به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، همزمان با فرارسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی، حرم مطهر حضرت احمدبن موسی شاهچراغ (ع)، سومین حرم اهلبیت (ع)، میزبان خیل عظیم زائران، مجاوران و هیئتهای عزاداری است، مردمی که با دلهایی آکنده از اندوه، برای عرض ارادت به ساحت مقدس حضرت سیدالشهدا (ع)، حضرت ابوالفضل العباس (ع) و یاران باوفایشان، راه این بارگاه نورانی را در پیش گرفتند.
صحن و سرای آستان مقدس حضرت شاهچراغ (ع) در این روزها رنگ ماتم به خود گرفته است؛ پرچمهای سیاه، کتیبههای عزاداری، نوای مرثیه و صفوف عزادارانی که آرام و بیقرار در کنار یکدیگر ایستادهاند، تصویری از دلبستگی عمیق مردم فارس به فرهنگ عاشورا را پیش چشم هر رهگذری قرار میدهد.
تاسوعا، روز رشادت، وفاداری و سقایی است؛ روزی که نام حضرت ابوالفضل العباس (ع) بیش از هر زمان دیگری بر زبانها جاری میشود و دلها را به کنار علقمه میبرد؛ به لحظهای که علمدار کربلا، با همه توان برای رساندن آب به خیمههای تشنهکامان، راهی میدان شد و در اوج ایثار و جوانمردی، جان خود را در راه ولایت و برادرش امام حسین (ع) تقدیم کرد.
در خیابانهای منتهی به حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع)، بهویژه خیابانهای 9 دی و حضرتی، دستهها و هیأتهای مذهبی از نقاط مختلف شهر گرد هم آمدند تا در آیین «یومالعباس»، دلدادگی خود را به علمدار دشت کربلا فریاد بزنند.
نوای جانسوز «سقای حسین، سید و سالار نیامد؛ علمدار نیامد» در میان جمعیت میپیچید و بسیاری از عزاداران را با یاد عطش کودکان کربلا و غربت خاندان امام حسین (ع) همراه میکرد.
برخی از هیئتها با علمها و بیرقهای بلند، برخی با طبل و سنج و گروهی دیگر تنها با سینههایی که به عشق حسین (ع) و عباس (ع) میتپید، در مسیر حرکت میکردند. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان، همه در یک صف قرار گرفته بودند؛ صفی که در آن تفاوتی میان لباسها، جایگاهها و توان مالی افراد دیده نمیشد و تنها یک نام، همه را به هم پیوند میداد؛ نام اباعبدالله الحسین (ع).
یومالعباس در شیراز تنها یک آیین عزاداری نیست؛ این روز، روایت زندهای از وفاداری مردمی است که نسل به نسل، عشق به اهلبیت (ع) را در خانهها، کوچهها، مساجد و هیأتهای خود زنده نگه داشتهاند. مردمی که با نذر، دعا، اشک و حضور در مراسم سوگواری، بار دیگر با آرمانهای کربلا پیمان میبندند.
گرمای هوا نیز نتوانست از شور حضور عزاداران بکاهد. در طول مسیرهای منتهی به حرم، موکبها و ایستگاههای صلواتی با شور خاصی فعال بودند و آب خنک، شربت، چای و نذری میان مردم توزیع میکردند؛ صحنههایی که یاد سقایی حضرت عباس (ع) را در ذهنها زنده میکرد.
در میان موکبها، حضور نوجوانان بیش از هر چیز جلب توجه میکرد؛ نوجوانانی که با لباسهای مشکی، بیآنکه چشمداشتی داشته باشند، بطریهای آب را میان عزاداران پخش میکردند، لیوانهای شربت به دست مردم میدادند و در آمادهسازی نذریها کمک میکردند. آنان گویی درس سقایی را نه در صفحات کتاب، بلکه در میان همین جمعیت، در گرمای خیابان و در سایه نام حضرت ابوالفضل العباس (ع) فرا میگرفتند.
