به گزارش ایرنا، تبریز امروز حال و هوایی متفاوت داشت. از ساعت ۱۰ صبح، میدان ساعت، یکی از نمادهای تاریخی و اجتماعی این شهر، به محل تجمع مردمی تبدیل شد که برای ادای احترام به رهبر شهید و اعلام همبستگی با آیین تشییع سراسری در تهران گرد هم آمده بودند.
از همان دقایق نخست، سیل جمعیت از خیابانهای اطراف میدان ساعت به سمت مسیر تعیینشده روان شد. پیر و جوان، زن و مرد، خانوادههایی که کودکان خود را نیز همراه آورده بودند، در کنار جانبازان، ایثارگران و اقشار مختلف جامعه پا به پای همدیگر به عشق ولایت در خیابانهای شهر قدم گذاشتند.
پرچمهای سهرنگ ایران در دستان مردم به اهتزاز درآمده بود و در میان جمعیت، پرچمهای سرخ منقش به عبارت «یا لثارات الحسین» جلوهای ویژه به مراسم بخشیده بود. بسیاری نیز تصاویر رهبر شهید را در دست داشتند و با نگاههایی آمیخته به اندوه، آن را بر سینه میفشردند.
صدای نوحه و مرثیه از بلندگوهای مستقر در مسیر به گوش میرسید و جمعیت با زمزمه صلوات، قرائت قرآن و سر دادن شعارهای مختلف، مسیر را طی میکردند. برخی از حاضران در سکوت اشک میریختند و برخی دیگر با بغض و فریاد، احساسات خود را ابراز میکردند.
چهرههای بسیاری در میان جمعیت دیده میشد که اشک بیاختیار بر گونههایشان جاری بود. مادری که تصویر رهبر شهید را در آغوش گرفته بود، آرام آرام گریه میکرد و زیر لب دعا میخواند. پیرمردی که عصا به دست در میان جمعیت حرکت میکرد، هر چند قدم یک بار میایستاد و با چشمانی اشکبار به تصویری که در دست داشت، نگاه میکرد.
در طول مسیر، مردم بارها با سردادن شعارهایی در تجلیل از مقام رهبر شهید و تأکید بر ادامه راه و آرمانهای او، فضای مراسم را تحت تأثیر قرار دادند. برخی از شرکتکنندگان نیز با قرائت اشعار حماسی و مرثیههای مذهبی، اندوه خود را نسبت به این فقدان ابراز میکردند.
هرچه جمعیت به مصلی نزدیکتر میشد، بر حجم حاضران افزوده میشد. گروههایی از شهروندان از محلات مختلف تبریز و حتی برخی شهرهای اطراف خود را به این مراسم رسانده بودند تا در این اجتماع مردمی حضور داشته باشند.
در میان انبوه جمعیت، یک جمله بیش از هر چیز به گوش میرسید؛ «هنوز باورمان نمیشود». بسیاری از حاضران از ناباوری خود نسبت به شهادت رهبرشان سخن میگفتند. نگاهها، اشکها و زمزمهها حکایت از داغی داشت که هنوز تازه بود و قلبهای بسیاری را میفشرد.
در حاشیه این مراسم، «حاج رضا» که همراه خانواده خود در راهپیمایی حضور یافته بود، به ایرنا گفت: از وقتی خبر شهادت رهبر را شنیدم، انگار یکی از اعضای خانوادهام را از دست دادهام. سالها با سخنان و رهنمودهای ایشان زندگی کردیم. امروز آمدم تا بگویم اگرچه جسم ایشان در میان ما نیست، اما راه و آرمانشان زنده است. واقعا هنوز برایم سخت است که این اتفاق را باور کنم.
وی با چشمانی اشکبار ادامه داد: این جمعیت نشان میدهد مردم، قدردان کسانی هستند که برای کشور و انقلاب زحمت کشیدهاند. هر کسی به شکلی عزاداری میکند؛ یکی اشک میریزد، یکی سکوت کرده و دیگری شعار میدهد، اما همه در این غم شریک هستند.
کمی جلوتر، بانویی که به همراه ۲ فرزندش در مراسم حضور یافته بود، در حالی که پرچم ایران را در دست داشت، گفت: از صبح زود آمدیم تا در این مراسم شرکت کنیم. دلم میخواست فرزندانم هم ببینند مردم در چنین روزهایی چگونه کنار هم میایستند. فضای امروز تبریز واقعا متفاوت است.
فاطمه خانم افزود: هر طرف را که نگاه میکنم، چهرههای غمگین میبینم. خیلیها هنوز در شوک هستند. بعضیها فقط به تصویر رهبر شهید نگاه میکنند و حرفی نمیزنند. من هم هر بار تصویر ایشان را میبینم بغضم میشکند. امروز تبریز هم در غم تهران شریک است. خیلی ناراحت هستم که چرا نتوانستم به تهران بروم. خودم اینجا هستم ولی قلبمان به سمت تهران پر کشیده است.
