خط دفاعی تیم ملی ایران روز خوبی را مقابل بلژیک سپری کرد.

به گزارش فوتبال 360، تساوی تیم ملی ایران مقابل بلژیک در دومین دیدار مرحله گروهی جام جهانی، باعث شده تا وضعیت تیم ملی تغییر کند. ایران که در روز نخست به نتیجه 2-2 مقابل نیوزیلند رسید و کار را به قضا و قدر سپرد، در دومین بازی، مقابل تیم پرمهره بلژیک، دروازه‌اش را از فروپاشی نجات داد تا حالا ابتکار عمل برای صعود به مرحله حذفی را در دست داشته باشد.

تیم ملی باید روز شنبه 6 تیر در آخرین دیدار مرحله گروهی به مصاف مصر برود و اگر نبازد، به احتمال بسیار فراوان طعم حضور در مرحله بعد را خواهد چشید.

با این حال، قبل از رسیدن به آن بازی حساس، این روزها خط دفاعی تیم ملی ایران در کانون توجه قرار گرفته و رشادت علیرضا بیرانوند در بسته نگه داشتن دروازه ایران مقابل بلژیک هم مزید بر علت شده تا این موضوع بیشتر زیر ذره‌بین برود.

فقط باید از دفاع گفت

ایران مقابل بلژیک نمایشی هوشمندانه اما کسل‌کننده برای علاقمندان به فوتبال در سایر نقاط دنیا داشت. تیم ملی برخی مواقع با 6 دفاع، سعی در بستن روزنه‌ها کرد و نهایتا هم مزد این سبک از بازی را گرفت.

اینکه ایران به جای بازی تهاجمی رو به یک نمایش سراسر دفاعی بیاورد، قابل توجیه است. روی کاغذ تیم ملی بلژیک دست بالا را داشت و با توجه به مهره‌های حاضر در ترکیب آن‌ها، می‌شد حدس زد ایران اتوبوس را پارک کند و دل‌خوش به ضدحملات هوشمندانه باشد. این‌ها همگی در زمین به خوبی رعایت شد تا برخلاف بازی نخست، بهترین نمره به مدافعان تیم ملی در این دیدار برسد.

کنعانی‌زادگان مهره گمشده قلعه‌نویی؟

برای نوشتن از کار خوب مدافعان تیم ملی در بازی مقابل بلژیک می‌توان به سوژه‌های متعددی رجوع کرد؛ البته که سهم اصلی را علیرضا بیرانوند داشته. بعد از او شجاع خلیل‌زاده که در بازی مقابل نیوزیلند روز خوبی را سپری نکرد، نمایش کم‌وبیش بی‌نقصی داشت.

 با این حال، موردی که کمتر مورد توجه قرار گرفت، بازگشت حسین کنعانی‌زادگان به خط دفاعی تیم ملی ایران بود. اگرچه قلعه‌نویی همچنان علی نعمتی را در ترکیب نگه داشت تا با سیستم 5 دفاعه بازی کند، اما همکاری خوب شجاع و کنعانی‌زادگان و انتقال علی نعمتی به سمت چپ خط دفاعی که با 3 دفاع متمرکز بازی می‌کرد، دست به دست هم داد تا بیم‌ها در این خط تبدیل به امید شود.

کنعانی‌زادگان غایب بزرگ تیم ملی در جدال با نیوزیلند بود؛ جایی که غیبتش حسابی حس شد و دروازه ایران 2 بار گشوده شد. بازگشت او به خط دفاعی، ثبت کلین‌شیت در جام جهانی و حضور موثر کنعانی‌زادگان در محوطه جریمه خودی و رقیب، نشان از آن می‌داد که او حداقل برای این بازی، مهره قابل اتکایی برای خط دفاعی تیم ملی ایران بود. 

به هر حال، این روزها به غیر از نمایش خوب خط دفاعی تیم ملی ایران، نمی‌توان نمره و توجه بیشتری را به سایر خطوط داد اما از آنجا که این خط پاشنه آشیل ایران در ماه‌های اخیر بوده، این نمایش درخورتوجه است: دم دفاع گرم.