در چنین شرایطی، دانستن اینکه بیماری چه مراحلی دارد، به آرامش فرد کمک می‌کند. آنفلوآنزا می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما شدت آن در افراد مختلف متفاوت است. سالمندان و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف معمولاً دیرتر بهبود می‌یابند و بیشتر در معرض عوارض جدی قرار دارند.

دوره نهفتگی (۴ روز قبل تا روز صفر) پس از ورود ویروس آنفلوآنزا به بدن، فرد معمولاً هنوز احساس بیماری نمی‌کند. این دوره که یک تا چهار روز طول می‌کشد، زمانی است که ویروس در دستگاه تنفسی تکثیر می‌شود و سیستم ایمنی به‌تدریج فعال می‌گردد. فرد حدود یک روز پیش از بروز علائم می‌تواند بیماری را به دیگران منتقل کند. واکسن سالانه آنفلوآنزا اگرچه صددرصد محافظت‌کننده نیست، اما بهترین راه برای پیشگیری از ابتلای شدید محسوب می‌شود.

روزهای اولیه بیماری (روز ۱ تا ۳) با فعال شدن پاسخ ایمنی بدن، علائم اصلی ظاهر می‌شوند: تب ناگهانی همراه با لرز، درد عضلات و مفاصل، سردرد، خستگی شدید، سرفه خشک، گلودرد و آبریزش بینی. تب، لرز و بدن‌درد معمولاً در روزهای اول دیده می‌شود و علائمی مانند سرفه و آبریزش بینی کمی دیرتر بروز می‌کنند. لازم است بدانیم همه مبتلایان به آنفلوآنزا لزوماً تب ندارند. در کودکان، گاهی تهوع و اسهال نیز دیده می‌شود. در این مرحله، ماندن در خانه برای جلوگیری از سرایت به دیگران ضروری است.

مراقبت‌های خانگی نوشیدن مایعات فراوان، استراحت کافی، مصرف استامینوفن یا ایبوپروفن برای کاهش تب و درد، استفاده از قرص مکیدنی برای گلودرد و داروهای ضداحتقان می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. کودکان و نوجوانان نباید آسپرین مصرف کنند. برخی مکمل‌ها مانند زینک ممکن است سیستم ایمنی را تقویت کنند، اما تأثیر قطعی آن‌ها ثابت نشده است.

داروهای ضدویروسی برای گروه‌های پرخطر کودکان خردسال، زنان باردار، سالمندان و افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن بهتر است در ۴۸ ساعت اول بروز علائم با پزشک مشورت کنند. داروهایی مانند «تامیفلو» در این بازه زمانی بیشترین اثربخشی را دارند.

مرحله پایانی و بهبودی از روز چهارم معمولاً تب کاهش می‌یابد و تا روز هفتم اغلب افراد بهبود پیدا می‌کنند. بازگشت به فعالیت‌های عادی زمانی توصیه می‌شود که علائم رو به بهبود باشد و فرد حداقل ۲۴ ساعت بدون تب و بدون مصرف داروی تب‌بر باشد. با این حال، خستگی یا سرفه ممکن است تا دو هفته باقی بماند.

چه زمانی باید فوراً به پزشک مراجعه کرد؟ درد قفسه سینه، تنگی نفس، سرگیجه شدید، تشنج، ضعف شدید یا بدتر شدن بیماری‌های زمینه‌ای نیازمند مراجعه فوری است. در کودکان، تغییر رنگ لب‌ها، تنفس تند یا بازگشت دوباره علائم پس از بهبود نیز هشداردهنده محسوب می‌شود.

منبع: everydayhealth