به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین مجتبی ذوالنوری، آخرین تحولات تنگه هرمز در برنامه گفتگوی ویژه خبری تحلیل شد. متن کامل این گفت‌و‌گو به شرح زیر است:

یک اتفاق مهم واکنش، اقدام و تدبیر قاطع نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران در تنگه هرمز بود که زمینه بسیار مناسبی را فراهم کرد که طرح جمهوری اسلامی ایران برای پایان جنگ ارائه شود و حالا این اتفاق چه پیامدی را به دنبال خواهد داشت و ماجرای ما به کجا خواهد رسید. با توجه به اینکه ایران بر مواضع اصولی خودش قاطعانه ایستاده و از آن طرف هم آمریکایی‌ها همچنان مطالبات خودشان را مطرح می‌کنند. اینکه چه پیش بینی‌هایی در این زمینه وجود دارد و ماجرای این جنگ به کجا ختم خواهد شد.

سوال: جمهوری اسلامی ایران هم در میدان ثابت کرد که از مواضع اصولی خودش کوتاه نخواهد آمد و این را در واکنش نیرو‌های مسلح در تنگه هرمز در روز‌های گذشته شاهد بودیم و هم در طرح پیشنهادی برای پایان این مخاصمه بار دیگر نشان داد همچنان بر همان مواضع اصولی ایستاده. فکر می‌کنید این ایستادگی ایران بر مواضع چه آینده‌ای را برای این جنگ رقم خواهد زد؟ آیا آمریکایی‌ها برمی‌گردند به جنگ یا شروط ایران را خواهند پذیرفت یا محاصره‌ای که در سمت آن سوی تنگه هرمز و دریای عمان آن را ادامه خواهند داد.

ذوالنوری: یک طرف موضوع دست ما نیست که بتوانیم پیش بینی‌های دقیق داشته باشیم به علت اینکه رفتارشناسی ترامپ و نتانیاهو کار سختی است. اینها به هیچ قاعده و قانون و اصولی پایبند نیستند حتی به منافع ملت خودشان. یعنی الان سختی این جنگ را مردم دنیا دارند تحمل می‌کنند. صهیونیست‌هایی هم که شب و روز هیچ آرامشی ندارند باید در پناهگاه‌ها زندگی کنند. مردم آمریکایی که باید در گرانی حامل‌های انرژی مجازات جنگ را تحمل کنند و هیچ هدف معینی را هم نه تعیین کردند و نه به آن رسیدند و به حالت تحیر و سرگردانی گاهی چیز‌هایی مطرح می‌کنند. به ویژه ترامپ در تناقض گویی و پراکنده گویی سخره عام و خاص در دنیا شده است؛ لذا اینکه فردی پیش بینی دقیقی ارائه دهد قدری سخت است.

جمهوری اسلامی الحمدالله در میدان قوی ظاهر شد محکم بر اصول خودش ایستاد و الحمدالله در کنار میدان، مردم هم در خیابان محکم ایستادند که پشتوانه جدی هم برای نیرو‌های مسلح ما و هم دیپلمات‌های ما در عرصه مذاکره بودند. مجموع این دو مطلب و توان اقتدار جمهوری اسلامی و ایستادگی بر مواضع برخلاف تزلزل جبهه مقابل، باعث شد دشمن رسوا، سبک و به سخره گرفته شود. بار‌ها اعلام پیروزی کند و سیاسیون دنیا و تحلیلگران به او بخندند. از تریبون‌های متنوع از نمایندگان کنگره و سایر مسئولان در آمریکا او را نقد می‌کنند. امروز بچه‌ها هم این را می‌فهمند. دشمن افتاد در وادی‌های متناقض و نتوانست اهدافش را محقق کند. الان هم در باتلاق بدی گیر کرده است.

