امیرحسین رهبر در فرهیختگان نوشت: حمایتگری جمعی از ارکان اصلی تاب آوری اجتماعی است. آیا روابط خانواده بهبود و خانواده نقی در سریال پایتخت را بخاطر دارید؟ آنگاه که نقی منزلش را از دست داده بود مورد حمایت بهبود و فهمیه قرار گرفت و متقابلا در غیاب بهبود، نقی خانواده ی او را تحت حمایت خود داشت. این الگوی سنتی دقیقا نیاز امروز ماست. همین الان گوشی تلفن را برداریم و با بستگان و دوستانی که حتی زیاد پیگیر احوالشان نبوده ایم، تماس بگیریم و تلویحا آنان را از وجود پشتیبانی خود مطمئن کنیم.
بخاطر داریم که در جنگ دوازده روزه چه حجمی از اتلاف مواد غذایی بر اثر ذخیره سازی خانگی نابجا اتفاق افتاد. خریدهای هیجانی خود می تواند یک بازار سالم و سرحال را زمین گیر کند. چه برسد به کشور ما که در حال جنگ است. توجه داشته باشید که حتی در شرایط صلح نیز سرانه های مصرف نان و امثال آن در ایران در ردیف بالاترین های جهان است و خود نشان دهنده ی حجم بالای دورریز و اتلاف در کشورمان است.
اخبار حملات یازدهم اسفند به زیرساخت های نفتی بیانگر ورود چالش اخیر به حوزه ای جدید است. ایران و اسرائیل هر دو از منظر امنیت انرژی ضعیفند به این معنا که در برابر حمله به زیرساخت های انرژی آسیب پذیرند و احتمال دارد تجهیزات استخراج گاز، نیروگاه ها و پالایشگاه ها در معرض ضربت متقابل قرار گیرد. وابستگی سامانه انرژی کشور به طور مستقیم و غیرمستقیم به گاز بالاست. به این معنا که قطع گاز علاوه بر مشکل در گرمایش خانه ها به قطع برق و پس از آن قطع پمپاژ آب و ارتباطات تلفنی منجر خواهد شد. موضوع کاهش در عرضه بنزین و گازوئیل نیز اثرات اجتماعی و اقتصادی نگران کننده ای دارد و می تواند موجب شورش در پمپ بنزین ها شود. همه ی اینها گفته شد که بر اهمیت صرفه جویی در مصرف حامل های انرژی در برهه خطیر کنونی تاکید شود.
