به گزارش بهداشت نیوز، دو واکنش مخرب در این شرایط:نخست:تضمینهای توخالی (نه اصلا، دیگه هیچوقت جنگ نمیشه). اگر درگیریها دوباره شروع شود، کودک تمام اعتمادش را به شما از دست میدهد.دوم: انتقال استرس (آره ممکنه، اوضاع خرابه). مغز کودک تحمل پردازش این تعلیق و ابهام را ندارد.
بهترین روش،استفاده از فرمول ۳ مرحلهای، متناسب با شرایط فعلی است:
مرحله ۱: تایید احساس و پذیرش تجربه گذشتهبه جای سرکوب، به ترس او از تکرار روزهای سخت اعتبار بدهید.
دیالوگ پیشنهادی:«میدونم روزهای سختی رو گذروندیم و خیلیا ترسیده بودن. کاملا طبیعیه که نگران باشی دوباره اون اتفاقها بیفته.»
مرحله ۲: اطلاعات ساده و مبتنی بر زمان حالبه جای پیشبینی آینده، روی آرامش فعلی تمرکز کنید.
دیالوگ پیشنهادی:«الان درگیریها متوقف شده. آدمبزرگها دارن تلاش میکنن که این آرامش ادامه پیدا کنه تا کسی آسیب نبینه.»
مرحله ۳: یادآوری توانمندی و تضمین امنیت (مهمترین بخش)به کودک یادآوری کنید که شما از پس روزهای سخت قبلی برآمدید و الان آمادهترید.دیالوگ پیشنهادی:
«یادت میاد دفعه قبل چطوری کنار هم بودیم و از هم مراقبت کردیم؟ ما الان حتی بهتر میدونیم باید چیکار کنیم. هر اتفاقی هم بیفته، مهمترین چیز اینه که من و مامان/بابا همیشه پیشت هستیم و ازت محافظت میکنیم.»
نکته کلیدی
اگر کودک پرسید «مطمئنی دیگه جنگ نمیشه؟»، فریب ندهید و امن پاسخ دهید: «من از آینده خبر ندارم، اما از یک چیز کاملا مطمئنم: ما همیشه مراقب توییم.»
رفتار آرام و روتینهای منظم شما در این روزها، قویترین پادزهر برای اضطراب کودک است.
