به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، فدراسیون صنعت آب ایران در بیانیهای با تأکید بر نقش حیاتی آب در سلامت و تداوم حیات جمعی، اعلام کرد آسیب به سامانههای آبرسانی میتواند بحرانهای جدی بهداشتی، اختلال در خدمات حیاتی و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بلندمدت به همراه داشته باشد.
در متن این بیانیه آمده است: فدراسیون صنعت آب ایران، با درک عمیق از نقش بنیادین آب در سلامت جامعه، تداوم حیات جمعی و پایداری توسعه، هرگونه اقدام علیه زیرساختهای آبی کشور را بهشدت ناپذیرفتنی میداند. تأسیسات و شبکههای آبرسانی صرفاً مجموعهای فنی نیستند؛ بلکه شریانهایی حیاتیاند که امنیت زیستی، سلامت عمومی و کرامت انسانی را پاس میدارند.
پیامدهای آسیبدیدن سامانههای آبرسانی فراتر از یک اختلال فنی کوتاهمدت است و میتواند تبعات گسترده و نگرانکنندهای به همراه داشته باشد:
1. بحران بهداشت عمومی: قطع یا آلودگی منابع آب شرب، خطر گسترش بیماریهای واگیردار، اپیدمیهای حاد گوارشی و تهدید مستقیم جان میلیونها شهروند – بهویژه کودکان، سالمندان و بیماران – را به دنبال دارد.
2. اختلال در خدمات حیاتی: آسیب به سامانههای تصفیه و توزیع آب، علاوه بر محدودکردن دسترسی مردم به آب آشامیدنی سالم، عملکرد بیمارستانها، مراکز امدادی و خدمات اضطراری را با چالش جدی مواجه کرده و چرخه ارائه خدمات حیاتی را مختل میسازد.
3. پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بلندمدت:* بازسازی این زیرساختها فرآیندی زمانبر و پرهزینه است؛ روندی که آثار اقتصادی و اجتماعی آن میتواند تا سالها بر زندگی مردم و مسیر توسعه کشور سایه بیفکند.
فدراسیون صنعت آب ایران، بهعنوان یک فراتشکل ملی، از همه کنشگران مدنی، فعالان صنفی و عموم شهروندان دعوت میکند که بر پایه واقعیات انسانی و چارچوبهای بینالمللی، از جمله ماده ۵۲ کنوانسیون الحاقی ژنو، موضع خود را در قبال هرگونه آسیبرسانی به زیرساختهای کشور – بهویژه زیرساختهای صنعت آب – با صدایی روشن و مسئولانه ابراز کنند.
این فدراسیون، به نمایندگی از انجمنها و تشکلهای تخصصی بخش خصوصی صنعت پرافتخار آب، با رویکردی انسانمحور و در چارچوب مسئولیت اجتماعی خود اعلام میدارد که با اتکا به ظرفیتهای فنی، مهندسی، تجهیزاتی و نیروی انسانی متخصص، در صورت بروز هرگونه آسیب به زیرساختهای آبی کشور آمادگی کامل دارد تا با هماهنگی نهادهای مسئول، در کوتاهترین زمان ممکن برای تثبیت شرایط و بازسازی تأسیسات خدمترسانی کند.
در فرهنگ و تاریخ ایران، آب همواره فراتر از یک منبع طبیعی بوده است؛ از روزگاری که ایرانیان با دانش و همافزایی خود قناتها را در دل زمین جاری کردند و زندگی را به کویر رساندند، تا روایتهایی که آب را در پناه نام آناهیتا نماد پاکی و زایش میدانستند. در این میراث ارزشمند، آب نهتنها سرچشمه زندگی که پیونددهنده دلها و همبستگی مردمان این سرزمین است؛ مردمانی که حتی در دشوارترین روزگار، همچون رودی واحد در کنار یکدیگر ایستادهاند.
از همین رو، پاسداری از جریان آب و یاری در بازسازی شریانهای آن، تنها یک مسئولیت حرفهای نیست؛ بلکه تعهدی ملی و انسانی در قبال زندگی، سلامت و آینده هممیهنان به شمار میآید.
