به گزارش رکنا: «لاشه 20 قلاده فوک خزری در سواحل دریای خزر پیدا شد»؛ «موج مرگ فوک‌های خزری ادامه دارد»؛ «تعداد فوک‌های خزری از بین رفته در سواحل شمال ایران به 45 قلاده رسید»؛ «پشت پرده مرگ فوک‌های خزری چیست؟»؛ «دلایل مرگ فوک خزری در انزلی مشخص شد».

حالا دیگر خبر مرگ فوک‌های خزری نه یک اتفاق ناگهانی، که به رویه‌ای تلخ در حاشیه دریای خزر بدل شده است. تنها پستاندارد بزرگ‌ترین دریاچه جهان، بدن بی‌جانش به ساحل می‌رسد و مؤسسات مربوطه، عدد و ارقام مربوط به این مرگ‌ها را ثبت می‌کنند. اما با وجود گذشت چندین سال از شروع این مرگ‌های پرتکرار، دلیل قطعی آن روشن نشده است.

اگرچه مرگ فوک‌های خزری را نمی‌توان به یک عامل واحد نسبت داد، تصویر کلی بیشتر شبیه انباشت چندین بحران است: تغییرات اقلیمی، کاهش سطح آب دریا، آلودگی‌های نفتی و صنعتی، صید بی‌رویه، تلفات ناشی از فعالیت‌های انسانی و احتمال بروز بیماری‌ها. به همین دلیل بسیاری از متخصصان معتقدند هر لاشه‌ای که به ساحل می‌رسد، فقط یک حیوان مرده نیست؛ نشانه‌ای است از فشاری که سال‌هاست بر اکوسیستم دریای خزر وارد می‌شود و اکنون در آسیب‌پذیرترین گونه آن خود را نشان داده است.