به گزارش خبرگزاری صداوسیما،  محمد پایدار، درباره شکل‌گیری ایده این قسمت گفت: شبی در میانه بمباران، ناگهان آسمان با رعد و برق شدید روشن شد و صدای آن، تمام صدای انفجار‌ها را در خود گم کرد. دیگر صدای بمباران را نمی‌شنیدیم، فقط صدای رعد بود. حس عجیبی به من دست داد؛ انگار خداوند دارد «الله‌اکبر» می‌گوید و به ما یادآوری می‌کند از هیچ‌چیز جز او نترسیم. کمی بعد باران شروع شد؛ باران رحمت. همان زمان با خودم گفتم باید این حس را به یک اثر تبدیل کنم و نتیجه شد اپیزود «تماس».

وی با اشاره به شرایط سخت تولید گفت: در آن شرایط، خیلی‌ها کار را کنار گذاشتند، اما ما که سلاح به دست نگرفتیم، تنها کاری که بلدیم فیلم‌سازی است. گروه بزرگی از عوامل در شب‌هایی که خطر واقعی وجود داشت، پای کار ایستادند. برخی از عوامل با خانواده‌هایشان خداحافظی کرده بودند و گفته بودند ممکن است برنگردند. حضور آنها نه به خاطر پول بود و نه شهرت.

وی افزود: در طول فیلمبرداری بار‌ها صدای پدافند را تجربه کردیم. در شرایط عادی چنین شرایطی باعث توقف کار می‌شود، اما ما ادامه می‌دادیم. همین مسئله فضای گروه را صمیمی‌تر کرد و همه با انرژی بیشتری کنار هم کار کردند.