همشهری آنلاین: سعید دشتی در این دوره از جشنواره فیلم فجر اولین فیلم بلند خود را رونمایی میکند، بازیگر و کارگردان تئاتر که دستی در ساخت فیلمهای کوتاه و مستند نیز در این سالها دارد. او در تئاتر بازیگر و کارگردان موفقی است و شاید بتوان گفت ساخت فیلم بلند و حضور حرفهای در سینما بتواند او را به عنوان یک کارگردان مستعد سینما بشناساند. او با «بیلبورد» در جشنواره حضور دارد، یک فیلم اجتماعی- معمایی که امین حیایی و آناهیتا درگاهی بازیگران اصلی آن هستند. این فیلم به گفته دشتی، یک فیلم مستقل اجتماعی است که محمدرضا مصباح و مهدی فتاحی تهیهکنندگی آن را برعهده دارند.
شما سالها به عنوان بازیگر و کارگردان روی صحنه تئاتر بودید، با توجه به تولید چند فیلم کوتا و مستند، ساخت فیلم بلند اول شما میتواند یک کوچ از تئاتر به مدیوم سینما در طولانی مدت باشد؟
راستش این یک کوچ بلند مدت نیست. من از همان ابتدا که تئاتر را شروع کردم به موازات فعالیتم در تئاتر، فیلم کوتاه و مستند ساختم و دغدغه کارگردانی در سینما همراهم بود. قرعه ساخت فیلم بلند در سال ۱۴۰۴ به نام من افتاد و از مدتها پیش ایده یک خطی فیلم «بیلبورد» را در ذهن داشتم. اما نمیتوانم بگویم با ساخت فیلم بلند یک کوچ از تئاتر به سینما دارد چرا که شاید این کوچ برعکس هم باشد و من بعد از این فیلم باز هم یک تئاتر بازی کنم و یا کاری را روی صحنه ببرم.
• با توجه به شرایط موجود تجربه ساخت «بیلبورد» به چه شکل بود؟
به نسبت شرایط امسال و مسائلی که ایجاد شد و همچنین وضعیت اقتصادی و تورم در ساخت «بیلبورد» سختیهایی داشتیم. «بیلبورد» یک فیلم مستقل در میان فیلمهای انتخاب شده، فجر است. این فیلم نه ارگانی و نه از سازمانی است و با توجه به شرایط اقتصادی فیلم تولید و به سرانجام رسید. تهیهکنندگان و سرمایهگذاران پای این فیلم ایستادند. شرایط ساخت فیلم اجتماعی مستقل بسیار سخت است.
• «بیلبورد» در تهران فیلمبرداری شده است؟
بله، «بیلبورد» یک فیلم پرلوکیشن شهری با یک سوژه ملتهب است و با توجه به زمانی که برای تولید فیلم داشتیم، گروه شبانهروز تلاش کرد.
• گفتید که ایده یک خطی «بیلبورد» را داشتید، پروسه نگارش فیلمنامه چگونه بود؟ چقدر خودتان در زمان نگارش فیلمنامه حضور داشتید؟
«بیلبورد» یک فیلم معمایی است و بر اساس ایدهای که سالها در ذهن داشتم، ساخته شده. علاقه داشتم فیلمی بسازم که یک قصه را روایت کند و ارتباط با سینما داشته باشد. این که زندگی یک هنرمند به چه شکل است و یک سلبریتی نسبت به شرایط که دارد به لحاظ زندگی خانوادگی و شخص چگونه است. بر اساس ایده یک خطی با نویسندگان گفتوگوهایی داشتیم و در نهایت دوستان نسخه تکمیل شده این ایده را نوشتند.
• در فیلم اول شما امین حیایی بازی میکند. انتخاب او به چه شکل بود؟ آیا با توجه به پیشینه تئاتری که داشتید، نخواستید یک بازیگر تئاتر را به عنوان بازیگر نقش اصلی انتخاب کنید؟
فارغ از سابقه بازیگری امین حیایی که پیشینه تئاتری دارند، برایم در انتخاب بازیگران تجربه تئاتری ملاک نبود. میخواستم کاراکترها به شخصیتهایی که در داستان حضور دارند، نزدیک باشد. امین حیایی نیز بازیگر توانمند و شناخته شدهای است که ۳۰ سال در سینما در رده الف سینما حضور دارد. همان موقع که فیلمنامه «بیلبورد» نوشته میشود، هنوز رسول صدرعاملی «زیبا صدایم کن» را نساخته بود. من آن زمان بازی حیایی را در فیلمهای «شعلهور» و «قاتل و وحشی» دیدم، حیایی بازی بکر و منحصر به فردی دارد که همان زمان احساس کردم میتواند کاراکتر ما را در «بیلبورد» نمایان کند. از دیگر بازیگران ما آناهیتا درگاهی است که البته بازیگر تئاتر بوده و در این فیلم بازی سختی دارد. دیگر بازیگران، همه تئاتری هستند.
• امسال تعداد فیلم اولیها بیشتر است. به نظر تنوع موضوعی در فیلمهای حاضر در جشنواره دیده میشود. فکر میکنید «بیلبورد» کشش لازم برای دیده شدن را دارد؟
این فیلم شبیه خودش است. ما اصولا در سینمای ایران سه ژانر جنگی، کمدی و اجتماعی را داریم. در فیلمهای اجتماعی ما مضامینی که استفاده میشود معمولا دعواهای خانوادگی و یا اتفاقاتی است که در جنوب شهر خلاصه میشود و یا داستان حور محول مسائل جنایی پیش میرود که البته همه این ها قابلیت پرداختن را دارد. به نظرم «بیلبورد» یک فیلم متفاوتی میتواند باشد که همین متفاوت بودن را مخاطبان با تماشای فیلم تشخیص میدهد.
• گفتید که تجربه سخت اما در حین حال خوشایندی از فیلم «بیلبورد» داشتید. آنقدر حالتان با فیلم خوب است که به فکر ساخت فیلم دوم هم باشید؟
بله. حتی فیلمنامه فیلم دوم را هم آماده دارم و راستش نگاه بلند مدتتری برای حضورم در سینما دارم. نسبت به ساخت فیلم «بیلبورد» با همه سختیهایش نیز حالم خوب است و فکر میکنم جای این فیلم و سوژهای که دارد در میان فیلمها خالی است.
