مسعود پزشکیان، رئیس جمهور در پیامی  به مناسبت روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی در حساب کاربری خود در شبکه ایکس نوشت: «ایران، سرزمین دانایان و دلیران است؛ سرزمینی که پهلوانانش تنها با شمشیر شناخته نمی‌شوند، بلکه خرد، وفاداری، جوانمردی و فداکاری، آنان را جاودانه کرده است. این جاودانگی اما جز با روایت حکیمان و سخنورانی که پاسدار حافظه تاریخی این ملت بوده‌اند، ممکن نمی‌شد؛ و در میان آنان، نام حکیم ابوالقاسم فردوسی همچون قله‌ای بلند بر تارک فرهنگ ایران می‌درخشد.»

پزشکیان افزود: «فردوسی بزرگ، با آفرینش شاهنامه، تنها یک منظومه حماسی نسرود؛ او روح ایران را در کلمات دمید و شناسنامه تاریخی و فرهنگی ملتی را رقم زد که قرن‌ها و هزاره‌ها در تندباد حوادث ایستادگی کرده است. شاهنامه، روایت نبرد خیر و شر، آزادگی و بیداد، خرد و جهل است؛ کتابی که فرهنگ ایرانی و زبان پارسی را به استواری دماوند نگاه داشت و میان نسل‌های ایرانی، از دیروز تا امروز، پیوندی ناگسستنی برقرار کرد. آن «کاخ بلند» که فردوسی از سخن بنا نهاد، نه‌تنها از باد و باران روزگار گزند ندید، بلکه پناهگاه هویت ایرانی شد.»

او خاطرنشان کرد: «حکیم توس به‌درستی دریافته بود که آنچه یک تمدن را جاودانه می‌کند، پیوند شجاعت با خرد است. از همین رو، پهلوانان شاهنامه، نه‌تنها جنگاور، بلکه صاحبان درایت و اخلاق‌اند. فردوسی این حکمت را از ژرفای فرهنگ ایرانی برگرفت و با معارف اسلامی، به‌ویژه سنت شیعی درآمیخت؛ سنتی که در آن پهلوانی در پیوند با عدالت، وفاداری و دفاع از حقیقت است.»

رئیس جمهور عنوان کرد: «از همین منظر است که حماسه فردوسی توانست میان پهلوانان اسطوره‌ای و ملی ایران، با پهلوانان دینی و مذهبی این سرزمین پیوندی ماندگار برقرار کند؛ پیوندی که از رستم و گیو و سیاوش و کاوه، تا نام و مرام امیرالمومنین علی و فرزندان و پیروان راستین ایشان، بر محور جوانمردی، عدالت و حمایت از مظلوم معنا می‌یابد. در نگاه فردوسی، پهلوانی تنها قدرت نیست، بلکه فضیلت است؛ و این همان حقیقتی است که در فرهنگ ایرانی و شیعی ما امتداد یافته است.»

در نهایت پزشکیان تصریح کرد: «امروز نیز ایران، عرصه درخشش پهلوانانی بزرگ و بی‌ادعاست؛ پهلوانانی که در برابر ظلم و تعدی بیدادگران زمانه با فداکاری و خردورزی خویش، امنیت، عزت و سرافرازی این ملت را پاس می‌دارند. اینجانب در روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و پاسداشت زبان فارسی، با ادای احترام به همه حافظان و نگاهبانان ایران و فرهنگ ایرانی‌اسلامی، یقین دارم که آیندگان، از پهلوانان روزگار ما نیز همان‌گونه سخن خواهند گفت که فردوسی از پهلوانان جاودان ایران سخن به میان آورد.»