البته این بلیه از عوارض وارد کردن امور سیاسی به کف خیابان و عوام زده کردن امر حکمرانی است .
برای مثال کوته فکران ضد انقلاب و مخالف جمهوری اسلامی از یکسو و
سوپر انقلابی ها ی دگم اندیش و خشونت طلب از سوی دیگر ، نمی توانند بفهمند و درک کنند که :
۱- برخی از شرکت کنندگان در مراسم بدرقه و نماز و تشییع ایت الله خامنه ای به بعضی سیاستهای دوران رهبری ایشان انتقاد داشتند اما این نقد و نارضایتی مانع از ادای احترام آنها وحتی سوگواری آنها برای رهبر کشور نشد.
۲- نحوه شهادت ایشان به همراه خانواده توسط دشمن خارجی موجب مظلومیت بیشتر او شد و ایرانی ها نسبت به این امر تعصب ملی دارند و حتی اگر شیفته و شیدای شهید مورد نظر نباشند در سوگواری و غمگساری با دیگران همصدا می شوند و این را نشانه غیرت ملی می دانند.
۳-برخی از افرادی که برای رهبر شهید بغض کردند و اشک ریختند ،برای جوانان مظلوم کشته شده در حوادث دی ماه هم اشک ریختند و هنوز هم ابعاد مبهم آن رخداد برایشان روشن نشده.
۴- بسیاری از شرکت کنندگان در مراسم تشییع رهبری به شدت مخالف تنش و جنگ و خواستار توافق و صلح و مذاکره هستند و در همین راستا از اقتدار نیروهای مسلح حمایت می کنند و از شعارهای تند در این مراسم ناراضی بودند.
۵- خیلی از معترضین جنبش مهسا در ۱۴۰۱ که مخالف حجاب اجباری بودند هم در تجمعات شبانه بعد از جنگ با حجاب اختیاری شرکت کردند و از مخالفان سرسخت تجاوز نظامی دشمن بودند و همینجادر مراسم اخیر نیز با ظاهری متفاوت حاضر بوده و برای رهبر شهید اشک ریختند .
آری جامعه ایران امروز بسیار پیچیده تر و متکثرتر از این است که مغزهای کوچک زنگ زده آن را درست بفهمند.
افسوس که رسانه های کشور انعکاس دهنده روایت مغزهای تهی از بلند نظری و ادراک عمیق و همه جانبه دیدن پدیده ها هستند.
در این محیط وظیفه افراد روشن بین و فهیم و شجاع است که این مارپیچ سکوت را شکسته و از حقیقت های اجتماعی رونمایی کنند.
