برترینها: روزهای پرتلاطمی را سپری میکنیم، نوروز عجیبی که در هر دید و بازدید بحثهای خانوادگی تماما اختصاص به وضعیت ایران دارد. قابل انکار نیست که در این بحثهای نوروزی همه مثل هم فکر نمیکنند. در این فضای پرالتهاب خبر توقیف اموال چند چهره مشهور نام یک شهر را بر صدر نشانده است. توقیف اموال محسن یگانه و سردار آزمون که هر دو اهل گنبدکاووس هستند، بهانهایست برای یادآوری شهر خسته و اصیلی که سالهاست جاهطلبانه خلاف مسیر کمتوجهی نهادهای رسمی سهم بیشتری از توجه را میطلبد.
در شمال شرق نقشه ایران در ۷۰ کیلومتری مرز ترکمنستان شهر چند قومیتی گنبد دهههاست که رنج نامهربانیها را تحمل میکند، شهری که حتی یک ترمینال مسافربری درست و حسابی ندارد، ایستگاه راهآهن ندارد، فرودگاه ندارد و این فهرست نداشتههایش را با نامهایش جبران میکند. کیست که نداند سالهای اخیر مردم این شهر با شماره ۱۰ تیم ملی پز میدادند و با هر مگاهیت محسن یگانه سرشان را بالاتر میگرفتند.
کاری به اتفاقات روزهای اخیر نداریم و قضاوت درباره محسن یگانه و سردار آزمون را به نهادهای مطلع و صاحب نظر میسپاریم، اینجا بحث درباره جایگاهی است که دو سلبریتی برای یک شهر میسازند، وگرنه که در همین گنبد مهجور و مظلوم ۲۰۰ هزار نفری هر شب تعدادی از شهروندان جهت همدلی با سپاه ایران تجمع میکنند.
حتما پشت این تصمیمات تنبیهی قاعده و قانونی هست که به عقل آدمهای معمولی قد نمیدهد اما کاش اگر صلاح میدانند روند محرومیت مردم آن منطقه را هم علاجی کنند، "سلبی" خوب است، "ایجابی" شاید حتی بهتر هم است.