از یک طرف انتخابات نزدیک را در آمریکا دارند که ممکن است انتخابات را ببازد و از آن طرف آمده بود برای این که ملت ایران را آزاد کند. ایران را ظرف سه روز با نسخه ونزوئلا تسخیر کند. این‌ها هم که محقق نشد. اورانیوم را هم که نتوانسته خارج کند. آن که محصول کارش بوده، بسته شدن تنگه هرمز شده این کاری بود که نتیجه داد. حالا می‌خواهد تنگه را باز کند. تلاش هم کرد. ظرف ۴۸ ساعت کمتر اعلام شکست کرد. الان اگر بخواهد ورود زمینی داشته باشد. نه این که نخواست، کرد‌ها و گروهک‌های ضد انقلاب را در اقلیم کردستان عراق مسلح کرد. محموله‌های سلاح فرستاد که بین مردم کرد در ایران توزیع شود الان هم که هر دو از هم شاکی هستند. ترامپ شاکی است می‌گوید کرد‌ها به مردم ایران سلاح نرساندند. کرد‌ها سران ضد انقلابی شان الان دارند نامه‌های سرگشاده در فضای مجازی منتشر می‌کنند که ترامپ ما را بازی داد و رها کرد. چون هر روز مقرشان زیر آتش نیرو‌های مسلح و توپخانه نیروی زمینی سپاه است.

در جنگ ۱۲ روزه، جنگ برای آشوب بود که نتیجه نداد. قیف را وارونه کردند. در این جنگ آشوب برای جنگ که حوادث دی ماه را ایجاد کردند که بعد حضورشان مشروع باشد بگویند ما برای حمایت از این‌ها می‌آییم. این هم که عکس شد مردم الان کف خیابان هستند. آن‌ها هم که ترامپ به آن‌ها دل بسته بود و آن‌ها هم به ترامپ دل بسته بودند الان از لانه‌های کثیفشان جرات نمی‌کنند سرشان را بیرون بیاورند. این هم که نتیجه نداد.

قیمت حامل‌های انرژی و بنزین و گازوئیل را به آمریکایی‌ها وعده داده بود که به ۲ دلار برساند. الان در بعضی ایالت‌ها هر گالن تا ۸ دلار معامله می‌شود این‌ها هم که اتفاق نیفتاد. ناو‌های هواپیمابرش هم مثل جرالد فورد و آبراهام لینکلن را هم آورد هر دو آسیب دیدند. نیروی زمینی می‌خواست وارد کند بعد دید اگر خارک را بخواهد بگیرد، چون خارک سامانه نفتی ما است و، چون در بین بنادر ما برای صدور، اطراف خارک است که آب عمقی است و سوپرنفتکش‌ها می‌توانند بیایند آن جا بارگیری کنند و ما نفتمان را از آن جا بارگیری می‌کنیم.

برای فلج کردن ایران بحث اعزام نیروی زمینی به خارک بود و تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی، این را هم که ارتش تبعیت نکرد و بعد فهمید جزیره خارکی که ۵ کیلومتر در ۵ کیلومتر است، ۲۵ کیلومتر مربع و اگر آمریکایی‌ها بیایند در آن، ما دیگر آن را سرزمین سوخته می‌بینیم. به هرحال آمریکا نمی‌تواند کمتر از ۱۰ هزار نیرو بیاورد آن جا. برای ما سیبل می‌شود و تلفاتشان، آمریکا را بر باد می‌دهد. این را هم نتوانست. محاصره دریایی را در خارج از خلیج فارس و دریای عمان اجرا کرد. آن هم که ما الان داریم دور می‌زنیم.

الان اعلام هم کردیم اگر بنا باشد آن‌ها کشتی از ما را یا متوقف کنند یا بزنند ما فقط نگفتیم کشتی تان را می‌زنیم اعلام کردیم پایگاه هایشان را دوباره در کشور‌های منطقه می‌زنیم. این هم که منجر به شکست شد. این‌ها چکار باید کنند؟ اگر بخواهند درگیری ایجاد کنند برای جنگ مجدد دیگر سیبلی ندارند که بزنند الا زیرساخت‌های اساسی که می‌دانند ما به ازایش، هزینه اش خیلی سنگین است. چون ما دیمونا را می‌زنیم. ۵ - ۶ پالایشگاهی که اسرائیل دارد را می‌زنیم و زدن این‌ها اسرائیل را در آستانه انتخابات فلج می‌کند و اسرائیل هم راضی به چنین چیزی نیست. چون آسیب پذیر هستند؛ بنابراین این‌ها در باتلاق کشنده گیر کرده‌اند.

