به گزارش رکنا، این نهر دستکند که از نزدیکی بند میزان منشعب میشود، با عبور از زیر صخرهای که شهر تاریخی شوشتر بر روی آن شکل گرفته، آب را به دشتهای شرقی منطقه هدایت میکرده است. کارشناسان معتقدند این سازه در کنار کارکرد آبیاری، نقش مهمی در توزیع آب، کنترل جریانهای فصلی و پشتیبانی از فعالیتهای کشاورزی داشته است.
در برخی منابع تاریخی از جمله آثار جغرافیدانان و مورخان گذشته، آغاز حفر این نهر به دوره هخامنشی نسبت داده شده است. با این حال، درباره تاریخ دقیق ساخت و مراحل توسعه آن دیدگاههای مختلفی وجود دارد و پژوهشهای باستانشناسی همچنان میتواند به روشنتر شدن پیشینه این سازه کمک کند.
نهر داریون همچنین از زیر محدوده تاریخی قلعه سلاسل عبور میکند و گفته میشود در گذشته از طریق چاهها و مسیرهای دسترسی مختلف برای نظارت و مدیریت جریان آب مورد استفاده قرار میگرفته است.
برخی فعالان میراث فرهنگی معتقدند اجرای پروژههای عمرانی در دهههای اخیر، تغییراتی در ساختار و وضعیت فعلی این نهر ایجاد کرده است. آنها بر ضرورت حفاظت بیشتر از این اثر تاریخی و توجه به اصول مرمت و نگهداری سازههای آبی شوشتر تأکید دارند.
مجموعه سازههای آبی تاریخی شوشتر امروزه یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری و میراثی ایران به شمار میرود و نهر داریون به عنوان بخشی کمتر شناختهشده از این مجموعه، روایتگر دانش و مهارت ایرانیان در مدیریت آب در دوران باستان است.
