به گزارش خبرنگار مهر، موکب شهدای دانشجومعلم به همت بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان استان چهارمحال و بختیاری برپا شده، تجلی‌گاه شعار «مثلی لا یبایع مثله» است که به یک «سنت مقاومت» در تاریخ ایران بدل شده است.

نمایشگاه عکس «لا» که محور معرفتی این موکب است، روایتی تصویری از استمرار کنش نهی در برابر استبداد و استعمار است. در این نمایشگاه، ایستادگی شخصیت‌های تاریخی ایران، از حکیم سخن فردوسی در صیانت از هویت ملی تا درایت امیرکبیر در برابر نفوذ بیگانه و ایثار شهدای انقلاب اسلامی، برای بازدیدکنندگان بازخوانی می‌شود. این مجموعه تلاش دارد تا «نه» گفتن به ظلم را نه به عنوان یک واژه، بلکه به عنوان یک اراده‌ی جمعی و تاریخی در ذهن مخاطب تبیین کند.

آموزش نسل تراز؛ از «پازل اتحاد» تا مهارت‌های دفاعی

بخش قابل توجهی از فعالیت‌های این موکب به حوزه تربیت کودکان و نوجوانان اختصاص یافته است. دانشجومعلمان بسیجی با ترکیب بازی‌های تربیتی و قصه‌گویی قهرمانان، بستری را برای «جامعه‌پذیری سیاسی و ملی» فراهم کرده‌اند. «پازل اتحادِ وطن» که در آن کودکان با گره زدنِ نخ بر نقشه ایران، سهم خود را در آبادانی کشور ایفا می‌کنند، یکی از جلوه‌های موفق این رویکرد تربیتی است.

در سویی دیگر، غرفه آموزش و شناخت «سلاح»، محل تلاقی «اندیشه و اقتدار» است. مسئولین موکب با تأکید بر تربیت «نسل تراز»، معتقدند که نسل امروز باید هم‌زمان با کتاب‌خوانی و کنشگری فرهنگی، مهارت استفاده از ابزار برای حفاظت از امنیت و آرمان‌های کشور را نیز فرا گیرد؛ رویکردی که تلاش می‌کند «تربیت نرم» را با «مهارت سخت» پیوند دهد.

جهاد تبیین در قامت یک پاتوق گفتگو

غرفه «جهاد تبیین» در این موکب، فراتر از یک نمایشگاه ساده، پاتوقی برای تضارب آرا و تحلیلِ مسائلِ روز است. با حضور فعال دانشجومعلمان، این فضا به محلی برای گره‌گشایی‌های ذهنی و رشد سواد رسانه‌ای مخاطبان تبدیل شده است. تأکید بر «خوب دیدن»، «درست تحلیل کردن» و «به‌موقع روایت کردن»، محور اصلی فعالیت‌های این غرفه را تشکیل می‌دهد تا شرکت‌کنندگان به راویانِ ایستادگی حق در برابر باطل بدل شوند.

وعده‌گاه فرهنگ و مقاومت

گفتنی است این موکب که تا روز جمعه در میدان شهرداری بروجن (جنب مسجد حاج کرامت) برپا است، با استقبالِ اقشار مختلف مردم از کودکان تا بزرگسالان مواجه شده است. «موکب شهدای دانشجومعلم بروجن» با ارائه چنین الگویی، یادآور این حقیقت تاریخی است که ایران، نه تاریخ انقیاد، که تاریخ پیوسته و آگاهانه‌ی «نفی ظلم» است.