به گزارش خبرگزاری صداوسیما ،متن این پیم به این شرح است :

 «روزی که در تقویم به نام ماست، روز ملی هنرهای نمایشی. اما امسال، این روز نه با صدای تشویق ممتد تماشاگران، که با سکوتِ سنگینِ صحنه‌های خالی گره خورده است. 

امروز هفتم فروردین است؛ روزی که باید روی صحنه، زیر هجومِ نورِ موضعی، به افتخارِ رویاهایمان تعظیم می‌کردیم. اما من امروز، دور از ویترینِ تئاتر، در آستانه‌ سالی که با غبار و حادثه آغاز شده، رو به صحنه‌ بزرگتری ایستاده‌ام؛ صحنه‌ی ایران

من از میانِ پرده‌های لرزان و غبارِ تمرین‌های طاقت‌فرسا آموخته‌ام که هیچ نقشی ماندگارتر از خاک نیست. ایرانِ من؛ تو همان درامِ باشکوهی هستی که گاه در اوجِ تراژدی، زیباترین سکانس‌های ایستادگی را کارگردانی می‌کنی. 

در این روزِ ملیِ هنرهای نمایشی، قلبم برای تمامِ آن‌هایی می‌تپد که چراغ‌های سالن‌هایشان خاموش شده است؛ برای رفقای هنرمندم که با سفره‌های بی‌رونق اما با سری بلند، صورتک‌هایشان را به دیوار آویخته‌اند. 
اگر امروز میانِ این روزهای پر حادثه، از امید می‌گویم، برای این است که ما با  کنارِ ایران ایستادن، می‌خواهیم جبرانِ تمامِ چراغ‌های خاموشِ این روزهای تئاتر باشیم. ما خودمان می‌شویم نور؛ خودمان می‌شویم آن پروژکتوری که در تاریکیِ این بیکاری و رکود، اجازه نمی‌دهد قصه‌ ما تمام شود.

من در تمام‌ِ نقس آفرینیَهایم میانِ زمین و قصه‌ها، وقتی تعادلِ بدنم را در سخت‌ترین حرکات حفظ می‌کردم، فقط به یک چیز فکر می‌کردم؛ ریشه داشتن در زمینی که هرچند سخت، اما مالِ من است. 

سختی‌ها، فقط گریمِ سنگینی بر چهره‌ زیبای این سرزمین هستند که روزی پاک خواهند شد. من می‌مانم، می‌سازم؛ چرا که صحنه‌ای بزرگتر از آغوشِ تو برای درخشیدن سراغ ندارم،ایرانِ زیبای من...

روز ملی هنرهای نمایشی مبارک؛ به امیدِ روزی که پرده بالا برود و همه‌ی ما، در ایرانی آرام، سرودِ صلح و لبخند را هم‌سرایی کنیم.»