به گزارش رکنا، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که بی‌توجهی طولانی‌مدت به ناراحتی نوزاد می‌تواند بر سطح استرس و پیوند عاطفی تأثیر بگذارد، به‌ویژه در ماه‌های اول زندگی. با این حال، این‌که گفته شود «برای همیشه به مغز و سلامت عاطفی او آسیب می‌زند» از نظر علمی دقیق نیست.

نوزادان با گریه نیازهای خود مانند گرسنگی، ناراحتی، ترس یا نیاز به آرامش را بیان می‌کنند. پاسخ‌دهی مناسب به این نیازها به شکل‌گیری امنیت عاطفی و رشد سالم کمک می‌کند. در عین حال، اگر نوزاد برای مدت کوتاهی گریه کند—مثلاً زمانی که والدین مشغول هستند یا روش‌های مختلف آرام‌سازی را امتحان می‌کنند—جای نگرانی نیست. مهم، مراقبت مداوم در طول زمان است، نه بی‌نقص بودن.

برخی روش‌های آموزش خواب نیز شامل دوره‌های کوتاه گریه هستند و تحقیقات نشان داده‌اند که در شرایط سالم و متناسب با سن، این روش‌ها آسیب دائمی ایجاد نمی‌کنند. تفاوت اصلی بین بی‌توجهی طولانی‌مدت و مراقبت حمایتی و پاسخ‌گو است.

توضیح: این محتوا صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین توصیه پزشک یا متخصص رشد کودک نیست.