عطر قهوه این روزها در تهران، فقط از پشت شیشه کافه‌ها به خیابان نمی‌ریزد؛ از بازار دان سبز و دستگاه‌های رُست(برشته کاری) در حوالی خیابان جمهوری تا کافه‌های قدیمی و باریستاهایی که پشت بار، فنجان‌به‌فنجان برای شهر روایت می‌سازند، قهوه به بخشی از زیست روزمره پایتخت تبدیل شده است. 

در شهری که شتاب، فرصت مکث را از آدم‌ها گرفته، کافه‌ها هنوز پناهگاه گفت‌وگو، تنهایی، قرارهای عاشقانه و خاطرات نسل‌های مختلف‌اند؛ از میزهای قدیمی کافه نادری و گل رضائیه تا کافه‌های مدرن تهران که صدای آسیاب قهوه و بخار دستگاه اسپرسو، موسیقی ثابت روزهایشان شده است.

پشت هر فنجان قهوه، زنجیره‌ای از زندگی جریان دارد؛ از واردکنندگان و فروشندگان دان سبز تا رُسترها و باریستاهایی که تلاش می‌کنند در میان بحران اقتصادی و تغییر سبک زندگی، طعم ثابتی از آرامش را برای مشتریان حفظ کنند. قهوه در تهران، دیگر فقط یک نوشیدنی نیست؛ روایتی است تلخ و شیرین از شهری که می‌خواهد برای چند دقیقه، آهسته‌تر زندگی کند.