پیش بینی من این است که آمریکا وارد جنگ گسترده‌ای علیه ما نمی‌شود بلکه ممکن است اهدافی را آن هم در حوزه دریا بیشتر و سواحل بخواهد هدف قرار دهد و اعلام پیروزی کند. 

ما صد نقطه مهم در دنیا داریم که به چهارده نقطه آن‌ها گفته می‌شود نقاط استراتژیک یا راهبردی. نقطه استراتژیک یعنی نقطه‌ای که اگر صلح و ثبات و امنیت و آرامش در آن باشد، تاثیر جهانی و حداقل قاره‌ای و منطقه‌ای دارد. اگر دستخوش ناامنی و بحران شود، باز هم همان تاثیرگسترده را دارد. قبل از این حوادث، بیان چنین مطالبی قدری سخت بود، باورش مشکل بود. ولی الان که عالم و آدم تاثیر تنگه هرمز را دیدند، یک مفهوم نقطه استراتژیک در این موضوع مشخص می‌شود، تنگه هرمز چه تاثیری در اقتصاد دنیا می‌تواند داشته باشد.

تنگه‌ها، یا کانال‌ها و آبراهه‌های مهم بین المللی که البته تردد زیاد هم دارند، ممکن است کانالی باشد که خیلی هم مهم باشد ولی تردد زیادی ندارد. دو نقطه از این چهارده نقطه در اختیار جمهوری اسلامی است. یکی تنگه هرمزست. ممکن است بیننده عزیزی الان بگوید چرا جمهوری اسلامی، چرا عمان در آن دخیل نباشد؟ باید عرض کنم که ما انواع مرز داریم، مرز هوایی، زمینی و آبی، مرز آبی متنوع‌ترین نوع مرزست. ممکن است مرز رودخانه باشد. رودخانه قابل کشتیرانی باشد. مثل اروندرود، قابل کشتیرانی نباشد. مثل ارس در شمال کشور. در جایی که قابل کشتیرانی نیست مثل ارس خط منصف مرزست. در جایی که قابل کشتیرانی است نمی‌تواند خط منصف مرز باشد، تالوگ یا خط القعر آن خطی که عمیق‌ترین نقاط بستر رودخانه را متصل می‌کند مرزست. ممکن است آب‌های بسته باشد مثل مازندران. ممکن است آب‌های آزاد باشد مثل خلیج فارس و اقیانوس ها.

در آب‌های آزاد دو نوع مرز داریم. یک نوع مرز اقتصادی داریم که آن هم در فلات قاره و در غیر فلات قاره متفاوت است. یک مرز سیاسی داریم، تا قبل از سال ۱۹۸۴ هر جزیره سه مایل مرز سیاسی داشت و هر کشور ۶ مایل. سال ۱۹۸۴ این را مشابه سازی کردند، گفتند کشور و جزیره تفاوتی ندارد و این را رساندند به ۱۲ مایل. این ۱۲ مایل در ادبیات دریایی یا سیاسی از اسامی مختلفی استفاده می‌کنند. آب‌های سرزمینی، آب‌های اختصاصی، مرز سیاسی. این معنی اش این است که حیات خلوت یک کشور یا جزیره است که هر شناوری نتواند تا مرز خشکی شما بیاید. چون همه سواحل مرز آبی که کنترل نمی‌شود. آمدند این را یک حفاظ و یک حیات خلوت تعریف کردند. عرض تنگه هرمز در باریک‌ترین جای آن، ۴۵ کیلومتر است که همه ۴۵ کیلومتر قابل کشتیرانی نیست. اگر در جزیره هرمز با خاک سرخش رو به غرب تنگه هرمز که عمان است نگاه کنید، با چشم غیر مسلح، جزیره سلامه عمان یک کله قندی از آب آمده است بیرون. اطراف عمان همه اش قابل کشتیرانی نیست. کف دریا صخره‌ای است، عمقش کم است.

آمریکایی‌ها در دفاع مقدس هشت ساله، طرح ۴ ساله سنگین چند ده میلیارد دلاری اجرا کردند که بتوانند تنگه هرمز از زیر آب‌های سیاسی ایران خارج کنند سمت عمان قرار دهند نتوانستند؛ لذا ۱۲ مایل مرز سیاسی یا آب‌های اختصاصی ما که معادل حدود ۲۲ کیلومترست، تمام آبراه بین المللی را پوشش داد. چرا نمی‌توانند هر شناوری که می‌خواهد رد شود؟ لازم نیست که آن جا باشیم بزنیم. از سمنان، تهران و مشهد می‌زنیم. یک، دو چند شناور که آن جا غرق شود، تنگه بسته می‌شود.

