دیروز مشهد مقدس میزبان آخرین مرحله بدرقه پیکر رهبر شهید انقلاب و شهدای خانواده ایشان بود؛ مراسمی که از لحظه ورود پیکر مطهر به فرودگاه شهید هاشمینژاد آغاز شد و تا اقامه نماز در حرم مطهر رضوی و آرام گرفتن پیکر در جوار مضجع نورانی امام رضا(ع) ادامه یافت. حضور انبوه مردم از سراسر کشور و همچنین جمعی از زائران و مهمانان خارجی، خیابانهای منتهی به حرم را به صحنهای کم نظیر از سوگ، حماسه و وفاداری تبدیل کرد.
آخرین سفر به شهر امام رضا
دیروز مشهد، روزی متفاوت را پشت سر گذاشت. از نخستین ساعات بامداد، شهر حال و هوایی دیگر داشت. خیابانها، میدانها و مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی، آرام آرام میزبان جمعیتی میشدند که از شب قبل خود را به این شهر رسانده بودند تا در آخرین مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب حضور پیدا کنند. این فقط یک بدرقه نبود؛ مشهد دیروز ایستگاه آخر سفری شد که با خون، مجاهدت، غربت و وفاداری گره خورده بود.
در واپسین دقایق پرواز، جنگندههای ارتش هواپیمای حامل پیکر رهبر شهید انقلاب را تا فرودگاه شهید هاشمینژاد همراهی کردند. این همراهی، تنها یک پروتکل نظامی نبود؛ روایتی روشن از ادای احترام فرزندان این سرزمین به فرماندهای بود که آخرین سفر خود را به شهر امام رضا(ع) آغاز کرده بود.
استقبال در فرودگاه؛ آغاز بدرقه در میان اشک و سکوت
لحظه ورود پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و شهدای خانواده ایشان به فرودگاه، یکی از سنگینترین و پرمعناترین صحنههای دیروز را رقم زد. مردم عزادار که از ساعات قبل در فرودگاه حاضر شده بودند، با چشمانی اشکبار به استقبال آمدند. در آن دقایق، فرودگاه فقط محل ورود یک کاروان نبود؛ به صحنهای از سکوت، بغض، صلوات و ادای احترام تبدیل شده بود.
خانواده شهید نیز در این بدرقه حضور داشتند و همین، بار عاطفی مراسم را دوچندان کرده بود. برای بسیاری از حاضران، این صحنه فقط وداع با یک رهبر نبود؛ وداع با خانوادهای بود که در کنار او، سهم خود را از این راه با جان و خون پرداخته بودند.
خیابان امام رضا؛ جایی که مشهد به دریا تبدیل شد
پس از انتقال پیکر، مراسم تشییع از پایانه مسافربری امام رضا(ع) تا چهارراه دانش در خیابان امام رضا(ع) برگزار شد. این مسیر دیروز به یک رود خروشان انسانی تبدیل شده بود. از ترمینال تا میدان بسیج، از میدان ۱۵ خرداد تا چهارراه دانش، از مسیرهای منتهی به حرم تا خیابانهای اطراف، همه جا انبوه جمعیتی دیده میشد که برای آخرین وداع آمده بودند.
خیابان امام رضا(ع) دیروز فقط یک معبر شهری نبود؛ صحنهای بود که گذشته و حال را به هم پیوند میزد. سالها پیش، رهبر شهید انقلاب در همین خیابان در روزهای مبارزه پیش از انقلاب، همراه چهرههایی چون شهید هاشمینژاد حضور داشت. دیروز همان خیابان، پیکر او را بر دوش مردمی تشییع کرد که با اشک و شعار و پرچمهای سرخ انتقام، وفاداری خود را فریاد میزدند.
لباسهای مشکی عزاداران در کنار پرچمهای سرخ، تصویری دوگانه از سوگ و حماسه ساخته بود. اشک در چهرهها موج میزد، اما این اشک با حس ایستادگی و خشم در برابر دشمن درآمیخته بود. جمعیت یکصدا از انتقام سخن میگفت و همین، فضای خیابان را از یک آیین سوگواری صرف فراتر برده بود.
میدان بسیج؛ نقطه جوشش جمعیت
در میان همه نقاط مسیر، میدان بسیج یکی از برجستهترین صحنههای حضور مردم را رقم زد. این نقطه در فاصله ۳، ۴ کیلومتری خیابان امام رضا(ع) به محل تلاقی موجهای انسانی بدل شده بود. مردم از خیابانهای مختلف خود را به این محدوده رسانده بودند تا در بدرقه پیکر مطهر شریک باشند.
آنچه دیروز در میدان بسیج دیده شد، فقط تراکم جمعیت نبود؛ یک اراده جمعی برای حضور بود. با وجود گرمای ۳۷ درجه، فشار جمعیت و دشواری حرکت، مردم ایستاده بودند، صبر کرده بودند و لحظهها را تاب آورده بودند تا برای بار آخر با رهبر شهید خود وداع کنند. برخی از شب قبل آمده بودند و ساعتها انتظار کشیده بودند. همین ایستادگی، یکی از مهمترین قابهای دیروز را ساخت.
حضور مهمانان خارجی و نگاه جهانی به یک بدرقه تاریخی
یکی دیگر از ابعاد مهم مراسم دیروز، حضور گسترده مهمانان خارجی و خبرنگاران بینالمللی بود. آن طور که در میدان گزارش شد، بیش از ۱۳۰ خبرنگار خارجی برای پوشش این رویداد خود را به مشهد رسانده بودند. این حضور گسترده رسانهای نشان میداد که وداع دیروز فقط یک رویداد داخلی نبود، بلکه واقعهای بود که نگاه منطقه و جهان را نیز به خود جلب کرده بود.
