حسین شریعتمداری
روزنامه کیهان
۱ـ روز دوشنبه در تشییع آقای شهید ایران که در تاریخ بشریت بینظیر بود، تا چشم کار می کرد، اقیانوس بیکرانه و غیرقابل شمار انسانها بود و پرچمهای سرخی که به نشانه انتقام در دستها و شانهها به فراز آمده بود. خونخواهی امام شهید، پُرشمارترین شعاری بود که از ژرفای دل همگان به زبانها کوچ کرده و با فریادهای بیامان در فضا طنینانداز بود.
این خواسته مردم دقیقاً و بی کم و کاست همان خواستهای است که در توصیههای امام شهید و امام حاضر به صراحت آمده و بر ضرورت آن تاکید شده است. از این روی تحقق خواسته تودههای چند دهمیلیونی حاضر در مراسم تشییع بینظیر روز دوشنبه آقای شهید و انبوه جماعتی که به مراسم نرسیده بودند، وظیفه غیرقابل تردید همگان و مخصوصاً مسئولان محترم نظام است. بخوانید!
۲ـ امام شهیدمان ـ رضوانالله تعالی علیه ــ طی سخنانی، ضمن تاکید بر ضرورت سیلی زدن سخت به آمریکا، میفرمایند:
«البتّه اینها غیر از انتقام از قاتل است؛ اینهایی که گفتیم، مربوط به مجموع استکبار و آمریکا است؛ قاتل سلیمانی و آمر به قتل سلیمانی باید انتقامشان را پس بدهند؛ آن به جای خودش محفوظ است. اگر چه به گفتهی یک عزیزی (شهید سید حسن نصرالله)، کفش پای سلیمانی هم بر سرِ قاتل او شرف دارد و سرِ قاتل او هم برود، فدیهی کفش سلیمانی هم نمیشود؛ این هست امّا بالاخره غلطی کردند، بایستی انتقام پس بدهند؛ هم آمر، هم قاتل بدانند که در هر زمان ممکن، هر وقت ممکن شد -ما دنبال وقت ممکن هستیم- باید انتقامشان را پس بدهند».
همانگونه که به وضوح دیده میشود، حضرت ایشان ضمن تاکید بر ضرورت مقابله با استکبار که از امور جاری انقلاب است، بر انتقام از قاتلان شهید سلیمانی نیز تاکید ویژه دارند.
۳ـ رهبر معظم انقلاب نیز روز ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ در اولین پیام خود میفرمایند:
«این اطمینان را به همگان میدهم که ما از انتقام خون شهداء شما صرفنظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیمالشان انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است. البته مقدار محدودی از این انتقام تا بحال صورت عینی پیدا کرده است ولی تا حد کامل آن حاصل نشود همچنان این پرونده بر روی بقیه پروندهها خواهد بود و بخصوص نسبت به خون اطفال و کودکانمان حساسیت بیشتری خواهیم داشت».
و ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ در پیامی به مناسبت چهلمین روز شهادت امام شهیدمان میفرمایند: «این را همه باید بدانند باذن الله تعالی ما حتماً متجاوزین تبهکاری که کشور ما را مورد حمله قرار دادند را رها نمیکنیم.
حتماً غرامت تکتک صدمات وارد شده و خونبهای شهیدان و دیه جانبازان این جنگ را طلب خواهیم کرد …ملت عزیز اگر چه با پایان گرفتن مدت عزای رسمی شهادت رهبر عظیمالشأن خود، جامه عزا را از تن بیرون میآورد، اما عزم قاطع بر انتقام خون پاک ایشان و همه شهدای جنگ تحمیلی دوم و سوم را در روح و قلب خود زنده نگه میدارد و پیوسته مترصّد تحقق آن خواهد بود».
۴ـ تردیدی نیست که مسئولان محترم نظام، تاکید امام شهید و رهبر معظم انقلاب بر ضرورت انتقام را که خوسته تودههای چند دهمیلیونی مردم ایران نیز هست، نادیده نمیگیرند ولی متاسفانه در اظهارات آنان و رد و بدل کردن پیامها، نشانهای از این خواسته بر حق و قانونی رهبری و مردم دیده نمیشود. بدیهی است که تحقق این خواسته به مقدماتی نیاز دارد ولی انتظار آن است که نشانه هایی از تلاش مسئولان برای تحقق این خواسته دیده شود.
به عنوان نمونه _ و فقط چند نمونه ــ میتوان به گامهایی اشاره کرد که انتظار میرود با جدیت برداشته شود.
گام اول: رسماً اعلام شود که جمهوری اسلامی ایران، ترامپ و سایر همپالکیهای او، حتی خلبانانی که در شهادت آقای شهیدمان دست داشتهاند را واجبالقتل میداند و هرجا او را بیابد، به قتل میرساند.
گام دوم: تعیین جایزه از سوی دولت و اعلام رسمی آن برای فرد و یا افرادی که ترامپ را به قتل برسانند. یک خبر موثق حکایت از آن دارد که تاکنون از سوی مردم بیش از ۱۰۰ میلیون دلار به عنوان جایزه برای قاتل ترامپ تهیه شده است. این مبلغ رو به افزایش است.
گام سوم: تیم مذاکرهکننده کشورمان میتواند و باید با صراحت اعلام کند که حاضر به مذاکره با قاتل رهبر شهیدمان نیست و بر سر میز مذاکرهای نمینشینند که طرف مقابل آن، ترامپ و یا نمایندگان این آدمنمای پلید باشند و باید پیشنهاد جایگزینی هیئتی متشکل از نمایندگان کنگره (که علیالظاهر) غیردولتی تلقی میشوند را ارائه کند.
پیش از این نوشتهایم که ممکن است گفته شود، این پیشنهاد به منزله جایگزینی سگ زرد به جای شغال است که با پوزش از همه سگها و شغالها باید توجه داشت که در این پیشنهاد، از یکسو ترامپ خودشیفته را تحقیر کردهایم و از سوی دیگر انتقام از قاتل امام شهیدمان را غیرقابل تغییر دانستهایم.
گام چهارم: درخواست تحویل ترامپ به ایران برای محاکمه و مجازات، یکی از چند شرط ایران و اولین از یادداشت تفاهم باشد.
