به گزارش ایرنا، در قسمت قبلی به شروع روابط پنهانی اطلاعاتی و امنیتی میان اسرائیل و امارات از دهه ۱۹۷۰ که با اهداف مختلف از جمله نگاه مشترک علیه ایران آغاز شده بود، پرداخته شد. همکاریهای میان دو طرف عمیقتر شد و مذاکرات مرتبط با خرید جنگندههای اف-۱۶ آمریکایی توسط امارات، به یکی از نقاط مهم شکلگیری ارتباطات مستقیم و محرمانه میان دو طرف تبدیل شد.
در این قسمت به روابط امارات و اسرائیل پس از شکل گیری توافق ۱۹۹۴ اسلو میپردازیم که منجر به سرعت دادن به این پیوند شوم در منطقه خاورمیانه شد. همچنین به این سوال پاسخ داده میشود که چرا با وجود سیاستهای اشغالگرانه و دسیسههای رژیم صهیونیستی در منطقه، امارات روند روابط خود با صهیونیستها را کنار نگذاشت و آن را ادامه و حتی گسترش داد.
در بحبوحه مذاکرات مرتبط با خرید جنگندههای اف-۱۶ توسط امارات، آمریکا گوشه چشمی به نگرانیهای امنیتی رژیم صهیونیستی داشت و در این خصوص خود طرف اسرائیلی توانست به صورت مستقیم با اماراتیها وارد مذاکره شود. تل آویو در واقع میخواست بفهمد که ابوظبی چطور میخواهد از آنها استفاده کند.
نشریه نیویورکر در ژوئن ۲۰۱۸ (خرداد ماه ۱۳۹۷) به نقل از مقامهای سابق آمریکایی نوشت که اسحاق رابین، نخست وزیر میانه دهه ۱۹۹۰ رژیم صهیونیستی پس از گفت و گوها بین اسرائیلیها و اماراتیها به کاخ سفید گفت که تل آویو با فروش اف-۱۶ مخالفتی ندارد؛ موضعی که به «ایجاد حس اعتماد بین اسرائیل و امارات» کمک کرد.
بر اساس آن گزارش، محمد بن زاید آل نهیان، رئیس امارات، مادامی که اف-۱۶ به مدرنسازی ارتش کشورش برای دفاع در برابر ایران کمک میکرد، برایش اهمیتی نداشت که این جتهای جنگنده دارای فناوری اسرائیلی باشند.
یک مقام سابق آمریکایی در گفت و گو با نیویورکر عنوان کرد: بن زاید به هیاتی از یهودیان آمریکایی که به امارات آمده بودند، گفته بود «میتوانم انتظار داشته باشم که ما برای مبارزه علیه ایران با اسرائیل در یک سنگر هستیم.»
این نشریه آمریکایی گزارش داده بود: این طور تصور میشد که بن زاید چیزی را میگوید که فکر میکند آنها میخواهند بشنوند، اما مقام سابق آمریکایی تاکید کرد که برای رهبران اماراتی مانند بن زاید، «این ضربالمثل قدیمی وجود دارد: دشمن دشمن من، دوست من است».
پر رنگ شدن موضوع ایران در روابط امارات و اسرائیل
دن شاپیرو، که بعدها سفیر ایالات متحده در سرزمینهای اشغالی شد، میگوید که در اواخر دوران ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش، مقامهای اسرائیلی که به واشنگتن سفر میکردند، جلسات محرمانهای در هتل با یوسف العتیبه که در ژوئیه ۲۰۰۸ (مرداد ماه ۱۳۸۷) سفیر امارات در واشنگتن شد، برگزار میکردند. شاپیرو که در شورای امنیت ملی دولت باراک اوباما خدمت میکرد، خاطرنشان میکند که کاخ سفید در آن زمان از این جلسات مطلع میشد.
اسرائیل با امید به عادیسازی نهایی روابط، «رابطه تبادل اطلاعات» با امارات متحده عربی برقرار کرد و سالها بعد درخواست مشترک تل آویو و ابوظبی از باراک اوباما، برای برخورد جدیتر با ایران را به همراه داشت. واشنگتن پست در سال ۲۰۲۰ گزارش داد که در اوایل سال ۲۰۱۰، تماسهای دوجانبه بین امارات و اسرائیل به علت ترور محمود المبحوح، یکی از رهبران حماس، در اتاق هتلی در دبی، متوقف شد. دن شاپیرو میگوید که ولیعهد امارات، اکثر تماسها را قطع کرد تا مطمئن شود که چنین اتفاقی دیگر نخواهد افتاد و همچنین اسرائیل موافقت کرد که پهپادهای مسلح خود را به امارات بفروشد.
بر اساس گزارش اوت ۲۰۲۰ (مرداد ماه ۱۳۹۹) واشنگتن پست، تماسهای امارات و اسرائیل در آمریکا از سر گرفته شد و حدود سال ۲۰۱۱، طرفین گاهی اوقات به یک مقام کاخ سفید اجازه میدادند که در مذاکرات به خصوص هنگام بحث در مورد مساله ایران حضور داشته باشد. اسرائیل و امارات، ایران را به عنوان یک دشمن میدیدند و نگرانیهای مشترک، آنها را حتی به هم نزدیکتر کرد. هر دو به شدت با توافق هستهای ۲۰۱۵ که ایالات متحده و سایر قدرتهای جهانی با ایران امضا کردند، مخالف بودند. در سال ۲۰۱۶، دنی دانون، سفیر رژیم صهیونیستی در سازمان ملل، یک سفر رسمی کمنظیر به دبی انجام داد که طبق گزارشها به طور عمده بر ایران متمرکز بود.
دو طرف در چنین فضایی و به آرامی، به سمت «عادیسازی» پیش میرفتند. تعداد بیشتری از اسرائیلیها راه خود را به رویدادهای ورزشی و کنفرانسها در امارات متحده عربی پیدا کردند. به فاصله یک سال از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸، سیاست ابوظبی در رابطه با عادی سازی تغییر قابل توجهی پیدا کرد و آنها سرود رژیم صهیونیستی را در مسابقات ورزشی پخش کردند.
تا اینجا پوسته روابط غیر رسمی امارات و اسرائیل را شکستیم و روند شروع و چگونگی گسترش روابط را به صورت یک خط سیر زمانی شرح دادیم. در قسمت بعدی گزارش، به سراغ امضای توافق ابراهیم میرویم که امارات و اسرائیل در ماههای منتهی به پایان دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ، آن را امضا کردند.