هر گوشه از این مراسم، روایتی انسانی از امید، نذر و دلدادگی بود. پیرمردی با چهرهای خسته، اما چشمانی امیدوار، از عزاداران میخواست برای شفای همسر بیمارش دعا کنند. مادری کودک خردسالش را در آغوش گرفته بود و با نوای نوحهها اشک میریخت. خانوادههایی دیده میشدند که چند نسل از آنان، از پدربزرگ و مادربزرگ تا کودکان خردسال، دوشادوش هم در مراسم عزاداری حضور یافته بودند.
در این بارگاه نورانی، کسی از دیگری نمیپرسد از کجا آمده است و چه در بساط دارد؛ هر کس با هر میزان از توان و هر آنچه در دل دارد، به این دریای محبت قدم میگذارد. یکی با نذری، دیگری با اشک، یکی با خدمت در موکب و دیگری با زمزمه یک دعا؛ اما همه به امید گرهگشایی از دلها و به عشق خاندان عصمت و طهارت (ع) گرد هم میآیند.
تاسوعای حسینی در شیراز، آیینی است که خاطرات یک شهر را در خود جای داده است؛ خاطره نذرهایی که سالها پیش ادا شده، دعاهایی که در کنار حرم زمزمه شده، اشکهایی که با نام حضرت عباس (ع) جاری شده و دلهایی که در سختیها به علمدار کربلا پناه آوردهاند.
ضرت ابوالفضل العباس (ع) برای مردم، تنها یک نام در تاریخ نیست؛ او نماد وفاداری، غیرت، شجاعت، ایثار و ادب در برابر امام زمان خویش است. سقایی که تشنگی را به جان خرید تا آب به خیمههای حسین (ع) برسد و علمداری که تا آخرین لحظه، دست از حمایت امام خود برنداشت.
امروز نیز مردم شیراز با حضور در آیینهای تاسوعا، این پیام را تکرار میکنند که راه عباس (ع)، راه وفاداری به حق و ایستادگی در برابر ظلم است؛ راهی که با اشک آغاز میشود، اما به بیداری و مسئولیت ختم خواهد شد.
مراسم سوگواری شب عاشورای حسینی نیز پس از اقامه نماز مغرب و عشا در حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع) برگزار میشود. صحنها و رواقهای این آستان نورانی در سوگ مصیبت اعظم کربلا سیاهپوش است و زائران و مجاوران، با مرثیهسرایی و نوحهخوانی، یاد رشادتهای حضرت ابوالفضل العباس (ع)، حضرت امام حسین (ع) و یاران باوفایشان را گرامی میدارند.
بر اساس برنامه اعلامشده، آیین سوگواری صبح عاشورای حسینی نیز فردا، پنجشنبه چهارم تیرماه، از ساعت 9 تا 13 در حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع) برگزار خواهد شد. این مراسم با قرائت زیارت عاشورا، صد لعن و صد سلام، مرثیهسرایی و اقامه نماز جماعت ظهر عاشورا همراه است.
در مراسم روز عاشورا، حجتالاسلام والمسلمین استوار میمندی به ایراد سخنرانی خواهد پرداخت و سیدمصطفی موسوینژاد و سعید خائفپناه نیز با نوحهخوانی و مرثیهسرایی، عزاداران را در سوگ حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و شهدای دشت کربلا همراهی میکنند.
آستان مقدس حضرت شاهچراغ (ع) هر ساله در ایام محرم، پناهگاه دلهای بیقرار و میزبان خیل عاشقان اهلبیت (ع) است؛ بارگاهی که در شب و روز تاسوعا و عاشورا، بیش از هر زمان دیگری، روایتگر پیوند ناگسستنی مردم فارس با مکتب عاشورا میشود.
شیراز در تاسوعای حسینی، شهری بود که از کوچههایش نوای نوحه برمیخاست، از موکبهایش عطر خدمت میپیچید و از چشمان مردمانش، دلتنگی برای سقای دشت کربلا جاری بود؛ شهری که با تمام وجود زمزمه میکرد: یا ابوالفضل العباس (ع)،ای علمدار وفادار حسین (ع)، دست دلهای خسته را بگیر.
انتهای پیام/424/
