به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، سالمندان در بحرانهای انسانی، بهویژه در شرایط جنگ، یکی از آسیبپذیرترین گروههای جمعیتی هستند. کاهش تواناییهای فیزیکی، وابستگی بیشتر به اطرافیان، تغییرات عاطفی ناشی از افزایش سن، از دست دادن عزیزان، بیثباتی محیط زندگی و جابهجاییهای اجباری همگی میتوانند اضطراب، افسردگی و احساس تنهایی را در آنان تشدید کنند. محدودیتهای حرکتی نیز باعث میشود برخی سالمندان نتوانند مناطق ناامن را ترک کنند و در معرض تهدیدات مستقیم قرار گیرند.
در چنین شرایطی، مراقبت روانشناختی تخصصی و متناسب با نیازهای این گروه سنی، اهمیت ویژهای دارد و نقشی اساسی در افزایش تابآوری و حفظ سلامت روان آنها ایفا میکند. برخی از توصیههای ضروری برای حمایت بهتر از سالمندان در شرایط جنگی به شرح زیر است:
گفتوگو با سالمند، پرسیدن احوال و یادآوری اینکه تنها نیست.
صحبت درباره موضوعات آرامشبخش و امیدآفرین.
جلوگیری از قرار گرفتن مداوم سالمندان در معرض اخبار تنشزا.
فراهم کردن فرصت برای بیان احساسات و مشارکت آنها در تصمیمگیریها.
انتقال سالمند به مکان امنتر در صورت خطر.
قرار دادن تخت و محل نشستن در نقاطی دور از پنجره، لوستر، اجسام سنگین و شیشهای.
خلوتسازی محیط و قراردادن وسایل کمکی مانند عصا و ویلچر در دسترس.
تهیه داروهای ضروری به مقدار کافی و توجه به تاریخ انقضا.
در اختیار قرار دادن شمارههای ضروری.
پرهیز از مصرف خودسرانه داروهای آرامبخش، خوابآور یا گیاهی.
نشان دادن پناهگاههای نزدیک و نقاط ایمن منزل.
آماده کردن کیف اضطراری شامل دارو، مدارک، پول نقد، لباس اضافی، وسایل بهداشتی و کمکهای اولیه.
در نهایت، معنا بخشیدن به زندگی و زنده نگه داشتن امید، از مهمترین عناصر تابآوری روانی در سالمندان است. حتی در دشوارترین شرایط، ایجاد حس هدفمندی و احساس ارزشمندی میتواند در کاهش اضطراب و افسردگی نقش تعیینکنندهای داشته باشد.