سوم. روی بحث مین ریزی در خلیج فارس، چون دشمن داشتیم از قبل کار کردیم. تا حالا نجابت به خرج دادیم از این حق مان استفاده نکردیم. خواستیم همزیستی مسالمت آمیز داشته باشیم. خواستیم به دنیا سختیگری نکنیم. خواستیم ما عامل تنش نشویم که در منطقه جنگ شود. الان چرا از این حق طبیعی مان استفاده نکنیم که این حق قانونی مان است در دنیا. مین‌هایی داریم که می‌توانیم عمق به آن دهیم. یعنی می‌دانیم این مینی که امروز در تنگه هرمز کاشتیم زیر آب، دو ماه دیگر خودکشی کند. خیالمان راحت است که آن جا معبر پاک است، ولی دشمن ما این را نمی‌داند. مین مان را می‌توانیم عمق به آن دهیم، مثلا تنظیم کنیم در سی متری آب. شناور خودمان که آبشخورش کمتر از سی مترست می‌تواند عبور کند، ولی شناور سنگین نمی‌داند و با این مین برخورد می‌کند. ما با مین ریزی در تنگه هرمز می‌توانیم آن را حفظ کنیم. مهم تر، تنگه بعدی را داریم.

فرض کنید تنگه هرمز را نادیده بگیریم، نقطه دوم استراتژیک ما جزایر سه گانه تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی است. خلیج فارس یک خلیج و دریای کم عمق است. اگر خطی رسم کنید از ساحل شرقی که ما هستیم، به سمت سواحل غربی که سه تا جزیره روی این خط قرار بگیرد، عمق آب دو طرف این جزایر هیچ جا بیش از ۳۴ متر نیست. آبراه اصلی و بین المللی کانالیزه شده، از بین و کنار این جزایر عبور کرده. از ساحل یک نقطه ایست و بازرسی طبیعی هم در وسط دریا داریم. این سه جزیره کانون بحران هستند. همیشه آمریکا و اسرائیل کشور‌های منطقه را تحریک می‌کنند، به خاطر اهمیت استراتژیکی است که دارد.

نقطه سوم باب المندب که آن هم ماشه انصارالله آماده است شلیک کند با اراده جمهوری اسلامی. یعنی از چهارده نقطه حساس دنیا، در کنار مثلا تنگه بریک در آمریکا، کانال پاناما، کانال سوئز، باب المندب، مانش، تنگه‌های فسفور و داردانل در ترکیه، جبل الطارق این‌ها با سه نقطه، دو نقطه که اصلا تملک مان است. یک نقطه هم که انصارالله به اراده جمهوری اسلامی آن جا را در کنترل دارد به حول و قوه الهی. هنوز ما وارد درگیری اصلی نشدیم که از توان و قدرت مان استفاده کنیم و ترامپ اولش شاید یا حماقت یا توهم، یا خودبزرگ بینی یا قدرت، ما را نفهمیده بود وارد این ورطه شد، ولی امروز در ادامه راه نمی‌تواند این مسیر پرهزینه را بیاید که به حول و قوه الهی، ما توان مان برای ادامه این درگیری خیلی بالاست.

سوال: طرح مجلس درباره رژیم جدید تنگه هرمز به کجا رسید؟

ذوالنوری: راجع به اصل این موضوع که با چه نگاهی نگاشته شده. خیلی‌ها ممکن است بگویند این تنگه را برای همیشه ببندید. ممکن است بگویند به چه حقی این شریان حیاتی دنیاست؟ اولا تنگه با کانال متفاوت است. کانال ایجادی است. مصنوعی است. ساخته می‌شود. مثل کانال پاناما یا سوئز ولی تنگه طبیعی است. این در طبیعت بوده و هست، کسی درستش نکرده. آن جایی که کانال است، سرمایه گذار آن کانال می‌تواند عوارض وضع کند که می‌خواهید عبور کنید این قدر باید به من پول دهید. مثل بخش خصوصی اتوبان، نیروگاه و بیمارستان بسازد.

