به گزارش روز پنجشنبه ایرنا، انتخاب عنوان «بین امنیت ملی و تابآوری ملی؛ آیا به پناهگاهی امن خواهیم رسید؟» برای بیستودومین کنفرانس هرتزلیا، مهمترین نشست راهبردی و امنیتی رژیم صهیونیستی که از روز سهشنبه در دانشگاه رایشمن آغاز به کار کرد، بیش از هر چیز بازتابدهنده دغدغه روزافزون محافل سیاسی و امنیتی این رژیم نسبت به شکنندگی انسجام داخلی است.
بررسی مباحث مطرحشده در این کنفرانس نشان میدهد نشستهای روز نخست عمدتاً به واکاوی ریشهها و ابعاد بحرانهای پیش روی رژیم صهیونیستی اختصاص داشت و در روز دوم، موضوعاتی همچون ایران، لبنان، روابط با آمریکا، سیاست خارجی، تأمین نیروی انسانی ارتش و بودجه تقویت توان نظامی در کانون بحثها قرار گرفت.
نکته مشترک در اغلب نشستها، تأکید بر این موضوع بود که از نگاه نخبگان سیاسی و امنیتی رژیم صهیونیستی، امنیت دیگر صرفاً در قدرت نظامی و توان بازدارندگی خلاصه نمیشود، بلکه عواملی همچون انسجام اجتماعی، حاکمیت قانون، خدمت سربازی، مشروعیت بینالمللی، وضعیت اقتصادی و اعتماد عمومی نیز به عنوان ارکان امنیت ملی این رژیم مطرح هستند.
کنفرانس هرتزلیا که به ابتکار مؤسسه سیاست و راهبرد (IPS) دانشگاه رایشمن در تلآویو برگزار میشود، با هدف ارائه ارزیابیهای راهبردی و پیشنهادهای سیاستی برای تصمیمگیران سیاسی و امنیتی رژیم صهیونیستی شکل گرفته است. محورهای اصلی این دوره نیز تهدیدهای ناشی از جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت، روابط راهبردی با آمریکا، تحولات ژئوپلیتیکی، مسئله فلسطین و بهویژه موضوع «تابآوری ملی و اجتماعی» اعلام شده است.
«عاموس گیلاد» رئیس مؤسسه سیاست و راهبرد دانشگاه رایشمن و رئیس کنفرانس هرتزلیا، در سخنرانی افتتاحیه با انتقاد از فقدان «دوراندیشی راهبردی» تصریح کرد که رژیم صهیونیستی بهرغم دستیابی به برخی موفقیتهای نظامی، به دلیل ضعف در برنامهریزی سیاسی قادر به تبدیل این دستاوردها به نتایج راهبردی نیست و تداوم بحرانهای داخلی، فرصت را برای ایران فراهم کرده است.
«اسحاق هرتزوگ» رئیس رژیم صهیونیستی نیز با اشاره به شکافهای عمیق اجتماعی، وضعیت کنونی را نقطهای تعیینکننده برای آینده این رژیم دانست و هشدار داد جامعهای که هر جریان سیاسی در آن خود را «اقلیتی ستمدیده» تلقی میکند، قادر به حفظ قواعد مشترک نخواهد بود. وی خواستار شکلگیری «پیمان اسرائیل» بر پایه قانون، احساس تعلق و آینده مشترک شد.
همزمان «متانیاهو انگلمن» بازرس کل رژیم صهیونیستی با اشاره به پیامدهای عملیات هفتم اکتبر (طوفان الاقصی)، بر ضرورت پاسخگویی نهادهای مسئول به معترضان تأکید کرد و از تهیه دهها گزارش درباره عملکرد دستگاههای مختلف در جریان جنگ خبر داد.
بخش مهمی از مباحث کنفرانس به ارزیابی تقابل با جمهوری اسلامی ایران اختصاص داشت.
«بوعز گانور» رئیس دانشگاه رایشمن با وجود ادعای موفقیتهای تاکتیکی، تأکید کرد که اسرائیل و آمریکا در تحقق اهداف راهبردی خود علیه ایران ناکام ماندهاند؛ زیرا نه ساختار نظام جمهوری اسلامی تغییر کرده، نه برنامه هستهای متوقف شده، نه ذخایر اورانیوم غنیشده از بین رفته و نه توان موشکی ایران از میان رفته است.
«نفتالی بنت» نخستوزیر اسبق رژیم صهیونیستی نیز با انتقاد از عملکرد کابینه «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر این رژیم گفت اتکا به گزینه نظامی برای مقابله با ایران کافی نیست و اسرائیل فاقد برنامهای جامع برای مهار پیشرفت برنامه هستهای ایران بوده است.
در همین حال، «گادی آیزنکوت» رئیس پیشین ستاد ارتش رژیم صهیونیستی، دولت را به ناتوانی در بهرهبرداری سیاسی از دستاوردهای ارتش متهم کرد و گفت ساختار راهبردی رژیم آسیب دیده، شورای امنیت ملی تضعیف شده و جنگ بدون اهداف روشن ادامه دارد.
«آویگدور لیبرمن» وزیر جنگ اسبق نیز با اشاره به همزمانی چند جبهه درگیری، وضعیت راهبردی رژیم صهیونیستی را «بدتر از هر زمان دیگر» توصیف کرد و جبهه داخلی را یکی از مهمترین نقاط آسیبپذیر این رژیم دانست.
از سوی دیگر، «یائیر لاپید» رهبر مخالفان، با انتقاد از عملکرد دولت نتانیاهو در حوزه سیاست خارجی، کاهش جایگاه بینالمللی رژیم صهیونیستی را «فاجعه» توصیف کرد و آن را نتیجه سوءمدیریت، انتصابهای سیاسی و ضعف دستگاه دیپلماسی دانست.
در بخش دیگری از این نشست، شماری از سخنرانان نسبت به کاهش حمایت افکار عمومی آمریکا، بهویژه در میان نسل جوان جمهوریخواهان، از رژیم صهیونیستی هشدار دادند و این روند را تهدیدی برای آینده روابط راهبردی واشنگتن و تلآویو ارزیابی کردند.
همچنین «امیر برعم» مدیرکل وزارت جنگ رژیم صهیونیستی با اشاره به هزینههای سنگین بازسازی توان نظامی، خواستار اجرای برنامهای ۳۵۰ میلیارد شِکِلی برای تقویت ارتش، سامانههای دفاعی، ذخایر مهمات و توان اطلاعاتی شد و تأکید کرد که رویاروییهای نظامی هنوز پایان نیافته است.
آنچه از مجموع مباحث روز نخست و دوم کنفرانس هرتزلیا برمیآید، این است که نخبگان سیاسی و امنیتی رژیم صهیونیستی بیش از هر زمان دیگری نسبت به فرسایش سرمایه اجتماعی، کاهش تابآوری ملی، اختلافات سیاسی و ضعف ساختار تصمیمگیری ابراز نگرانی میکنند.
در واقع، پیام غالب این نشست آن است که از نگاه مقامات صهیونیست، قدرت نظامی بدون انسجام اجتماعی، مشروعیت سیاسی و اعتماد عمومی، قادر به تضمین امنیت این رژیم نخواهد بود و جنگافروزی در منطقه در نهایت به شکستهای راهبردی منتهی خواهد شد.
