت به جامعه، حفظ شأن همان تریبون و داشتن وجدان کاری در چارچوب وظایف تعریف‌شده است؛ نه چیزی بیشتر و نه چیزی کمتر.

در همین ارتباط: ویدیو| مجری تلویزیون خطاب به ملی پوشان: باید زودتر اقدام می‌کردید