به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، زندگی در هر وضعیتی جریان دارد و نیاز است اعضای یک خانواده و اعضای جامعه تحت تاثیر جنگ بتوانند با اتخاذ راهکارهایی خود را با وضعیت جاری که در آن به سر میبرند منطبق کنند تا بتوانند تا زمان فروکش کردن بحران کمتر دچار مشکل و زحمت شوند و به زندگی خود ادامه دهند.
جنگ واقعیتی است دردناک که میتواند کل اعضای یک خانواده را از نظر روحی و روانی متاثر کند، تاثیر مخرب جنگ بر اعضای یک خانواده میتواند بر کل جامعه نیز تاثیر منفی بگذارد؛ بنابراین توجه به راهکارهایی جهت کاهش و مهار استرس و اضطراب در میان اعضای یک خانواده در زمان جنگ ضرورتی انکار ناپذیر است.
اطلاع از راهکارهای کاهش ترس و نگرانی در شرایط جنگ و بمباران به مدیریت نگرانی کمک میکند.
بر همین اساس ضرورت دارد تا:
۱. دریافت اطلاعات درست و شفاف صورت گیرد.
اخبار و اطلاعات را از منابع معتبر دریافت کنید. از شایعات و اطلاعات ناقص یا غیررسمی دوری کنید. اطلاعات صحیح به شما کمک میکند واقعیت را بهتر درک کرده و اضطراب کاهش یابد.
۲. ایجاد حس کنترل در این رابطه مهم است.
تمرکز بر اقداماتی که خودتان میتوانید انجام دهید، به جای تمرکز روی چیزهایی که از کنترل شما خارج است. برنامهریزی برای شرایط اضطراری، پناهگاه، منابع حیاتی و ارتباط با نزدیکان، حس توانمندی و کنترل را افزایش میدهد.
۳. حفظ آرامش در رفتار و گفتار نیز مهم است.
آرامش خود را حفظ کنید و سعی کنید با گفتار و رفتار آرام، افراد اطراف را هم آرام کنید. جملاتی مانند «همه چیز تحت کنترل است» یا «ما تلاش میکنیم همه امن بمانیم» کمککننده هستند.
۴. حمایت گروهی و همبستگی باید شکل گیرد.
با خانواده، دوستان یا همکاران کوچکترین گروهها را تشکیل دهید و یکدیگر را حمایت کنید. استفاده از جملات تقویتکننده اعتماد و همدلی مانند «ما با هم هستیم و مراقب همیم» مؤثر است.
۵. تمرینهای ساده تنفس و آرامسازی باید انجام شود.
تنفس عمیق و آرام: ۴ ثانیه هوا را وارد ریه کنید (دم)، ۴ ثانیه نگه دارید و ۴ ثانیه خارج کنید (بازدم). این تمرینهای آرام سازی را انجام دهید. پنج چیز که میبینید را نام ببرید (صندلی، پنجره، چراغ، تابلو روی دیوار، کتاب). به صداهای اطراف گوش دهید و چهار صدا را تشخیص دهید (مانند صدای تیک تیک ساعت، صدتی تنفس و ...). سه چیز که لمس میکنید (میز چوبی، پتو، لباس خود). دو چیز که بو میکنید (قهوه، صابون، خاک، مواد غذایی). یک چیز که میچشید (آدامس، آب، یک تکه میوه).
۶. تمرکز بر حل مشکل، نه روی احساسات مهم است.
روی کاری که میتوانید انجام دهید تمرکز کنید، نه روی اضطراب یا ترس. آموزش پناه گرفتن، آمادهسازی جعبه اضطراری و برنامهریزی و شناخت مسیرهای امن از جمله اقدامات عملی هستند.
۷. استفاده از روشهای مواجهه فیزیکی با ترس باید مدنظر قرار گیرد.
در شرایط اضطراری، تمرینهای عملی برای کاهش اضطراب و تقویت تمرکز بسیار مؤثرند. یادآوری کنید که ترس موقت است و اقدامات شما میتواند ایمنی شما را تضمین کند.
۸. مدیریت زمان ترس نیز مهم است.
بپذیرید که ترس طبیعی است و کوتاه مدت خواهد بود. با تمرین و توجه به اقدامات ایمنی، قدرت مقابله با ترس افزایش مییابد.
۹. حمایت روانی پس از حمله باید صورت گیرد.
پس از اتمام بحران، گفتوگو درباره تجربه و احساسات با افراد مورد اعتماد، کمک میکند استرس کاهش یابد. ارائه حمایت، بازنگری اقدامات و یادگیری تجربیات برای آمادهسازی بهتر در آینده مفید است.
