حسامالدین سراج که در نشست فرهنگی کافه خبرخبرگزاری خبرانلاین حضور یافته بود گفت: من یادم میآید زمان وزارت آقای خاتمی، زمان وزارت آقای مسجد جامعی و حتی زمان وزارت آقای مهاجرانی ما برای برگزاری کنسرت واقعا مشکل نداشتیم. یعنی صرفا یک محل اعلام میشد برای اجرا.»
سراج افزود: «الان[سال 88 و در دولت احمدی نژاد] تمام مشخصات نوازندهها باید داده شود، حتی کد ملی و شماره تلفن نوازندهها باید داده شود. من نمیدانم این همه اطلاعات واقعا به چه دردی میخورد. و نهایتا اگر آن آلبوم یا اجرا مشکلی داشته باشد با وجود آن شماره تلفن واقعا حل میشود؟»
این خواننده سنتی که در یکیدو سال گذشته در خارج از کشور کنسرت برگزار کرده است به تفاوتهای اجرای کنسرت در داخل و خارج از ایران اشاره کرد و گفت: «در خارج از کشور که برای مجوز و این مسائل مشکلی نیست فقط باید از چند ماه قبل سالن را رزرو کنیم و حتی در بعضی از موارد خود سالن بلیت کنسرت را هم میفروشد. فضا معمولا یک فضای مناسبی است چون برای آنها تعریف شده است.»
او افزود: «در شهری مثل تهران ما فقط دو سالن داریم که تازه آن هم استاندارد نیست و مشکل دارد. یعنی اصلا فکر نمیکنیم به این موضوع که نمایشنامه، تئاتر و موسیقی هویت دارند و میتوانند به پیشبرد امور فرهنگی کشورمان کمک کنند. به خاطر همین حتی برایشان فضای فیزیکی هم در نظر نمیگیریم. موسیقی در آن کشورها ممنوع نیست اما اینجا علیالظاهر میگویند ممنوع است ولی طوری برایت برنامهریزی میکنند که شش ماه بدوی دنبال یک کنسرت بعد نهایتا خودت خسته بشوی و بگذاری کنار. این یک برنامهریزی کلی است. و بعد تازه این تردید وجود دارد که شما ندانید با این همه هزینه و تلاشی که صرف میکنید بالاخره آن روزی که قرار است کنسرت برگزار شود برگزار میشود یا نه.»
1717