ولی در خصوص آبراه‌های بین المللی، در کمیسیون حقوقی سازمان ملل، کمیسیون آب‌ها وجود دارد و ضوابط حاکم بر این آبراه‌ها را تنظیم می‌کند. آن چه  است این است که ما تحت این عنوان که این مال ماست از شما پول می‌گیریم. در قانونی ندیدیم که چنین چیزی باشد، ولی وقتی یک شناور، یک نفتکش می‌خواهد عبور کند، امنیت می‌خواهد که دزدان دریایی به آن آسیب نزنند. خدمات، سوخت رسانی بخواهد. خراب شود، شناور و یدک کش شما باید مسیر کشتیرانی را باز کند. ممکن است نشتی داشته باشد، سوراخ باشد، آتش بگیرد، به محیط زیست دریایی ما آسیب بزند. وسائل و شناور‌های پاک سازی محیط داریم. ما بابت این‌ها در این سالیان هم می‌توانستیم پول بگیریم، ولی به همان دلایل نگرفتیم، ولی اگر هزینه‌ای وضع کردیم، در مقابل خدماتی است که می‌دهیم. بابت این‌ها باید حقوق و هزینه‌هایمان را بگیریم. با این رویکرد قانونی که در مجلس است، بررسی می‌کنیم.

نکته دوم، قوانین آبراه‌های دنیا، عبور و مرور بدون ضرر را مجاز دانسته، ولی اگر شرکای آمریکا می‌خواهند پایگاه‌هایشان را تقویت کنند علیه ما، این عبور و مرور باضررست. می‌توانیم اجازه ندهیم عبور کنند. ناوگان نظامی شان تهدیدست برای ما. می‌توانیم اجازه عبور ندهیم؛ بنابراین در این قانونی که در مجلس دیدیم، گفتیم شناور‌ها و ناوگان‌های نظامی دول متخاصم، حق ورود ندارند. شناور‌هایی که عبورشان بدون ضرر باشد، غیر از آمریکا و رژیم صهیونیستی این‌ها در مقابل آن هزینه‌ها می‌توانند با هماهنگی ایران عبور کنند. منتظریم فضایی فراهم شود که مجلس بتواند جلسات دائر شود. این قانون را در صحن چکش کاری خوبی هم در کمیسیون‌ها شده. ان شاءالله در صحن بتوانیم زودتر این را تصویب کنیم که مثل قانون راهبری که در خصوص هسته‌ای بود، یک نقشه راه و چارچوبی است برای دیپلمات‌های ما که مسیرشان براساس قانون پیش ببرند.

سوال: نکاتی که گفته می‌شد که اگر کشوری بخواهد شناورش را از این تنگه عبور کند، در این جنگ به ایران خسارت زده، اول باید خسارت را تسویه کند، بعد عوارضش را بدهد، بعد عبور کند. کشوری که مثلا اموال ایران را بلوکه کردند اجازه عبور ندارند، جزئیات این‌چنینی در این قانون آمده است؟

ذوالنوری: آمریکا و ترامپ تحریم‌ها را علیه چینی‌ها چطور اعمال می‌کند؟ آنها بر بانک جهانی و بر شبکه پولی دنیا مسلط هستند، برداشت یک جانبه می‌کنند و هرکاری که می‌خواهند می‌کنند. ما که این را در اختیار نداریم. یک زمانی مثلا رئیس میز تحریم ایران در خزانه داری آمریکا آن می‌شود رئیس اف‌ای تی اف، که این‌ها قدرت زورگویانه اش را این جوری اعمال می‌کنند.

خسارات ما را که نمی‌دهند. اموال ما را که بلوکه می‌کنند. این قدرت طبیعی که ما وحق طبیعی که داشتیم تا حالا از آن استفاده نمی‌کردیم، ولی از این به بعد هر تهدیدی را با ابزاری مقابله می‌کنیم. خسارتی اگر بزنند این جا گلوگاه است که می‌توانیم یقه شان را بگیریم و خسارتمان را بگیریم. هر خسارتی که زدند اگر ندهند با مصادره کشتی‌هایشان که از این جا عبور می‌کنند. همان جور که این‌ها نفت کش ما را مصادره می‌کنند و در گذشته سابقه داشته و از این کار‌ها را می‌کردند، پول‌های ما را بلوکه کردند. مقر تنفگداران آمریکایی در آرژانتین چند ده سال پیش منفجر شد. یا در عربستان فلان اموال ما را بلوکه کردند به عنوان خسارت برداشتند. حالا که ما این امکان را داریم، حتما این‌ها در این قانون اعمال می‌شود که بتوانیم خسارات مان را بگیریم.