همچنین از حضور مهمانانی از ۲۷ کشور سخن گفته شد؛ زائرانی که از کشورهای مختلف، به ویژه از میان همسایگان شرقی ایران، خود را به مشهد رسانده بودند. در میان جمعیت، حضور زائران پاکستانی و افغانستانی چشمگیر بود. در کنار مردم ایران، شیعه و سنی دوشادوش هم در این بدرقه حاضر شدند و همین، تصویری روشن از وحدت در سوگ و وفاداری را پیش چشم ناظران گذاشت.
ازدحام جمعیت و انتقال هوایی تا حرم
با نزدیک شدن پیکر مطهر به محدوده حرم، حجم فشرده جمعیت در حد فاصل چهارراه دانش تا حرم مطهر رضوی به حدی رسید که ادامه مسیر زمینی میتوانست مخاطراتی برای بدرقهکنندگان ایجاد کند. به همین دلیل، ادامه انتقال پیکرهای مطهر شهدا به صورت هوایی انجام شد تا مراسم با امنیت بیشتر و نظم لازم ادامه پیدا کند.
این تصمیم، خود گویای بزرگی جمعیت و وسعت حضور مردمی بود. خیابانها دیگر تنها مملو از جمعیت نبودند، بلکه عملا به دریایی از انسان بدل شده بودند که هر لحظه بر امواج آن افزوده میشد.
نماز وداع در صحن پیامبر اعظم
پس از انتقال پیکر مطهر به حرم رضوی، نماز بر پیکر رهبر شهید در صحن پیامبر اعظم به امامت آیتالله حاج سید مصطفی حسینی خامنهای اقامه شد. همزمان به دلیل کثرت جمعیت، خیابانهای طبرسی، شیرازی و نواب صفوی نیز به این نماز متصل شد و بخشهای گستردهای از اطراف حرم در فضای نماز و وداع قرار گرفت.
این صحنه، یکی از کمنظیرترین لحظات دیروز بود. حرم، صحن، خیابانها و مسیرهای اطراف، همگی در یک حال مشترک فرو رفته بودند؛ حال سوگ، دعا، اشک و بدرقه. در آن لحظات، مشهد دیگر فقط یک شهر نبود؛ به حریمی بزرگ برای وداع یک ملت تبدیل شده بود.
آرام گرفتن پیکر مطهر امام شهید در حرم رضوی
سرانجام پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب در رواق دارالذکر امام رضا آرام گرفت. پایان این سفر، خود سرآغاز یک ماندگاری تازه شد. مردی که سالها نام و راه و مجاهدتش با دفاع از اسلام، انقلاب و مردم گره خورده بود، دیروز در جوار امام هشتم آرام گرفت؛ آن هم پس از بدرقهای که بیتردید در حافظه خراسان و ایران ماندگار خواهد ماند.
برای بسیاری از مردم، این فقط یک تدفین نبود. این آرام گرفتن در جوار حرم رضوی، معنایی فراتر داشت؛ گویی آخرین امضا بر کارنامه عمر یک مجاهد در همین نقطه نورانی زده شد. مشهد دیروز این امانت را در آغوش گرفت و به تاریخ سپرد.
مشهد دیروز فقط سوگوار نبود
اگر بخواهیم تصویری دقیق از دیروز ارائه کنیم، باید بگوییم مشهد فقط عزادار نبود. دیروز این شهر همزمان سوگوار، استوار، خشمگین و حماسی بود. اشکها جاری بود، اما در کنار آن اراده نیز دیده میشد. مردم تنها برای وداع نیامده بودند؛ آمده بودند تا بگویند راهی که با این خونها آبیاری شده، متوقف نخواهد شد.
در سراسر مسیر، از فرودگاه تا حرم، از میدان بسیج تا بیتالمقدس، از ترمینال تا صحن پیامبر اعظم، آنچه دیده شد فقط انبوه جمعیت نبود؛ وفاداری بود. وفاداری مردمی که از سراسر ایران و جهان خود را به مشهد رساندند تا آخرین برگ این بدرقه را خودشان ورق بزنند.
دیروز مشهد در تقویم خود یک روز تاریخی ثبت کرد؛ روزی که میلیونها دلداده، رهبر شهید خود را تا آستان بهشت بدرقه کردند. این بدرقه تمام شد، اما تصویر آن در ذهن شهر باقی ماند؛ جنگندههایی که هواپیما را همراهی کردند، فرودگاهی که در سکوت اشک ریخت، خیابان امام رضا(ع) که به دریا بدل شد، نماز وداع در صحن پیامبر اعظم و سرانجام پیکری که در جوار امام رضا(ع) آرام گرفت.
زین پس وعده دیدار با امام شهید در حرم امام رضا(ع)
از این پس، دلتنگی برای امام رضا(ع) و داغ امام شهید امت در دلهای مردم به هم گره خواهد خورد. هر دلداده ولایت که تاب فراق نداشته باشد، راه مشهد را در پیش خواهد گرفت تا در سایه گنبد طلا، هم به پابوس امام رضا(ع) برود و هم با رهبر شهید خود نجوا کند؛ رهبری که اکنون در جوار بارگاه نور آرام گرفته است و مزارش برای اهل وفا، قرارگاه اشک و عهد خواهد شد. با این همه، برای مردم تهران نیز خیابان کشوردوست تا همیشه مامن دلتنگان امام شهید خواهد ماند؛ همان نقطه خونین و غریب که قتلگاه امامشان شد و از این پس، هر قدم در آن خیابان، یاد غربت مردی را زنده خواهد کرد که جان خود و عزیزانش را در راه اسلام فدا کرد.
انتهای پیام/
