به گزارش مشرق، ۱۱ فروردین ۱۴۰۴ بود که به میدان آمد؛ در بحبوحه تهدیدهای رژیم صهیونیستی و البته شایعات پرتیراژی که دهانهای یاوهگو درباره وفات یا غیاب احتمالی، زیست زیرزمینی یا بدل توهمیاش به خورد ملت میدادند. مثل همیشه از مقابل جمعیت وارد شد، دلها را رام و مقلوب خودش کرد، دست بلند کرد و ندای سلامش به ملت با میلیونها جواب همراه شد. بله ۳۵۶ روز قبل بود، در واقع ۲۲ روز است که دیگر حساب روزهای نبودنش را به شماره داریم.
همانگونه شد که او میگفت
فطر پارسال، خطبههای نماز را با تبریک عید به ملت ایران و امت اسلامی آغاز کرد، فرارسیدن نوروز، سال نو، بهار طبیعت و البته ۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی را هم به مردم تهنیت گفت و تأکید کرد که نخستین رمضان ۱۴۰۴، ماه رشد قلبی و معنوی همراه با تلاش سیاسی و تحرک ایمانی ملت است؛ البته که کلامش مثل همیشه نقیضی نداشت، اما پر واضح است که اگر ایران هنوز به حیات عزیز جانش مفتخر بود و این رمضان را درک میکرد، میتوانست به چشم ببیند که چگونه «رشد معنوی» با «تلاش سیاسی و تحرک ایمانی» مقارن میشود، چگونه مردم به خونخواهی او به خیابانها میریزند و چشم همه دروغگویان درباره او را کور میکنند.
رهبر شهید امت در خطبه عبادی نماز عید فطر ۱۴۰۴، رمضان را یکی از بزرگترین نعمتهای الهی، پدیدهای توحیدی و فرصتی خدایی برای تقوا و تقرب دانست، تصریح کرد که باید تمام توجهها معطوف به تطهیر روح و تجدید حیات معنوی باشد، زیرا روزه، انس با قرآن، لیالی قدر و توسل و تضرع و مناجات در این ماه، فرصتی گرانبها و انسانساز است. افزون بر این، همچون همه خطابههای امیدبخشش به نقاط مثبت و ویژگیهای دلگرمکننده اشاره کرد؛ اوجگیری انس با قرآن، رواج انفاق و سفرههای افطاری در مساجد و حضور پُرشور و متراکم همه قشرها بهخصوص جوانان با ظواهر مختلف در مراسم دعا و مناجات و توسل. آقا تأکید کرد که همه مردم باید دستاوردهای معنوی این ماه عظیم را برای رمضان سال آینده حفظ کنند. کاش بود و میدید این گنجینه معنوی، رمضان امسال چگونه ملت را از این بحران بلا سربلند بیرون آورد.
آمریکا شرارت کند، سیلی میخورد
جان کلام خامنهای عزیز در خطبه سیاسی نماز عید پارسال، با اشاره به راهپیمایی روز جهانی قدس قوام یافت؛ جایی که این مراسم را «پرشور و پرمعنا» خواند و آن را حرکت عظیم ملت برای دنیا دانست تا ایران را بشناسند و پیام لازم را به گوش جهان برساند. قائد شهید امت، رژیم صهیونیستی را نیروی نیابتی استعمارگران در منطقه خواند و تصریح کرد که نیت کودککشان منطقه از آتشافروزی، نسلکشی و تجاوز، تکمیل نقشه کشورهایی است که بعد از جنگ جهانی دوم، روی این منطقه دست گذاشتند.
مگر نه این است که شورای امنیت در جنگ جاری قطعنامه پیشنهادی بحرین علیه ایران را تصویب کرد؟ مگر نه این است که اتحادیه اروپا در تماسهای مکرر با وزیر امور خارجه، یکجانبه ایران را به خویشتنداری دعوت میکنند؟ رهبر شهید ملت در خطبه سیاسی نماز عید فطر ۱۴۰۴ به صراحت به این نکته اشاره کرده بود که «استعمارگران حاکم بر دنیا، دفاع ملتها از حقوق و سرزمین خود را تروریسم و جنایت میخوانند و همزمان در مقابل نسلکشی و اقدامات تروریستی صریح صهیونیستها یا چشم میبندند یا به اینگونه اقدامات کمک هم میکنند».
عزیز ایران در سخنرانی ۱۱ فروردین ۱۴۰۴ خود به ترور چهرههای سرشناس و درخشان مقاومت از دهههای قبل تاکنون اشاره کرد و گفت: «آمریکا، اسرائیل و تعدادی از کشورهای غربی از این تحرکات شوم دفاع میکنند. جهان هم فقط نظارهگر است و در این میان، فقط چشم امید به ملتهای جهان است که اگر آگاه شوند، علیه صهیونیستها تظاهرات و اعتراض میکنند». البته که اینبار هم همانی شد که او میدید؛ موج توجه مردم دنیا هماکنون به ایران دوخته شده و چهبسیار از ملتهای دنیا که آرزو دارند دروازههای جهنم همچنان بر سر صهیونیستها باز بماند.
سیدالشهدای انقلاب اسلامی کلام تاریخی خود را اینگونه مستحکم کرد: «این گروه تبهکار و شریر و جانی باید از فلسطین و منطقه ریشهکن شود. به حول و قوه الهی چنین خواهد شد و تلاش در این زمینه وظیفه دینی، اخلاقی و انسانی همه افراد بشر است». او بهصراحت اشاره کرد که مواضع جمهوری اسلامی ثابت است، دشمنی آمریکا و رژیم صهیونی هم مثل گذشته باقی میماند و در این تقابل، اگر شرارتی از سوی آمریکا صورت بگیرد، قطعاً ضربه متقابل محکمی خواهند کرد. غیر از این، اگر دشمن خواهان فتنهافکنی در داخل باشد، بازهم مثل گذشته سیلی محکمی از سوی ملت دریافت خواهد کرد. به دیده انصاف بنگریم، آیا غیر از این شد؟
