به گزارش پارسینه و به نقل از اطلاعات آنلاین، این بخش که همواره مهد نوآوری و کشف استعدادهای نوظهور بوده، امسال میزبان ۱۳ فیلم کوتاه در بخش مسابقه و ۲ فیلم در بخش خارج از رقابت است که از میان ۲۵۰۰ اثر ارسالی انتخاب شدهاند. از انیمیشنهای شاعرانه تا مستندهای تکاندهنده، این مجموعه تصویری از تنوع فرهنگی و نبوغ سینمایی جهان در سال ۲۰۲۶ است که در روزهای ۱۰ و ۱۱ سپتامبر به نمایش در میآیند.
از نکات مهم این دوره حضور اثری از امیر هوشنگ معین، هنرمند ایرانی در این فهرست است. معین متولد سال ۱۳۶۴ در شهر اصفهان، دانشآموخته کارشناسی ارشد رشته کارگردانی انیمیشن از دانشگاه هنر تهران است. او به عنوان کارگردان انیمیشن و طراح هنری، سابقه فعالیت در پروژههای مختلف از جمله مجموعههای تلویزیونی و فیلمهای کوتاه را در کارنامه دارد و از سال ۲۰۱۱ نیز به عضویت انجمن بینالمللی فیلم انیمیشن (آسیفا) درآمده و در جشنواره بینالمللی توانسته جایگاه شایستهای برای خود فراهم کند.
فرشته آبیANGELO AZZURRO : این اثر ایتالیایی به کارگردانی توماسو آکوارونه، با روایتی متمرکز بر شخصیتها، به بررسی لایههای پنهان روابط انسانی میپردازد و تماشاگر را در فضایی که ترکیبی از واقعیت و تعلیق است، غرق میکند.
مسیر آزمایشTESZTPÁLYA (TEST TRACK) : لیدیا کورنت در این اثر کنجکاوانه، پیوندی مستندگونه میان زندگی روزمره و مفاهیم انتزاعی ایجاد کرده است؛ استفاده از اعضای یک خانواده واقعی در مقابل دوربین، به این فیلم مجارستانی-بریتانیایی-آمریکایی حسی از صمیمیت خالص بخشیده است.
مادرِ شبپرهMOTHMAMA : جسیکا دی کوستا در این فیلم کوتاه استرالیایی، با نگاهی دقیق و جزئینگر به روابط عاطفی و تنهاییهای انسانی نگریسته و با بازیهای درخشان بازیگرانش، داستانی ساده اما عمیق را روایت میکند.
دژUNA FORTALEZA (A FORTRESS) : این درام شیلیایی به کارگردانی آلبا گاویراگی، به مفهوم «قلعه» یا همان پناهگاههای امن روانی میپردازد و در یک اتمسفر تنشزا، تلاش میکند مرزهای میان آزادی و محصور بودن را به تصویر بکشد.
قدرتهاLOS PODERES : فیلم کلمبیایی-فرانسوی سلیم یایر، با تمرکز بر قدرتهای درونی و تقابلهای فردی، نگاهی نو به سینمای آمریکای لاتین دارد و با بیانی بصری خاص، مخاطب را به سفری در اعماق شخصیتهای اصلیاش میبرد.
سرِ یک شترHEAD OF A CAMEL : در این انیمیشن ۴ دقیقهای آمریکایی، شانون لی با زبانی نمادین و خلاقانه به سراغ داستانی رفته که در عین کوتاهی، مفاهیم بزرگی از هویت و هستی را در دنیای پویانمایی به تصویر میکشد.
اقلیم مارمولک سوگوارTROPIC OF THE MOURNING GECKO: این اثر چندملیتی (یونان، فرانسه، هلند) به کارگردانی استاوروس مارکولاکیس، سفری سوررئال و در عین حال ملموس به دنیای سوگ است که با بازیهای چندلایه، مخاطب را در هزارتوی عواطف شخصیتها رها میکند.
سنگ، کاغذ، قیچیSASSO, CARTA, FORBICI (ROCK, PAPER, SCISSORS) : ویرجینیا موری در این همکاری ایتالیایی-فرانسوی، با استفاده از زبان انیمیشن، بازیِ کلاسیک «سنگ، کاغذ، قیچی» را به استعارهای برای تصمیمگیریهای سرنوشتساز و تناقضات زندگی تبدیل کرده است.
آبی (DISTANT BLUE) : امیر هوشنگ معین در این اثر انیمیشنی فرانسوی، با بهرهگیری از پالت رنگی آبی و فضاسازیهای انتزاعی، مخاطب را به سفری در دوردستهای خیال میبرد که در آن سکوت و تصویر جایگزین دیالوگ میشوند.
دریاچه مصنوعیMAN MADE LAKE : آنی نینگ در این فیلم مشترک آمریکا و چین، به بررسی تعاملات انسانی در بستری از تغییرات محیطی پرداخته و روایتی ظریف از پیوندهای خانوادگی در جهانی در حال دگرگونی ارائه میدهد.
چند لحظه خوشبختیQUELQUES INSTANTS DE BONHEUR (A FEW MOMENTS OF HAPPINESS) : این مستند فرانسوی-بریتانیایی به کارگردانی شادن صافیالدین تازی، تلاشی برای ثبت لحظات گذرای خوشبختی است که با نگاهی انسانگرایانه، مخاطب را به تأمل در معنای واقعی شادی در دنیای پرهیاهوی امروز دعوت میکند.
سکوتТИША (SILENCE) : پاولو شپگون در این درام اوکراینی، با دستمایه قرار دادن سکوت به عنوان یک عنصر روایی، تنشها و ناگفتههای میان دو شخصیت را به گونهای به تصویر کشیده که هر سکانس آن حامل بار معنایی سنگینی است.
هواپیمای کاغذیPAPER PLANE : سیرشا رونان در مقام کارگردان، در این اثر بریتانیایی-ایرلندی، قصهای انسانی و ملموس از فقدان و امید را روایت میکند که با بازیهای طبیعی و کارگردانی حسابشده، یکی از آثار قابل توجه این دوره محسوب میشود.
خارج از رقابت
حسِ زمینIL SENSO DELLA TERRA (THE SENSE OF EARTH) : آلساندرو اینگاریا و سیمونه ماسی در این اثر ایتالیایی، با نگاهی شاعرانه به مفهوم «زمین» و ارتباط دیرینه انسان با خاک، تجربهای بصری متفاوت را در خارج از بخش رقابتی جشنواره به نمایش میگذارند.
آواهایی از خانهSOUNDS FROM HOME : نیتن سیلور در این مستند فرانسوی-آمریکایی، به بازتعریف مفهوم «خانه» از طریق صدا و روایتهای پراکنده پرداخته و سفری شنیداری را برای مخاطبان جشنواره ونیز طراحی کرده است.
