محققان موفق شدند با مغناطیسیکردن اسپرمها و هدایت از راه دور آنها به سمت تخمک، نطفههایی را در محیط آزمایشگاه تشکیل دهند. این روش جدید میتواند شرایط را برای عمل لقاح مصنوعی یا همان IVF در داخل بدن انسان فراهم کند و نیاز به روشهای تهاجمی مانند برداشتن تخمک و انتقال جنین را از بین ببرد.
به گزارش نیوساینتیست، در حالت طبیعی، پایینبودن تعداد یا کمتحرکی اسپرمها شانس بارداری را کاهش میدهد، چرا که اسپرمهای کافی برای بارورکردن تخمک به لولههای فالوپ نمیرسند. پزشکان برای حل این مشکل معمولاً از روش لقاح مصنوعی استفاده میکنند. در این روش، متخصصان اسپرم را به همراه تخمک در یک ظرف آزمایشگاهی قرار میدهند یا آن را به داخل تخمک تزریق میکنند.
بااینحال، این فرایند شامل تزریق هورمون، عمل برداشتن تخمک و انتقال جنین است که همگی روشهایی تهاجمی هستند و عوارض جانبی ناخوشایندی دارند. علاوهبراین، بسیاری از چرخههای لقاح مصنوعی شکست میخورند، زیرا محیط مصنوعی آزمایشگاه و دستکاریهای متعدد میتوانند دوام و سلامت جنین را به خطر بیندازند.
اکنون محققان مؤسسه CIC nanoGUNE در اسپانیا، هدف نهایی این پروژه را کمک به تولید مثل در داخل بدن میدانند. آنها میخواهند از محیط طبیعی بدن به عنوان یک انکوباتور بینقص برای شکلگیری جنین بهره ببرند.
محققان برای رفع این مسائل بزرگ، تصمیم گرفتند روشی نوین برای انتقال اسپرم از طریق مجاری تناسلی زنانه به داخل لولههای فالوپ توسعه دهند تا باروری در شرایط طبیعی رخ دهد. محققان برای تحقق این هدف، اسپرمها را مغناطیسی کردند تا بتوانند آنها را با استفاده از میدانهای مغناطیسی ضعیف خارجی در داخل بدن هدایت کنند.
طبق پیشنویس مقاله پژوهشگران، آنها اسپرمهای گاو را با مهرههای مغناطیسی بسیار کوچکی از جنس اکسید آهن و پلیاستایرن ترکیب کردند. حدود ۳۰ عدد از این مهرهها به سر هر اسپرم چسبیدند و خاصیت مغناطیسی ایجاد کردند، درحالیکه دم اسپرمها همچنان برای حرکت آزاد بود.
در مرحله بعد، محققان دریافتند که اسپرمهای مغناطیسی با همان نرخ اسپرمهای عادی، جنینهای سالمی را تشکیل میدهند. مهرههای مغناطیسی در زمان نفوذ اسپرم به داخل تخمک، از آن جدا میشوند و اختلالی در رشد اولیه جنین ایجاد نمیکنند. درکل تحقیق حاضر ثابت کرد که میتوان این اسپرمها را با استفاده از یک میدان مغناطیسی خارجی در جهات مختلف حرکت داد و به سمت تخمک هدایت کرد.
البته پیش از استفاده بالینی از این روش، دانشمندان باید موانع مختلفی را پشت سر بگذارند. آنها باید ثابت کنند که اسپرمهای مغناطیسی واقعاً میتوانند در داخل لولههای فالوپ هدایت شوند و تخمکها را در خارج از محیط آزمایشگاه بارور کنند و نوزادانی سالم به دنیا بیاورند.
