همشهری آنلاین - یکتا فراهانی: باستانشناسی دیجیتال در سال ۲۰۲۶ معجزه کرد. ابزارهایی که برای اسکن سیارات دیگر ساخته شده بودند، حالا در اعماق دستنیافتنی زمین، بقایای شهری را یافتهاند که وجودش از نظر علمی غیرممکن به نظر میرسید.
برای قرنها، شهرهای گمشده و تمدنهای پیشرفتهای که ناگهان در دل زمین یا دریا بلعیده شدند در حد افسانه بود. اما حالا با ادغام هوش مصنوعی فوقسریع و سنسورهای کوانتومی، "تیم تحقیقاتی مشترک بینالمللی" پرده از رازی برداشته که نفسها را در سینه حبس میکند. صحبت از ویرانههایی است که مهندسی آنها، فراتر از توان انسانِ عصر حجر بوده است. معماری عجیبی که الگوهای ستارهای را بازنمایی میکند و در نقطهای کشف شده که تا پیشازاین، هیچ نقشهای آن را نشان نمیداد.

چشمانی پشت غبار تاریخ
ماجرا از یک اسکن ساده ماهوارهای برای نقشهبرداری از منابع آبی شروع شد، اما الگوریتمهای هوش مصنوعی متوجه چیزی غیرعادی شدند: نظم هندسی بینظیر در اعماقی که فقط لایهلایه خاک و سنگ انتظار میرفت. این فناوری جدید که به "رادار نفوذ در لایههای سخت" معروف است، توانست تصویری سهبعدی از ساختمانهایی ارائه دهد که قرنها زیر فشار خردکننده زمین سالم ماندهاند. این لایه از زمین، به دلیل فعالیتهای آتشفشانی همیشه از دیدرس خارج بود، اما حالا تکنولوژی ۲۰۲۶، آن را کنار زده است.
سازههایی که قوانین فیزیک را به چالش میکشند
نکته حیرتانگیز که دانشمندان را بهتزده کرده، جنس مصالح بهکاررفته در این شهر گمشده است. آزمایشهای اولیه نشان میدهد ترکیبات سنگی این سازهها دارای خاصیت مغناطیسی عجیبی هستند که باعث میشود دمای داخل اتاقها بدون هیچ وسیله گرمایشی، همیشه ثابت بماند. دیوارهایی با ارتفاع بیش از ۴۰ متر که چنان دقیق برش خوردهاند که حتی یک تار مو هم بین درزهای آنها نمیرود. باستانشناسان میپرسند: هزاران سال پیش، کدام دست یا ماشینی توانسته چنین سنگهای غولآسایی را با این ظرافت رویهم بگذارد؟
بیشتر بخوانید :
تکنولوژی نوری بر پایه سنگ
در مرکز این شهر گمشده، تالاری پیدا شده که دیوارهایش با کتیبههایی دیجیتال مانند پوشانده شده است. اینها خطوط معمولی نیستند؛ بلکه حکاکیهایی هستند که وقتی نور به آنها میتابد، به دلیل ساختار نوری خاصشان، تصاویر متحرکی را به نمایش میگذارند. به نظر میرسد این تمدن از نوعی تکنولوژی نوری بر پایه سنگ استفاده میکرده است. محققان در حال حاضر با استفاده از ابررایانهها مشغول رمزگشایی از این پیامها هستند تا بفهمند ساکنان این شهر مرموز چه هشداری برای ساکنان امروز زمین دارند.

کپسول زمان
سوال اصلی اینجاست: چرا این شهر پنهان بود؟ شواهد نشان میدهد یک فاجعه ناگهانی اقلیمی، یا شاید یک عقبنشینی خودخواسته به زیر زمین، باعث شده این تمدن خود را از دید جهان مخفی کند.
وجود سیستمهای تصفیه آب پیچیده و کانالهای عظیم جابهجایی هوا نشان میدهد آنها برای زندگی طولانیمدت در انزوا کاملاً آماده بودهاند. این مکان نه یک گورستان سنگی، بلکه یک "کپسول زمان" غولپیکر است که برای کشفشدن در چنین روزی طراحی شده بود.












