به گزارش خبرآنلاین، به نقل از گجت‌نیوز، جنگنده J-۲۰S با طراحی دو سرنشینه، به‌عنوان یک گره فرماندهی و کنترل هوابرد عمل می‌کند. این استراتژی به یک خلبان امکان تمرکز بر پرواز و به دیگری مدیریت دسته‌های پهپادی و داده‌های حسگر را می‌دهد.

جنگنده J-۲۰S از جنگنده F-۲۲ بلندتر است و ظرفیت حمل بمب دارد؛ بنابراین، می‌تواند موشک‌های مافوق صوت و طیف وسیعی از سلاح‌های هوا به سطح را برای حمله به ناوهای جنگی، از جمله ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا، شلیک کند. 

رادار پیشرفته جنگنده J-۲۰S

برد تشخیص، عامل مهمی در این قابلیت‌ها است. رادار AESA جنگنده J-۲۰S مجهز به فناوری تشخیص دوربرد است که می‌تواند هواپیماها و ناوهای جنگی دشمن را از فواصل ایمن‌تر مشاهده کند. این ویژگی به دلیل رادوم بزرگ‌تر J-۲۰ است که می‌تواند ماژول‌های فرستنده-گیرنده (T/R) بیشتری را در خود جای دهد.

طبق گزارش پنتاگون در سال ۲۰۲۵، رادار AESA جنگنده J-۲۰S می‌تواند قدرتمندتر و دارای برد بیشتری نسبت به نمونه‌های آمریکایی خود باشد و در برخی منابع تا ۵۰ درصد توان بیشتری نسبت به F-۲۲ ذکر شده است. این قابلیت به جنگنده رادارگریز J-۲۰S اجازه می‌دهد تا با حملات از فواصل دور، ناوهای هواپیمابر آمریکا را هدف قرار دهد، به‌گونه‌ای که رادارهای کشتی‌های ایجیس (Aegis) در تشخیص آن‌ها با چالش مواجه شوند.

۵۸۵۸