با پایان مسیر راهپیمایی، جمعیت وارد مصلای اعظم امام خمینی(ره) تبریز شد. فضای مصلی مملو از مردمی بود که برای شرکت در مراسم یادبود و ادای احترام گرد هم آمده بودند. نوای قرآن کریم و مرثیهسرایی در فضای مصلی طنینانداز بود و حاضران با قرائت دعا، یاد رهبر شهید را گرامی داشتند.
برخی در سکوت به مراسم گوش میدادند و برخی دیگر همچنان اشک میریختند.
آنچه در مراسم امروز بیش از هر چیز به چشم میآمد، حضور گسترده اقشار مختلف مردم بود؛ مردمی که با وجود تفاوتهای سنی و اجتماعی، در یک نقطه اشتراک داشتند؛ ادای احترام به رهبر شهید و همراهی با آیین تشییعی که همزمان در تهران در حال برگزاری بود.
مدیریت ۳۷ ساله رهبر شهید برگرفته از مدیریت عاشورایی امام حسین(ع)
حجتالاسلام والمسلمین احمد مطهریاصل، امام جمعه تبریز، در جمع حاضران به سخنرانی پرداخت و با اشاره به جایگاه رهبر شهید، گفت: مگر مردان الهی با کشته شدن، محبت، محبوبیت و ارادت مردم به آنان کم میشود؟ کسانی که در مسیر امام حسین(ع) حرکت میکنند، شهادت برایشان افتخار و منزلتی بزرگ است.
وی با بیان اینکه دشمن در محاسبات خود دچار خطایی راهبردی شده است، افزود: دشمن با شهادت رهبر، اشتباه بزرگی مرتکب شد؛ چرا که این اقدام نهتنها از نفوذ و جایگاه ایشان نکاست، بلکه دلهای بیشتری را به سوی ولایت و امامت بازگرداند. امروز در ایران، منطقه و حتی نقاط مختلف جهان شاهد توجه دوباره انسانهای بسیاری به مفاهیم ولایت، دین و معنویت هستیم.
امام جمعه تبریز تاکید کرد: کسانی که به این شخصیت بزرگ جسارت کردند و او را به شهادت رساندند، امروز قطعا از اقدام خود پشیمان هستند. آنها هنوز ملت موحد، حسینی، علوی و ولایی ایران، جهان تشیع، جهان اسلام و مستضعفان عالم را به درستی نشناختهاند.
مطهری اصل با اشاره به حضور گسترده مردم در مراسمهای مختلف بزرگداشت رهبر شهید، گفت: امروز مردم برای جانفشانی در راه ایران و آرمانهای خود آمادهاند. همه سلیقهها، دیدگاهها و گروهها به میدان آمدهاند. حتی کسانی که شاید پیش از این توجه کمتری به ظواهر و مفاهیم دینی داشتند، امروز در این مسیر حضور یافتهاند و میبینند که ورود به این چشمه زلال معنویت، انسان را پاک و نورانی میکند.
وی ادامه داد: چه بسیار انسانهایی در داخل و خارج از کشور که پس از شهادت آقا، توجهشان به دین، اسلام، انقلاب و نظام بیشتر شده است. افراد زیادی میگویند پیش از این، شناخت کاملی از شخصیت و جایگاه ایشان نداشتند، اما پس از شهادت، ابعاد مختلف شخصیت و نقش تاریخی ایشان را بهتر درک کردهاند.
وی با اشاره به واقعه عاشورا، اظهار کرد: در عاشورا معمولا از شهادت، مظلومیت، تشنگی، گودال قتلگاه و مصائب اهل بیت(ع) سخن گفته میشود، اما یکی از مهمترین ابعاد این واقعه، مدیریت الهی حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است. ایشان در حالی که با کاروانی تشنه در برابر دهها هزار نیروی مسلح قرار داشتند، چنان صحنه را مدیریت کردند که تا آخرین لحظه، کوچکترین تزلزلی در میان یارانشان ایجاد نشد.
امام جمعه تبریز با مقایسه شرایط امروز کشور با این الگو، افزود: آنچه امروز باید مورد توجه قرار گیرد، نقش مدیریت و هدایت رهبر شهید در عبور کشور از بحرانهای گوناگون است. طی ۳۷ سال گذشته، دشمنان با فتنهها، جنگها، فشارها و محاصرههای اقتصادی تلاش کردند این کشور را متزلزل کنند، اما ایران اسلامی ایستادگی کرد و این پایداری مرهون مدیریت، تدبیر و رهبری امام شهید بود.
به گزارش ایرنا، مردم تبریز اگرچه از پایتخت دور بودند، اما تلاش داشتند نشان دهند در روز وداع، فاصله جغرافیایی معنایی ندارد؛ خودشان در تبریز هستند، اما قلبهایشان در تهران میتپد.