سوال: خیلی از روابط اقتصادی و سیاسی خود را در دنیا می‌توانیم تنظیم کنیم؟

ذوالنوری: همین جور است، الان انگلیس و فرانسه در فضای مجازی مطرح شد که فرانسه گفته که ما کشتی می‌فرستیم، انگلیس هم گفته. دیروز آقای مکرون تکذیب کرد. تعبیر امروز انگلیس این بود که ما هم هرگز اقدام نظامی نمی‌کنیم.

سوال: علت آن را چطور تعبیر می‌کنید؟

ذوالنوری: در دیگ باز باشد، گربه که حیا ندارد. نجابت شان که نیست. محاسبه دو دو تا چهار تا می‌کنند، می‌بینند اگر راه مخاصمه را پیش نگیرند، در آینده ممکن است بگویند جمهوری اسلامی ما با شما روابط اقتصادی را عادی می‌کنیم، شما هم مزاحم کار ما در تنگه هرمز نشوید. باشد آن یک میلیون دلاری که می‌خواهید برای هر کشتی یا بیشتر یا کمتر می‌دهیم، اما قطع نکنید شریان حیاتی ما را. چون ما امروز این قدرت را داریم. برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی. در نظام طبیعت ضعیف پایمال است. ما باید این قدرت را افزایش دهیم که بتوانیم تنظیم کنیم روابطمان را با دنیا. همان جور که بده بستان است، آن وقت مذاکره هم از این موضع باشد. چون مذاکره می‌گویند: داد و ستد، بده بستان. وقتی شما قدرت داشتید که بگیرید، داده‌ها هم با حساب و کتاب می‌دهید، نه آن چه که آن‌ها خواستند. برای چانه زنی‌ها آینده ما در مصاف دیپلماسی و همچنین در روابط اقتصادی مان با دنیا، از این قدرت و موهبت الهی بهره می‌بریم.

سوال: آن مطلبی که شما اشاره کردید درباره سلاح‌هایی که ترامپ گفت برای کرد‌ها ارسال کردم. کرد‌هایی که البته مبرهن و واضح است، کرد‌های ضد انقلاب تجزیه‌طلبی هستند که آن سوی مرز‌های ایران زندگی می‌کنند و اتفاقا کرد‌های قهرمان و کرد‌های دوست داشتنی ایران، هموطنان عزیز کرد ما در استان‌های ایلام، ارومیه، کردستان و کرمانشاه منزجر هستند از این‌هایی که آن سوی مرز‌ها زندگی می‌کنند و برای وحدت ایران نقشه می‌کشند و دنبال تجزیه ایران هستند.

ذوالنوری: امشب شب هفتاد و دوم است که کف خیابان هستند. نمی‌گویم دست یا پای آن‌ها را می‌بوسم، خاک زیر کفش آنان را می‌بوسم که این جور همه دنیا را متحیر کردند و محاسبه‌ آن‌ها را این مردم به‌ هم زدند. این مردم، همان‌طور که حضرت آقای شهیدمان فرمودند، مبعوث شده هستند، محاسبه‌های دشمن را به هم زدند و به حول و قوه الهی، کرد‌های ما در استان‌ها، یکی از مهم‌ترین دژ‌ها در مقابله با دشمن هستند.

این را بدانید که ما بیش از آن که روی قدرت توپخانه نیروی زمینی خود حساب کنیم، روی کرد‌های غیوری حساب کردیم که به عنوان امین این مردم، مسلح هستند و اگر دشمن بخواهد تهدید داشته باشد، خود کردها ترتیب دشمن را می‌دهند و بحمدالله از اول هم تا به امروز، همراه با نظام جمهوری اسلامی جانفشانی کرده‌ و با عرق قوی، الحمدالله ایستاده‌اند.