نشریه آتلانتیک در گزارشی به بررسی پیامدهای محاصره تنگه هرمز پرداخته و نوشته که این اقدام آمریکا ریسکهای بسیار بالا و دستاوردهای ناچیزی در پی داشته است.
۱. ناکارآمدی استراتژی آمریکا
دولت آمریکا در اجرای محاصره تنگه هرمز دچار تناقض شده است. در حالی که ایران با مدیریت تنگه و دریافت عوارض، مسیر فروش نفت خود را حفظ کرده و با بازرسی کشتیها در آبهای خود حاکمیتش را به رخ میکشد، طرح آمریکا عملاً غیرقابلاجرا شده است.
۲. آسیبپذیری مرگبار ناوگان آمریکا
حضور ناوهای میلیارد دلاری آمریکا در نزدیکی سواحل ایران، آنها را در معرض خطر جدی قایقهای تندرو، پهپادها و مینهای دریایی قرار داده است؛ تهدیداتی نامتقارن و کمهزینه که میتوانند پیشرفتهترین تجهیزات آمریکا را زمینگیر کنند.
۳. تهدید مستقیم نیروهای آمریکایی
تلاش برای بازرسی کشتیها یا خنثیسازی مینها، نیروهای آمریکا را به اهدافی سهلالوصول تبدیل کرده است. این نیروها ممکن است در کمین قایقهای تندرو گرفتار شده یا هدف موشکهای پدافندی قرار گیرند.
۴. قدرت مانور و ابتکار عمل ایران
ایران با استفاده از مسیرهای جایگزین، بهرهگیری از قایقهای کوچک و فروش نفت، تحریمها را دور زده و نشان داده است که انعطافپذیری بالایی در برابر فشارهای اقتصادی دارد.
۵. برتری در جنگ فرسایشی
آمریکا درگیر جنگی نامحبوب است که تابآوری آن را کاهش داده، در حالی که طرف ایرانی با تکیه بر عمق راهبردی و اراده برای بقا، دست برتر را در این نبرد در دست دارد.
۶. جمعبندی
بررسی این گزارش نشان میدهد که آمریکا در «تله هرمز» گرفتار شده و ابتکار عمل در این نبرد فرسایشی در اختیار طرف ایرانی است.
