به گزارش تابناک، در دنیای امروز رسانه، کمتر کسی است که نقش «سایه‌نویس‌ها» را نادیده بگیرد؛ آن بازیگران پشت پرده‌ای که وظیفه دارند برای چهره‌های مشهور، مقامات سیاسی، هنرمندان و حتی شخصیت‌های فرهنگی، محتوا تولید کنند. این محتوا می‌تواند از یک سخنرانی رسمی و بیانیه‌های سیاسی گرفته تا یک توییت ساده باشد. در ایران، شاید این افراد را با عنوان «ادمین» بشناسیم، اما در جهانِ حرفه‌ای رسانه، به آن‌ها «سایه‌نویس» می‌گویند.

 

در جریان تقابل‌های بین المللی رهبر شهید محور تقابل و پاسخ به یاوه گویی مقامات خارجی به ویژه رئیس جمهور آمریکا بود. تقابل هایی که هم در فضای بین المللی و هم در عرصه داخلی موثر و راهگش بود. اما در جنگ اخیر و در روزهای پس از شهادت آیت‌الله خامنه‌ای و فضای پیچیده جنگ رسانه‌ای، این سایه‌نویس‌ها بودند که عملکردی درخشان از خود به نمایش گذاشتند. روزهایی که دسترسی امنیتی به مقامات سخت و پیچیده بود، این افراد توانستند جبهه جدیدی در فضای جنگ رسانه‌ای گشایند. این نبرد، برخلاف جنگ‌های گذشته، بیش از جنگ‌های قبلی بر محور «رسانه» می‌چرخد؛ جنگی که طرف مقابل آن، ایالات متحده و شخص رئیس‌جمهور این کشور است، که خود به خوبی بر اهمیت فضای مجازی واقف است. در چنین شرایطی، یک عملکرد موفق در فضای مجازی می‌تواند به اندازه یک موشک برای دشمن دردآور و تأثیرگذار باشد.

 

پس از شهادت آیت‌الله خامنه‌ای، اکانت‌های متعددی در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) از جمله صفحات منتسب به عباس عراقچی، علی لاریجانی و محمدباقر قالیباف تلاش کردند با رویکردی تهاجمی و سیاسی به مقابله با دشمن بپردازند. در میان این صفحات، عملکرد صفحه شخصی شهید علی لاریجانی به دلیل عملکرد صفحه همراه با مواضع شخص لاریجانی بسیار موثر ارزیابی می‌شد، اما با فقدان وی، عملاً از آن ظرفیت رسانه‌ای محروم شدیم.

امروز به نظر می‌رسد این مسئولیت سنگین بر دوش محمدباقر قالیباف افتاده است. قالیباف که یکی از سران نظام محسوب می‌شود، با فعالیت پررنگ در فضای مجازی و با اتخاذ رویکردی کاملاً متفاوت در شبکه اجتماعی ایکس، توانسته است توجه بسیاری از کاربران جهان را جلب کند. محتوای تولیدشده در این صفحه، شاید کمتر از موشک‌های شلیک‌شده توسط نیروهای هوافضا برای دشمن دردناک نباشد. واکنش‌های جهانی به توییت‌های اخیر این صفحه، گواه این ادعاست.

 

چرا این اکانت ویژه است؟

در هفته‌های اخیر، برخی از توییت‌های این صفحه به ترندهای جهانی تبدیل شده‌اند. نکته قابل تأمل اینجاست که مجموع شبکه‌های رادیو و تلویزیونی، روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های ایران که به زبان انگلیسی تولید محتوا می‌کنند (مانند پرس تی‌وی، ایران اینترنشنال، تسنیم و فارس)، در یک هفته اخیر به اندازه یک اکانت خاص نتوانسته‌اند در میان مخاطب انگلیسی‌زبان تأثیر بگذارند.

واقعیت این است که مخاطب آمریکایی یا انگلیسی‌زبان در نقاط مختلف دنیا، معمولاً به سراغ رسانه‌های مستقیم ایران نمی‌رود. این رسانه‌ها فقط در موارد استثنایی و آن هم زمانی که خبرشان از فیلتر سردبیران شبکه‌های بزرگی مانند بی‌بی‌سی و سی‌ان‌ان عبور کند، می‌توانند بازتاب داشته باشند.

 

ضرورت تغییر رویکرد رسانه‌ای

مقامات ایران باید مستقیماً با مخاطب جهانی ارتباط برقرار کنند. این رویکرد مستقیم، برخلاف روش‌های سنتی روابط عمومی و بیانیه‌های رسمی، می‌تواند اثرگذاری بالایی داشته باشد. برای اثبات این موضوع کافی است یک اکانت جدید در توییتر بسازید و هیچ اکانت ایرانی را دنبال نکنید؛ خواهید دید که محتوای مقامات ایرانی در میان انبوهی از مطالب دیگر گم می‌شود.

در شرایط کنونی، مقامات ایران باید حداقل به اندازه پست‌های دونالد ترامپ بازدید داشته باشند. جالب آنکه بیشترین ضربه اقتصادی به صنعت نفت ایران در سه هفته اخیر، نه از طریق تحریم‌های جدید، بلکه از طریق پست‌های تأثیرگذار در فضای مجازی وارد شده است.

در فضای مجازی باید ابتدا «منبر را گرم کرد» تا زمانی که مطلب جدی‌تری منتشر می‌شود، مخاطب آماده دریافت پیام باشد. با وجود عملکرد خوب این اکانت‌ها، هنوز جای کار زیادی وجود دارد. در میانه یک جنگ تمام‌عیار رسانه‌ای، باید روزانه حداقل هفت تا هشت محتوای متنوع برای طیف‌های مختلف منتشر کرد تا حداقل سه مورد از آنها به وایرال جهانی تبدیل شود.

این همان مسیری است که می‌تواند قدرت نرم ایران را در فضای بین‌المللی به سطحی برساند که هیچ موشکی به تنهایی قادر به انجام آن نیست.